Jurassic World: Yeniden Doğuş

Büyük bütçeli devam filmlerinin en büyük sınavı, geçmişin mirasını tüketmeden seriye yeni bir soluk getirebilmektir. Ancak Jurassic World: Rebirth, bu sınavı geçmek bir yana, tamamen ezberlenmiş bir formülün etrafında dönerek izleyiciye hiçbir yenilik sunmuyor. Görsel açıdan tatmin edici bir dünya vadedilse de, hikayenin temeline inildiğinde birbirini tekrar eden olay örgülerinden ve yorgun bir senaryodan fazlasını bulamıyorsunuz.

Filmin en büyük eksikliği ise şüphesiz karakter dinamiğinde yatıyor. Chris Pratt’in önceki filmlerde kurduğu o tanıdık ve karizmatik bağın bu filmde olmaması, hikayenin merkezinde devasa bir boşluk yaratmış. Görsel efektlerin ve aksiyon sahnelerinin arasında, seyircinin tutunabileceği, hikayeyi sürükleyen o güçlü insan faktörü maalesef eksik kalıyor. Karakterlerle bağ kuramadığınızda, ekrandaki tehlike de inandırıcılığını yitiriyor ve film sadece gürültülü bir hayatta kalma koşuşturmacasına dönüşüyor.

Sonuç olarak Jurassic World: Rebirth, efsanevi bir serinin artık kendi etrafında döndüğünün ve anlatacak yeni bir sözünün kalmadığının en net kanıtı. Beklentileri yüksek tutmadan izlenebilecek sıradan bir seyirlik olsa da, serinin o eski görkemli ve heyecan verici ruhundan çok uzakta.