Crime 101

Güçlü bir oyuncu kadrosu, zayıf ve formülize edilmiş bir senaryonun üzerini ne kadar örtebilir? Crime 101, bu sorunun cevabını maalesef en tembel yollardan veriyor. Kağıt üzerinde vaat ettiği o gerilimli kedi-fare oyunu, perdede derinlikten yoksun, tamamen tahmin edilebilir bir suç anlatısına dönüşmüş durumda ne yazık ki.

Filmin temel problemi, elindeki "usta soyguncu ve takıntılı dedektif" dinamiğini entelektüel bir satranç maçına dönüştürememesi. Karakterler arası psikolojik savaş ve stratejik üstünlük çabası gibi türün en büyük silahları, yerini ezberlenmiş şablonlara bırakıyor. Aksiyon sekansları kusursuz işleyen bir planın kinetik sonucu olarak değil, senaryodaki ritim boşluklarını doldurmak için mecburen oraya yerleştirilmiş gibi hissettiriyor.

Tansiyonun ve zihinsel çarpışmanın bu kadar düşük kalması, inandırıcılığı da zedeliyor. Sonuç olarak karşımızda, kadrosunun karizmasına sırtını dayayan ancak suç türünün mekaniklerine hiçbir yapısal yenilik katmayan, seyircinin analitik zekasına meydan okumaktan kaçınan son derece güvenli ve vasat bir stüdyo işi duruyor.