İnancın Mucizesi

2015'de yaşanmış olan, John Smith'in buz gölüne düşüp nabzının durması, uzun süre kalp masajından sonra hayata dönmesi ve sonraki süreci, annesi Joyce Smith bir kitab yazarak anlatmıştır. Film bu kitaptan uyarlamadır. Bu sebeple olaylar önemli ölçüde doğru kabul edilmektedir.

Film bu hikayeyi bir mucize, inancın bir hediyesi olarak bize sunmaktadır. Filmin bu puanlarda gezinmesinin bir sebebinin de bu olduğunu düşünüyorum. Fakat, inanç sahibi insanların böyle düşüncelere sahip olmasının toplum tarafından tepki görmesi fazla anlamsız. Günün sonunda tamamen inanç yüzünden olup olmadığının bir kanıtı yoksa bu konuda insanların yargılanması ne derece doğru? Filmin en çok dikkatimi çeken yanı bazı insanların John'u ayrıcalıklı kılan neydi? sorgulaması. Ya da öğretmenin, kocam niye öldü o zaman sorusu... Bu perspektifte aslında inanç sahibi birinin şunu okuması gerekir, gerçekten tanrının dünyaya müdahale etmesi adaletli olur muydu? Her dokunuşu haksızlık olarak yorumlayacak insanlar mutlaka çıkacaktır o halde el-adil kavramı tam olarak nasıl tecelli etmektedir? Filmin bu kısmı biraz daha kurcalamasını bekledim ama birkaç cümleden öteye gitmedi, ucunu fazlasıyla açık bıraktı.

Başka bir perspektif, mesela Brian, yani John'un babasının bir sahnede, oğlum bu haldeyken yanında duramam demesi. Anne yükseklik korkusuna rağmen çocukla birlikte helikoptere binerken bu nasıl bir bencillik böyle? Buna benzer olaylara ben ne yazık ki çevremde de tanıklık ettim ve bu davranış bana hep bencillik olarak geçmiştir. Gerçekten birinin yanında olmak istiyorsan bazı şeylerden fedakarlık etmek gerekir!

Film çok dolu bir film, anlatılacak çok unsur var. Mesela Papaz karakteri Pastor, kilisede gençlere de hitap edecek şekilde ilahileri uyarlıyor. Sırf geleneksel yapıya bağlı kalıyoruz diye kaç genci kaybediyoruz dersiniz? Dünya değişiyor ve inancın yayılmasını istiyorsak bazı konularda yeni nesilleri yakalamak gerekir. Sadece bu sahne üzerinden bile konuşacağımız çok şey var aslında.

Filmde en çok pasif kalmış karakterin Dr.Garrett olduğunu düşünüyorum. Joyce bir diyalogda, siz dünyanın en iyisisiniz diye vurguluyor. Eğer öyleyse, bazı buz soğukluğunda boğulma vakalarında, vücudun yavaşlama etkisinden ötürü uzun süre sonra normal şekilde kendine gelebildiği olaylar olduğunun bilincinde değil miydi? ya da en azından bu konuda birşeyler biliyor olması gerekmez miydi? İlk konuşmada neredeyse, çocuğu buraya boşuna getirdiniz diyecek gibiydi.

Filmin ortalama puanlarda kalmasındaki en büyük sorunun şu olduğunu düşünüyorum. En vurucu olay olan John'un boğulma ve nabzının durma sahnesi filmin 30-35.dakikalar arasında gerçekleşiyor. Ve sonraki süreç başlıyor. Böyle olunca da en etkili sahneyi izleyip, durağan bir moda geçiş yapıyorsunuz ve bu da ister istemez filmi sıkıcılaştırıyor. Sanki lineer bir film yerine ilk önce yaşam mücadelesi ve iyileşme sahnelerini verip, son sahnede boğulma sahnesini verse daha vurucu olabilirdi.