Mustang

Kız kardeşlerin arasındaki ilişki, oynadıkları oyunlar ve sözler o kadar bizden ki. 2015 yılında çocuk olmayı deneyimlemiş biri olarak kızlarla hiç zorlanmadan bir bağ kurdum. Ucundan da olsa baskıcı olan bir ailede büyümüş -özellikle- kadınların da kurabileceğini düşünüyorum. b*lent a*ınç'ın konuşmasının yerleştirildiği sahne çok yerinde, çok vurucu. Kadın cinayetleri politiktir. Günlük hayatta yaptığınız "şaka"lar, kullandığınız tabirler de toplumdaki "kadın" algısını besler. Bunu küçük görüyor olabilirsiniz ama yanılıyorsunuz. Dil bir düşünce sistemidir, her şey dilde başlar, dilde normalleşir. Filmdeki sahneleri abartı bulanlar olmuş. Demek ki siz körsünüz. Etrafınızdaki telefonu kontrol edilen, markete bile gönderilmeyen, 4. sınıfa geçince kapatılan, en geç liseden sonra evlendirilen, ilkokulda dahi erkek bir arkadaş edinmelerine izin verilmeyen, pantolon giydirilmeyen kız çocuklarından bir habersiniz. Hem de bu nispeten iyi tarafı. Filmdeki bazı diyalogların teatral oluşu, ağızın yöreye ait olmadığı doğru fakat bu iki teknik unsur için anlatılan koskoca bir hikayeyi çöpe atamazsınız. Siz ülkedeki sorunlara gözünüzü kapadıkça "hayır bizde böyle şeyler olmaz" dedikçe daha da dibe batıyoruz, nedeni sizsiniz. Yorumlardaki amip beyinliler umarım yorumları yaptıklarından bu yana geçen 10 yılda biraz olsa gözlerini açabilmişlerdir.

Kızların babaannelerini de suçlayamıyorum, o da bu ataerkinin bir kurbanı. O da kendince kızları cezalandırarak oğlunun daha büyük şeyler yapmasına engel olmaya çalışıyordu. Kurbanlarının ağırlıkla kadınların olduğu ataerkil toplumda yaşayan bir kadını kolay kolay suçlayamam. Kızların hepsi kendi içlerinde isyancıydı, her kadın bir isyancıdır. Maça giderek, amcalarının istediği gibi giyinmeyerek, erkeklerle takılarak, aykırı sözler söyleyerek kazandıkları zaferler vardı. Onlara yasaklanan neyi yapmışlarsa bu bir zaferdir. Özellikle Lale, en küçükleri ve en cesur olanı. Belki de yaşından dolayı ailesinin baskılarına ablaları kadar maruz kalmadığı için olabilir. Türkiye de ve burası gibi ülkelerde kadınlara, bize reva görülen hayat o kadar içimi acıtıyor ki. Tek bir hayatımız var, ötesi yok. Bu boktan sistem içinde belki de ne yaşadığını bile fark edemeden yitip gidiyor nesillerce kadınların hayatları. Bunu gördüğü halde, öfke duymayıp değiştirmeye çalışmayan kim varsa, siz bu hayatı yaşamayı hak etmiyorsunuz. Onursuz bir hayatınız var.

Yorumlamam genel olarak filme gelen saçma yorumlara yönelik oldu fakat bu siteye bu gerekiyor.

Türkiye’de kadınların yaşadığı toplum baskısını ele alan Mustang, ne samimi ne de gerçekçi bir film olamamış. İzlerken yönetmenin yerine ben utandım, yüzüm kızardı resmen. Fransa’dan Oscar adayı olmuştu birde bu film, Avrupa’daki eleştirmenler yere göğe sığdıramıyordu. ’’Bu muymuş yani?’’ dedim filmi izleyince. Toplum baskısı deyince akla gelen ne kadar klişe varsa doldurmuşlar. Doğrusu ele aldığı onca soruna hiçbir çözüm de sunmuyor Mustang, öylece hiçbir yere bağlanmadan bitiveriyor. Gerçekçilikten uzak, leş gibi oryantalizmi de seyircinin gözüne gözüne sokmuşlar. Güya Doğu Karadeniz’de geçen filmde kimse o toprakların insanı gibi davranmıyor. Filmin ana karakteri olan beş köylü kızı Saint Benoit lisesinden çıkma gibiler. ’’Sen kendini ahlak timsali mi sanıyorsun ha?!’’ diyen köylü kızı mı olur? Oyunculuklar çok abartılı, filmden çok tiyatro oyunu izliyormuş gibi hissettim. Diyaloglar desen ’’lanet olası federaller’’ tarafından yazılmış gibiler. Bir insanın Türkiye’yi bu denli sığ tasvir edebilmesi için bu ülkeyi hiç bilmiyor olması lazım.