10 ay önce
6.7
99 OYPUAN VER
5
Imdb: 7.5 (486.437 OY)
KONUSU
Sorunlu hayatlarını geride bırakmaya çalışan ikiz kardeşler yeniden başlamak için memleketlerine döner ancak daha büyük bir kötülüğün onları karşılamak için beklediğini keşfederler. "Şeytanla dans etmeye devam edersen bir gün peşinden evine gelir."
-
Ryan Coogler
Yönetmen
OYUNCULAR
Tüm Oyuncular ve Teknik Ekip
Smoke / Stack
Mary
Sammie Moore
Remmick
Annie
Pearline
Cornbread
Delta Slim
YORUM YAZ
POPÜLER YORUMLAR
Son aylarda övgü seline tutulmasına rağmen Sinners benim için beklentiyi karşılamadı. 1932 Mississippi’de geçen hikâye, iki kardeşin (ikisini de Michael B. Jordan canlandırıyor) suç dolu geçmişlerini bırakıp bir juke joint kurma hayali üzerinden ilerlerken, ırkçılık ve din temalarıyla örülü bir vampir anlatısına evriliyor. Kâğıt üzerinde cesur ve “tür kıran” bir fikir; dönem atmosferi, KKK tehdidi, blues kültürü ve folklorik öğeler aynı potada buluşuyor. Fakat bu harman bende duygusal bir bütünlük yaratmadı.
Filmin güçlü yanlarını görmezden gelmek zor: Autumn Durald Arkapaw’ın görüntü yönetimi özellikle gece dış mekânlarda etkileyici; Ludwig Göransson’un blues’a yaslanan müzik kullanımı da dönem duygusunu taşımada başarılı. Yapım ölçeği, dönem tasarımı ve Ryan Coogler’ın iddialı tercihleri sinemasal bir vizyonu net biçimde gösteriyor. Yine de bu estetik ve üretim değeri, hikâyedeki dalgalı ritmi ve kopuk tondaki geçişleri benim açımd ... Devamı
Filmin güçlü yanlarını görmezden gelmek zor: Autumn Durald Arkapaw’ın görüntü yönetimi özellikle gece dış mekânlarda etkileyici; Ludwig Göransson’un blues’a yaslanan müzik kullanımı da dönem duygusunu taşımada başarılı. Yapım ölçeği, dönem tasarımı ve Ryan Coogler’ın iddialı tercihleri sinemasal bir vizyonu net biçimde gösteriyor. Yine de bu estetik ve üretim değeri, hikâyedeki dalgalı ritmi ve kopuk tondaki geçişleri benim açımd ... Devamı
Son aylarda övgü seline tutulmasına rağmen Sinners benim için beklentiyi karşılamadı. 1932 Mississippi’de geçen hikâye, iki kardeşin (ikisini de Michael B. Jordan canlandırıyor) suç dolu geçmişlerini bırakıp bir juke joint kurma hayali üzerinden ilerlerken, ırkçılık ve din temalarıyla örülü bir vampir anlatısına evriliyor. Kâğıt üzerinde cesur ve “tür kıran” bir fikir; dönem atmosferi, KKK tehdidi, blues kültürü ve folklorik öğeler aynı potada buluşuyor. Fakat bu harman bende duygusal bir bütünlük yaratmadı.
Filmin güçlü yanlarını görmezden gelmek zor: Autumn Durald Arkapaw’ın görüntü yönetimi özellikle gece dış mekânlarda etkileyici; Ludwig Göransson’un blues’a yaslanan müzik kullanımı da dönem duygusunu taşımada başarılı. Yapım ölçeği, dönem tasarımı ve Ryan Coogler’ın iddialı tercihleri sinemasal bir vizyonu net biçimde gösteriyor. Yine de bu estetik ve üretim değeri, hikâyedeki dalgalı ritmi ve kopuk tondaki geçişleri benim açımdan telafi edemedi.
Asıl sorun, türler arası geçişlerin (tarihsel dram → gotik korku → aksiyon) yeterince akıcı olmaması. Karakter motivasyonları özellikle yan karakterlerde yüzeyde kalıyor; bazı sahneler görsel olarak parlak olsa da anlatıya katkısı zayıf ve gereksiz uzuyor. Filmin temposu ilk bölümde vaatkâr, orta kısımda dağınık, finalde ise aceleci hissettirdi. Bu yüzden geniş övgü alan “büyük fikir” bende duygusal karşılık bulmadı; merak duygum sahne sahne sönümlendi.
Performanslara gelirsek: Jordan’ın ikiz kardeşlerdeki nüanslı ayrımları yer yer etkileyici; Wunmi Mosaku ve Jack O’Connell’ın sahneleri de dikkat çekiyor. Yine de anlatı ağırlığının çoğu Jordan’ın omuzlarına yığılınca, yan karakterlerin potansiyeli açılmadan kapanıyor. Bu tercih, filmin “topluluk hikâyesi” olma şansını törpülemiş.
Neden bu kadar övgü aldı? Çünkü Sinners tür sinemasına taze bir siyasi-tarihsel doku, Afro-Amerikan mitolojisine saygılı bir yaklaşım ve büyük stüdyo ölçeğinde “riskli” bir vizyon getiriyor; eleştirmenlerin bunu takdir etmesi anlaşılır. Fakat aynı nedenler—özellikle tür karması ve anlatı cüreti—seyircide bölünmeye de yol açıyor. Ben o övgülerin aksine, etkileyici anlar barındırsa da bütün halinde tutarlı ve tatmin edici bir film izleyemedim.
Puanım: 6/10
Filmin güçlü yanlarını görmezden gelmek zor: Autumn Durald Arkapaw’ın görüntü yönetimi özellikle gece dış mekânlarda etkileyici; Ludwig Göransson’un blues’a yaslanan müzik kullanımı da dönem duygusunu taşımada başarılı. Yapım ölçeği, dönem tasarımı ve Ryan Coogler’ın iddialı tercihleri sinemasal bir vizyonu net biçimde gösteriyor. Yine de bu estetik ve üretim değeri, hikâyedeki dalgalı ritmi ve kopuk tondaki geçişleri benim açımdan telafi edemedi.
Asıl sorun, türler arası geçişlerin (tarihsel dram → gotik korku → aksiyon) yeterince akıcı olmaması. Karakter motivasyonları özellikle yan karakterlerde yüzeyde kalıyor; bazı sahneler görsel olarak parlak olsa da anlatıya katkısı zayıf ve gereksiz uzuyor. Filmin temposu ilk bölümde vaatkâr, orta kısımda dağınık, finalde ise aceleci hissettirdi. Bu yüzden geniş övgü alan “büyük fikir” bende duygusal karşılık bulmadı; merak duygum sahne sahne sönümlendi.
Performanslara gelirsek: Jordan’ın ikiz kardeşlerdeki nüanslı ayrımları yer yer etkileyici; Wunmi Mosaku ve Jack O’Connell’ın sahneleri de dikkat çekiyor. Yine de anlatı ağırlığının çoğu Jordan’ın omuzlarına yığılınca, yan karakterlerin potansiyeli açılmadan kapanıyor. Bu tercih, filmin “topluluk hikâyesi” olma şansını törpülemiş.
Neden bu kadar övgü aldı? Çünkü Sinners tür sinemasına taze bir siyasi-tarihsel doku, Afro-Amerikan mitolojisine saygılı bir yaklaşım ve büyük stüdyo ölçeğinde “riskli” bir vizyon getiriyor; eleştirmenlerin bunu takdir etmesi anlaşılır. Fakat aynı nedenler—özellikle tür karması ve anlatı cüreti—seyircide bölünmeye de yol açıyor. Ben o övgülerin aksine, etkileyici anlar barındırsa da bütün halinde tutarlı ve tatmin edici bir film izleyemedim.
Puanım: 6/10
Oyunculuklar, kostümler, müzikler yeterince iyiydi korku öğesi azda olsa film kendini izlettirdi yılın en iyi filmlerinden.
YENİ YORUMLAR
Tüm Yorumlar
az önce izledim ve @eloy beyin yazdıklarını yazacaktım az daha, kendilerine katılıyorum. esasında bana kalırsa from dusk till dawn daha güzel bile olabilir, oscar adaylıkları için de tabi ki abartılmış diyebiliriz, müzik dalında yarışması tabi ki kaçınılmazdı.
Midnight Mass ile Only Lovers Left Alive tadında bir film. Ben sevdim.
abartılmış bir film daha aşırı iyi 16 dalda oscar almış dediler bir bakayım filmi gereksiz o kadar uzatmışlar ki vampir olayına filmin sonralarına doğru giriyor doğru düzgün bir anlatı yok bunun için/spoiler> yüzüklerin efendisi kadar oscar adaylığı vermek nedir başyapıt seri ile kıyas bile edilemez saçma bir filmi benim adıma ama oyunculuk bakımında güzeldi
Zamanında From Dusk Till Dawn'a bırak bir adaylık vermeyi adeta yok sayan Akademi'nin bu filme 16 adaylık vermesi overrated denen olayın zirvesi oluyor herhalde. Film güzel, kendini izletiyor. Müziklerle hikayenin buluşması oldukça keyifli, yönetmen de gayet iyi iş çıkarmış. Özellikle geçmiş ve gelecek müzisyenlerin buluştuğu sahne çok iyi tasarlanmış. Kostümler de baya iyiydi bana kalirsa.
Buddy Guy sürprizi ayrı gülümsetti ama o kadar yani. En iyi film adaylığı nedir yahu? Puanım 7/10.
Buddy Guy sürprizi ayrı gülümsetti ama o kadar yani. En iyi film adaylığı nedir yahu? Puanım 7/10.
16 dalda Oscar adaylığı çok iddialı. Biraz çorba gibi olmuş. En iyi kostüm dalında ödül alacağına eminim ama diğerleri, bilemedim.
Yahu, sinema tarihinde 16 dalda oscara aday olmak ne demek?
Bu filmin 1 dalda oscara aday olması bile zor.
Biri çalgı çalıyor, vampirler uçuyor, sonra kan gövdeyi götürüyor ve hep beraber dua ediyoruz. 16 dalda oscara aday olan film bu.:)
Bu filmin 1 dalda oscara aday olması bile zor.
Biri çalgı çalıyor, vampirler uçuyor, sonra kan gövdeyi götürüyor ve hep beraber dua ediyoruz. 16 dalda oscara aday olan film bu.:)
Özenilmiş görselliği, dönem filmi konsepti, müzikleri, ırkçılık/din gibi ağır temaların etrafında gezmesi ve filmin içinde birden fazla türü barındırıyor hissi ilgi çekiciydi ancak bir bütünlük yakalanamamış olması tempoyu oldukça düşürdü. Filmi çekerken son yarım saati için 'bu kadar şov yeter hadi dağılalım artık' denilmiş gibi. Tüm sene bu filme yapılan övgüleri düşününce bende beklentiyi pek karşılayamadı.
Uzun uçak yolculuğunda Türkçe seçeneği olan birkaç filmden olduğu için izledim. İyi, yeni ve sükse yapmış bir film olduğunu bilmiyordum. Verimli bir 2 saat geçirttiği için şanslıyım. Keşke kaliteli bir ortamda izlemiş olsaydım. Görsel olarak bunu hak eden bir yapım. Dönem filmi konsepti çok ilgimi çekti. İşin içine vampir olayları girince biraz modum düştü ama konusu zaten buymuş. Buraya gelince biraz mantık hataları da başlıyor. Michael B. Jordan'ın performansı başarılıydı. Müzikal ve dans sahneleri çok iyiydi.
diğer bütün güzel yönlerini geçiyorum sadece buddy guy gibi yaşayan bir efsaneyi hayatının son döneminde onore ettiği için bile 9 puanı hakeden yapım.
Berbat. Şişirilmiş ve saçma. Bu temada daha eski mükemmel filmler varken bu filmi asla beğenemem
çok fazla konuyu kısıtlı vakitte işlemeye çalışmışlar. karışık sebze çorbası gibi olmuş. müzik sekanslarına zaten diyecek bir şey yok onlar efsaneydi. ama vampir olayına bağlayana kadar çok slow burn geçti. beni biraz daralttı. finali de tatmin etmedi açıkçası.
"Siyahlar", blues, vampirler, ırkçılık ve daha fazlası. Yani her şeyden biraz... Böyle olunca da ortaya bahsedildiği kadar efsane bir şey çıkmış değil bence
Aslında işin içine vampir girene kadar çok iyi gidiyordu ve yukarıdaki bir çok başlığı güzel işlemişti ama ondan sonra giderek düşüyor ve mantık hataları maalesef artıyor
Aslında işin içine vampir girene kadar çok iyi gidiyordu ve yukarıdaki bir çok başlığı güzel işlemişti ama ondan sonra giderek düşüyor ve mantık hataları maalesef artıyor
katılıyorum, bir dönem filmi gibi giderken, ne güzel blues müzik, siyahi sorunları işleniyor falan derken birden "şimdi vampirler ne alaka .." noktasına geliyorsun
Korku filmi beklentisiyle izlerseniz memnun etmeyebilir. Daha çok blues ağırlıklı ilerliyor. Sonra olaylar gelişiyor. Benim gibi hem blues hem de vampirleri seviyorsanız bu filmi de seversiniz.
- Vampirler yine canavar olarak gösterilmiş.
- Blues da "şeytanın müziği" temasıyla işleniyor. Şeytan olarak da vampirlerden bahsediyorlar.
- Hiç araştırmadan bakmadan dümdüz izledim ve finalde Buddy Guy görünce bi hasss... oldum. Güzel bir andı.
- Vampirler yine canavar olarak gösterilmiş.
- Blues da "şeytanın müziği" temasıyla işleniyor. Şeytan olarak da vampirlerden bahsediyorlar.
- Hiç araştırmadan bakmadan dümdüz izledim ve finalde Buddy Guy görünce bi hasss... oldum. Güzel bir andı.
Günahkârlar filmine Benzer Film ekliyorsun.
Günahkârlar filmini Kategorize ediyorsun.
Bu filmi aşağıdaki seçenekleri işaretleyerek kategorize edebilirsin.
Günahkârlar filmine Konu ekliyorsun.
FİLM İLE İLGİLİ İSTATİSTİKLER
Arama sonuçları
Bu filmi izleyen 20 kişi
Kullanıcı Bulunamadı...
ÜYE OL