The Addiction

Düşünüyorum öyleyse varım değil, Bağımlıyım, öyleyse varım! denilmelidir.

Vampir kavramını, insanlığın kötücül olması ile ilgili olarak felsefi bir bağ kurup karşımıza çıkaran bir film. Kötülük yaptığınız için kötü değilsiniz, kötü olduğunuz için kötülük yaparsınız kavramı filmi başarılı bir şekilde yedirilmiş. Oyunculuklar ortalamadan iyi, Christopher’ın kısa bir rolü olmasına rağmen başarılı bir sahne sergiliyor. Vampir filmlerine alışılmışın dışında bir bakış açısı getirmesi açısından iyi bir film. Fakat yine de ortalama seviyelerin üzerine çıkamamakta. Bunun sebebi belki çok fazla felsefi ögeyi toplayıp hiçbirinde derinleşememesi veya çok fazla unsuru seyirciye bırakmasından olabilir. Siyah-beyaz çekim filme yakışmış.

0 0

Yanıtla

@cemal_erdem

12 yıl önce

6.8 / 10

The Addiction, Abbel Ferrara’dan izlediğim ilk film. Vampir temasına farklı bir yaklaşım getiriyor ve siyah beyaz estetik anlayışıyla, müzikleriyle iyi bir film olduğunun sinyallerini veriyor. Evet, Ferrara’nın The Addiction’ı insan kötücülülüğüne dair bakışıyla, doymak nedir bilmez insanlığı vampirler üzerinden anlatmasıyla, kısa süresinde harika oynayan Christopher Walken’ın performansıyla ve felsefi tartışmalarıyla en azından izlerken soru işaretleri yaratabilen bir film. Tüm artılarına rağmen sevmedim tabii, insandan umudunuzu kesmenize neden olabilir. Filmin var oluşumuzu sadece bağımlılıklar üzerinden işaret etmesi üstelik bunu kanıtlarcasına dehşet verici bir parti sahnesi barındırması da cabası. Yine de bir defalığına izlemek gerek.

2 3

Yanıtla

@ramy

13 yıl önce

Alışılmışın dışında, sorgulayan-sorgulatan, içinde ’’vampir’’ kelimesi geçmeyen, ’’olması gerektiği gibi’’ bir film The Addiction. Vampirlik, ’bağımlılığın’ herhangi bir şeklidir, felsefe öğrencisi-vampir başrolün derdi de bağımlılık, varoluşsal sorunlar ve hepsinin temelindeki insanın acizliği ve korkaklığıdır.

’’Kendini bilmek, kendini yok etmektir.’’ der ve biter.

6 0

Yanıtla

@faceofmelinda

14 yıl önce

muhtesem bir film. bu kadar underrated olmasi uzucu. sartre’dan nietzscheye varolusculuga, danteye bir dolu gondermeler var. siddeti cok guzel yorumlamis ferrara.

"yedi katman ha? Dante harika tasvir etmis: Kendi dallarimiza astigimiz, kiyamet gununu bekleyen kanayan agaclar.."

"R.C. Sproulun dedigi gibi "gunahkar degiliz, cunku gunah isliyoruz, ama gunah isliyoruz, cunku gunahkarız. daha acık bir ifadeyle, yaptıgımız kotulukten dolayı kotu degiliz, kotu oldugumuz icin kotuluk yaparız.."

4 0

Yanıtla