3 yıl önce
8
257 OYPUAN VER
5
Imdb: 7.4 (14.799 OY)
KONUSU
Film, bir süredir kuraklık sorunuyla boğuşan Yanıklar kasabasına yeni atanan genç savcı Emre ile belediye başkanı Selim, yerel gazeteci Murat ve kasabanın eşrafı arasında yaşanan çekişmeleri konu alıyor.
-
Emin Alper
Yönetmen
OYUNCULAR
Tüm Oyuncular ve Teknik Ekip
Emre
Murat
Zeynep
Şahin
Kemal
İlhan
Selim
Yavuz
YORUM YAZ
POPÜLER YORUMLAR
Film tek kelimeyle mü-kem-mel. Günümüz Türkiye'sini, Türkiye halkını, bir taşra kasabası üzerinden 2 saatte özetlemiş resmen. Çoğunluğun azınlık üzerindeki baskısının, riyakarlığın, linç kültürünün, ahlak adı altında ahlaksızlığın, vandallığın beyaz perdeye taşınmış hali. Savcının girdiği çıkmazları, idealistliğini, umutsuzluğunu, korkusunu, yalnızlığını ve yaşadığı diğer duygularının hemen hepsini iliklerime kadar hissettim. Oyunculuklar zaten harika. Çekimler de çok güzeldi. Filmin sonu da bence çok başarılıydı. Bir daha izlemek istiyorum.
Obruğun diğer tarafına geçenlere selam olsun!
Obruğun diğer tarafına geçenlere selam olsun!
obruğun diğer tarafından selam.
son saniyesine kadar koltuğa çivilenmiş bir şekilde müthiş bir gerginlikle izledim filmi. salondan herkes çıktığında bile durup intronun bitmesini bekledim, müzik de şahaneydi çünkü. yanlışlıkla çok güzel bir filmin tanıtımını yaptılar.
her yönüyle güzel bir filmdi.
filmin politik gerginliği hoşuma gitti. izlerken irkildiğim yerler oldu. özellikle de kasabalının vahşiliği ve oyuncuların yüzündeki gerçekçi ifadeler dehşetti.
murat ve emre arasındaki duygusal iliski dozundaydı. filmin odak noktası da değil konudan uzak da değil. emrenin kendini bulma çabası açısından gerekli.
evdeki sahne başta bana taciz gibi geldi rahatsız etti beni. ama sonra bununla ilgili birkaç yorum okudum: emrenin boğazında bir kızarıklık var ama sol tarafta. murat emrenin sağına dokunmuştu. o sahne emrenin kendi benliğini inkar etme çabası olarak aktarılmış. kapıyı itmesi, güvenli al ... Devamı
son saniyesine kadar koltuğa çivilenmiş bir şekilde müthiş bir gerginlikle izledim filmi. salondan herkes çıktığında bile durup intronun bitmesini bekledim, müzik de şahaneydi çünkü. yanlışlıkla çok güzel bir filmin tanıtımını yaptılar.
her yönüyle güzel bir filmdi.
filmin politik gerginliği hoşuma gitti. izlerken irkildiğim yerler oldu. özellikle de kasabalının vahşiliği ve oyuncuların yüzündeki gerçekçi ifadeler dehşetti.
murat ve emre arasındaki duygusal iliski dozundaydı. filmin odak noktası da değil konudan uzak da değil. emrenin kendini bulma çabası açısından gerekli.
evdeki sahne başta bana taciz gibi geldi rahatsız etti beni. ama sonra bununla ilgili birkaç yorum okudum: emrenin boğazında bir kızarıklık var ama sol tarafta. murat emrenin sağına dokunmuştu. o sahne emrenin kendi benliğini inkar etme çabası olarak aktarılmış. kapıyı itmesi, güvenli al ... Devamı
obruğun diğer tarafından selam.
son saniyesine kadar koltuğa çivilenmiş bir şekilde müthiş bir gerginlikle izledim filmi. salondan herkes çıktığında bile durup intronun bitmesini bekledim, müzik de şahaneydi çünkü. yanlışlıkla çok güzel bir filmin tanıtımını yaptılar.
her yönüyle güzel bir filmdi.
filmin politik gerginliği hoşuma gitti. izlerken irkildiğim yerler oldu. özellikle de kasabalının vahşiliği ve oyuncuların yüzündeki gerçekçi ifadeler dehşetti.
murat ve emre arasındaki duygusal iliski dozundaydı. filmin odak noktası da değil konudan uzak da değil. emrenin kendini bulma çabası açısından gerekli.
evdeki sahne başta bana taciz gibi geldi rahatsız etti beni. ama sonra bununla ilgili birkaç yorum okudum: emrenin boğazında bir kızarıklık var ama sol tarafta. murat emrenin sağına dokunmuştu. o sahne emrenin kendi benliğini inkar etme çabası olarak aktarılmış. kapıyı itmesi, güvenli alanının aşılmasına izin vermemesi. inkar. yüksek ihtimalle rüyaydı.
savcının kasabaya gelişi seçimi diğerlerinin tekrar kazanmayacağına yönelik bir nebze umut olarak gözükmüş. özellikle pekmez odağında. çünkü avukat ve işçi hakkında ifade vermişti. seçim kazanıldığında ise ifadesini savcıya çeviriyor. belki de çok güvendiği savcıya karşı bir kızgınlık. çünkü yalnız kaldıklarında hastanede onu koruma sözü vermiş de olabilir. ne konuştuklarını bilmiyoruz, sonrasında çadırları için iki koruma polis görevlendirmişti. adliyede de ona zarar vermeyeceğini söylemişti. kaybedildi. pekmez ve ailesinin çadırı yakıldı. zarar gördü pekmez.
kasabalının savcının evini bastığı sahne. emre ve murata tehditler savurabiliyorlardı kapı açılana kadar. emreyle göz göze gelene kadar. arabaya binip kapı tekrar kapandığında tehditler devam ediyor. her şeyi yapabileceklerini ima eden bir kalabalık. somut olarak hiçbir şey yapamazlar.
su kenarındaki kavga sahnesi muazzamdı. sürekli o gecenin hatırlatılma çabası ve sürekli parça parça verilmesi. bir türlü toparlayamadım, emre de toparlayamadı çünkü. kavgadan sonra yine kasabalıyla çatışma sahnesi güzeldi. arabanın etrafını sardıklarında emrenin yaşadığı boğulmuşluk hissini net aldım.
çekim açıları izlerken beni tatmin etti. emrenin sürekli kamerayla göz göze gelmesi muazzamdı. özellikle domuz öldürme sahnesinde emrenin arabası domuzun kanıyla orantılı ilerlemeyecek diye ödüm koptu izlerken.
yine izlediğim bir film karakterini pamuklara sarıp korumak istedim.
son saniyesine kadar koltuğa çivilenmiş bir şekilde müthiş bir gerginlikle izledim filmi. salondan herkes çıktığında bile durup intronun bitmesini bekledim, müzik de şahaneydi çünkü. yanlışlıkla çok güzel bir filmin tanıtımını yaptılar.
her yönüyle güzel bir filmdi.
filmin politik gerginliği hoşuma gitti. izlerken irkildiğim yerler oldu. özellikle de kasabalının vahşiliği ve oyuncuların yüzündeki gerçekçi ifadeler dehşetti.
murat ve emre arasındaki duygusal iliski dozundaydı. filmin odak noktası da değil konudan uzak da değil. emrenin kendini bulma çabası açısından gerekli.
evdeki sahne başta bana taciz gibi geldi rahatsız etti beni. ama sonra bununla ilgili birkaç yorum okudum: emrenin boğazında bir kızarıklık var ama sol tarafta. murat emrenin sağına dokunmuştu. o sahne emrenin kendi benliğini inkar etme çabası olarak aktarılmış. kapıyı itmesi, güvenli alanının aşılmasına izin vermemesi. inkar. yüksek ihtimalle rüyaydı.
savcının kasabaya gelişi seçimi diğerlerinin tekrar kazanmayacağına yönelik bir nebze umut olarak gözükmüş. özellikle pekmez odağında. çünkü avukat ve işçi hakkında ifade vermişti. seçim kazanıldığında ise ifadesini savcıya çeviriyor. belki de çok güvendiği savcıya karşı bir kızgınlık. çünkü yalnız kaldıklarında hastanede onu koruma sözü vermiş de olabilir. ne konuştuklarını bilmiyoruz, sonrasında çadırları için iki koruma polis görevlendirmişti. adliyede de ona zarar vermeyeceğini söylemişti. kaybedildi. pekmez ve ailesinin çadırı yakıldı. zarar gördü pekmez.
kasabalının savcının evini bastığı sahne. emre ve murata tehditler savurabiliyorlardı kapı açılana kadar. emreyle göz göze gelene kadar. arabaya binip kapı tekrar kapandığında tehditler devam ediyor. her şeyi yapabileceklerini ima eden bir kalabalık. somut olarak hiçbir şey yapamazlar.
su kenarındaki kavga sahnesi muazzamdı. sürekli o gecenin hatırlatılma çabası ve sürekli parça parça verilmesi. bir türlü toparlayamadım, emre de toparlayamadı çünkü. kavgadan sonra yine kasabalıyla çatışma sahnesi güzeldi. arabanın etrafını sardıklarında emrenin yaşadığı boğulmuşluk hissini net aldım.
çekim açıları izlerken beni tatmin etti. emrenin sürekli kamerayla göz göze gelmesi muazzamdı. özellikle domuz öldürme sahnesinde emrenin arabası domuzun kanıyla orantılı ilerlemeyecek diye ödüm koptu izlerken.
yine izlediğim bir film karakterini pamuklara sarıp korumak istedim.
Bizde abartı kültürü yaygın olduğu için bugün filme giderken beklentimi yüksek tutmamıştım fakat gümbür gümbür atan bir kalple salondan ayrıldım. Türkiye'nin sorunları ve eksikleri Yanıklar köyünde toplanıp karakterlere büründürülerek kusursuzca anlatılmış. Tempo düşse bile heyecanı asla kaybetmeyerek seyirciyi etkisi altına alma konusunda çok başarılı. Olayın yaşandığı gece kadar flu sahnelere sahip zaten isteseniz de dikkatinizi dağıtamıyorsunuz. Kitap gibi film yaa oku oku bitmez her sahnesinden, her cümlesinden bir detay mutlaka bulunur.
Melesa Emre, avukatın evinde tuvaletten çıktıktan sonra duvardaki fotoğraflara bakıyor. avladığı yaban domuzlarıyla fotoğrafları var hep, elinde tüfek falan. Kamera duvarda yavaşca kayarken hooop fotoğraflar arasında Emre'nin aynaya yansıması görünür. Filmin devamında olacaklara dair müthiş bir kare, sinemada böyle şeylere bayılıyorum. Bu filmden destek fonunu geri alma kararını verenler rezil oldu ... Devamı
Melesa Emre, avukatın evinde tuvaletten çıktıktan sonra duvardaki fotoğraflara bakıyor. avladığı yaban domuzlarıyla fotoğrafları var hep, elinde tüfek falan. Kamera duvarda yavaşca kayarken hooop fotoğraflar arasında Emre'nin aynaya yansıması görünür. Filmin devamında olacaklara dair müthiş bir kare, sinemada böyle şeylere bayılıyorum. Bu filmden destek fonunu geri alma kararını verenler rezil oldu ... Devamı
Bizde abartı kültürü yaygın olduğu için bugün filme giderken beklentimi yüksek tutmamıştım fakat gümbür gümbür atan bir kalple salondan ayrıldım. Türkiye'nin sorunları ve eksikleri Yanıklar köyünde toplanıp karakterlere büründürülerek kusursuzca anlatılmış. Tempo düşse bile heyecanı asla kaybetmeyerek seyirciyi etkisi altına alma konusunda çok başarılı. Olayın yaşandığı gece kadar flu sahnelere sahip zaten isteseniz de dikkatinizi dağıtamıyorsunuz. Kitap gibi film yaa oku oku bitmez her sahnesinden, her cümlesinden bir detay mutlaka bulunur.
Melesa Emre, avukatın evinde tuvaletten çıktıktan sonra duvardaki fotoğraflara bakıyor. avladığı yaban domuzlarıyla fotoğrafları var hep, elinde tüfek falan. Kamera duvarda yavaşca kayarken hooop fotoğraflar arasında Emre'nin aynaya yansıması görünür. Filmin devamında olacaklara dair müthiş bir kare, sinemada böyle şeylere bayılıyorum. Bu filmden destek fonunu geri alma kararını verenler rezil olduklarıyla kalsın o desteğin misli gişeden çıkar zaten. Rakamlara bakmaya gerek yok bugün salonda ve sinema önünde gördüğüm izdiham yeterince açıklayıcıydı
Oyuncular konusunda da Selahattin Paşalı'ya Mukavemet filminde diyeceğimi dedim aynı kalitede çok iyi iş çıkartmış. Bence bırakmalı artık saçma sapan dizileri, kendisini festival filmlerinde daha çok görmek isteriz.
Melesa Emre, avukatın evinde tuvaletten çıktıktan sonra duvardaki fotoğraflara bakıyor. avladığı yaban domuzlarıyla fotoğrafları var hep, elinde tüfek falan. Kamera duvarda yavaşca kayarken hooop fotoğraflar arasında Emre'nin aynaya yansıması görünür. Filmin devamında olacaklara dair müthiş bir kare, sinemada böyle şeylere bayılıyorum. Bu filmden destek fonunu geri alma kararını verenler rezil olduklarıyla kalsın o desteğin misli gişeden çıkar zaten. Rakamlara bakmaya gerek yok bugün salonda ve sinema önünde gördüğüm izdiham yeterince açıklayıcıydı
Oyuncular konusunda da Selahattin Paşalı'ya Mukavemet filminde diyeceğimi dedim aynı kalitede çok iyi iş çıkartmış. Bence bırakmalı artık saçma sapan dizileri, kendisini festival filmlerinde daha çok görmek isteriz.
YENİ YORUMLAR
Tüm Yorumlar
Türk sinemasının son birkaç yılı içinde çekilmiş olan "Karanlık Gece" (2022) Özcan Alper, "Kurak Günler" (2022) Emin Alper ve Tayfun Pirselimoğlu' ait "Kerr" (2021) isimli üç filmin birçok açıdan büyük benzerlikler taşıdığını fark ettim. Üç filmde de hikayenin geçtiği taşraya dışarıdan gelen karakterlerin, mevcut olan çarpık düzeni sorgulayıp değiştirmeye çalışmaları yerli halk tarafından hoş karşılanmıyor. Ve üç filmin finalinde de obruklar karşımıza çıkıyor. Obrukların, filmlerin çözüm bölümünde belirleyici bir şekilde rol oynuyor olması ve hikayelerin benzerlikleri aslında hiçte şaşırtıcı değil. Ülkemizin içinde bulunduğu Karanlık Gece'ler ve Kurak Günler'in Kerr'inde, bu dönemin etkilerini sonuna kadar hisseden sinemacılarımızın içinden çıkılamayan bu dönemi anlatabilmek için obrukları birer imge olarak kullanmasından daha doğal ne olabilir ki ! Ne de olsa obruklar doymak bilmezliğimizin birer anıtı gibi apaçık ortada duruyorlar.
Emin Alper’in Kurak Günler filmi, taşra siyasetinin “susuzluk” metaforu üzerine ustaca kurgulanmış alegorik gerilimiyle beni derinden etkiledi. Hikâye, genç savcı Emre’nin susuzlukla boğuşan Yanıklar kasabasına atanmasıyla başlıyor. Ancak görüntüsü basit bir çevre sorunuymuş izlenimi veren olaylar, hızla iktidar oyunlarının, manipülasyonun ve kolektif bastırmanın üzerine kurulu sistem eleştirisine dönüşüyor.
Filmin en etkileyici yanı, klasik bir idealist kahraman anlatısı yerine “kısır döngü” içinde var olma mücadelesine hapsedilmiş bireylerin gerçekçiliğine odaklanması. Emre, ne kadar doğru yolda görünse de kasabanın dinamiklerini sorguladıkça, iktidarın ötekileştirici reflekslerine maruz kalıyor. Bu durum, siyaset psikolojisi ve kolektif zihniyetin sorgulanmasını gerektiriyor ki film bunu katmanlı alegorilerle sağlıyor.
İlginç metaforlardan biri “av” ritüelinde kendini gösteriyor. Açılış sahnesinde geçen domuz avı, kasabanın içi ... Devamı
Filmin en etkileyici yanı, klasik bir idealist kahraman anlatısı yerine “kısır döngü” içinde var olma mücadelesine hapsedilmiş bireylerin gerçekçiliğine odaklanması. Emre, ne kadar doğru yolda görünse de kasabanın dinamiklerini sorguladıkça, iktidarın ötekileştirici reflekslerine maruz kalıyor. Bu durum, siyaset psikolojisi ve kolektif zihniyetin sorgulanmasını gerektiriyor ki film bunu katmanlı alegorilerle sağlıyor.
İlginç metaforlardan biri “av” ritüelinde kendini gösteriyor. Açılış sahnesinde geçen domuz avı, kasabanın içi ... Devamı
Emin Alper’in Kurak Günler filmi, taşra siyasetinin “susuzluk” metaforu üzerine ustaca kurgulanmış alegorik gerilimiyle beni derinden etkiledi. Hikâye, genç savcı Emre’nin susuzlukla boğuşan Yanıklar kasabasına atanmasıyla başlıyor. Ancak görüntüsü basit bir çevre sorunuymuş izlenimi veren olaylar, hızla iktidar oyunlarının, manipülasyonun ve kolektif bastırmanın üzerine kurulu sistem eleştirisine dönüşüyor.
Filmin en etkileyici yanı, klasik bir idealist kahraman anlatısı yerine “kısır döngü” içinde var olma mücadelesine hapsedilmiş bireylerin gerçekçiliğine odaklanması. Emre, ne kadar doğru yolda görünse de kasabanın dinamiklerini sorguladıkça, iktidarın ötekileştirici reflekslerine maruz kalıyor. Bu durum, siyaset psikolojisi ve kolektif zihniyetin sorgulanmasını gerektiriyor ki film bunu katmanlı alegorilerle sağlıyor.
İlginç metaforlardan biri “av” ritüelinde kendini gösteriyor. Açılış sahnesinde geçen domuz avı, kasabanın içindeki şiddeti, öfkeyi ve toplumsal linci sembolize ediyor. Bu sadece görsel sertlik değil; aynı zamanda izleyiciye bir uyarı gibi: “Burada saf öfke var.”
Derrida’nın “misafirperverlik” eleştirisine göndermede gerçekten zekice bir okuma var. Emre, adalet getirsin diye atandığı bu yerde istemeden “yabancı düşmanı bir misafir”e dönüşüyor. Kasabalıların onu hedefe oturtması, misafirperverliğin nasıl politik bir enstrüman haline gelebileceğini gösteriyor.
Kısacası Kurak Günler, “kuraklık” metaforuyla başlayan ama kamu vicdanını, siyasal manipülasyonu, ötekileştirmeyi ve medyanın gücünü eleştirel bir şekilde iç içe geçiren nadir filmlerden. Oturduğun salonda seni ilk saniyeden içine çeken, düşündüren ve uzun süre zihninde dolaşan bir iş. Emin Alper, Türkiye sinemasında politik ve psikolojik gerilimi bir potada sıfır yaparak sunduğunda nasıl şahane olabileceğini gösteriyor.
Filmin en etkileyici yanı, klasik bir idealist kahraman anlatısı yerine “kısır döngü” içinde var olma mücadelesine hapsedilmiş bireylerin gerçekçiliğine odaklanması. Emre, ne kadar doğru yolda görünse de kasabanın dinamiklerini sorguladıkça, iktidarın ötekileştirici reflekslerine maruz kalıyor. Bu durum, siyaset psikolojisi ve kolektif zihniyetin sorgulanmasını gerektiriyor ki film bunu katmanlı alegorilerle sağlıyor.
İlginç metaforlardan biri “av” ritüelinde kendini gösteriyor. Açılış sahnesinde geçen domuz avı, kasabanın içindeki şiddeti, öfkeyi ve toplumsal linci sembolize ediyor. Bu sadece görsel sertlik değil; aynı zamanda izleyiciye bir uyarı gibi: “Burada saf öfke var.”
Derrida’nın “misafirperverlik” eleştirisine göndermede gerçekten zekice bir okuma var. Emre, adalet getirsin diye atandığı bu yerde istemeden “yabancı düşmanı bir misafir”e dönüşüyor. Kasabalıların onu hedefe oturtması, misafirperverliğin nasıl politik bir enstrüman haline gelebileceğini gösteriyor.
Kısacası Kurak Günler, “kuraklık” metaforuyla başlayan ama kamu vicdanını, siyasal manipülasyonu, ötekileştirmeyi ve medyanın gücünü eleştirel bir şekilde iç içe geçiren nadir filmlerden. Oturduğun salonda seni ilk saniyeden içine çeken, düşündüren ve uzun süre zihninde dolaşan bir iş. Emin Alper, Türkiye sinemasında politik ve psikolojik gerilimi bir potada sıfır yaparak sunduğunda nasıl şahane olabileceğini gösteriyor.
Şimdi ben Matrix izlerken hiç "ulan telefon kulübesinden matrixe geçiş mi olur" diye sorgulamıyorum ya da Cennet Mahallesi izlerken " Ya hiç gerçekçi değil sürekli karakolluk oluyorlar" demiyorum. Neden demiyorum. Çünkü yaratılan dünyaya izleyiciyi yani beni ikna etmişler. Evet diyorum. Tamam diyorum. Zihnimde o senaryo ayakta kalmıyor. Yalnız sen bi.film yapmışsın savcının evinin altında ahır mı ne var. Ya o kadar savcı gelmiş geçmiş niye lojman yapmamışlar diye sorarım. Hakimin evi mis gibi savcının evi niye hücre evi gibi diye sorarım. Çünkü sen beni kurduğun dünyaya inandıramamışsın. Çünkü sen Türkiye'nin gerçekleri diye yola çıkıp filminde el feneriyle savcıyı kovalayan bir güruh yaratmışsın. Kusura bakma. Ulan savcı kovalıyorsunuz velevki yakaladınız diyelim. Napacaksınız. Ben işte bunları sorgularım. Ülke gerçeği bu değil kardeşim ya. Bir sözüm de site yönetimine bi uygulama yapmadınız şu platforma. Alacağınız olsun..
Toplumsal gerçekçi, siyasal bir film gibi görünse de sonu ile tam bir zombi filmine dönüşüyor. Birçok farklı konuya değinip bu son ile hiçbir şey diyememiş. Kalabalık sahneler fazlasıyla yapay... 50/100
Bayıldım tam bir şaheser tabii bayılmış olmam tüylerimin diken diken sinirlerim harap izlemiş olmam gerçeğini değiştirmiyor zira yaşıyoruz Kurak Günler'i bu ülke gerçeği tüm çirkinliğiyle ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi daha önce Sarmaşık filminde ülkeyi gemi metaforunda izlemiştik ama bu baştan sona tüm suç unsurları, tüm dengeler, suça ortak etme çabası adaletin köşeye kıstırılmışlığıyla dolu dolu ülke özeti olmuş bir gün bu günleri aşıp soranlara bugünleri bu filmle özetleyebiliriz umarım bu filmin hala izlenebiliyor olması bile umut ama bazı yorumlardaki sığlık sadece görüneni gören anlayışı kıt güruha da daha ne yapılsın pes dedirtti izlediğin senin ülken Türkiye bu sadece bir film değil uyan uyan karanlık günlerin yaratım gücünün sanatın sağaltımının da eşsiz bir örneği olmuş tüm emeği geçenleri yürekten kutluyorum iyi ki varlar
Bu nasıl kasaba arkadaş. Buraya Batman lazım.
Ve lütfen şu şehirden indim köye temasına doysun artık Türk sineması.
Ve lütfen şu şehirden indim köye temasına doysun artık Türk sineması.
Zorunlu hizmette Urfa’nın bir ilçesinde çalıştığım 3 yıl ve yaşadığım her şeyin 2 saatte özetini yapmış. Post travmatik sendrom tetikledi resmen bende. Film olarak ele alındığında gidişi bu kadar güzel filme daha şık bir son beklerdim ama sürecin etkisini azaltacak şekilde kötü bir son da değildi.
asghar farhadi'de sıklıkla gördüğümüz ve çok beğendiğim bir kurgu tekniği kullanılmış. Şöyle ki:
Filmin başlarında bir önemli olay oluyor. Bu olayın öncesini ve sonrasını görüyoruz. Fakat hem olayın sonuçları hem de aslında ne olduğu zamanla çözümleniyor. Bir Ayrılık filmini ilk izlediğimde bu tekniğe dibim düşmüştü. Daha sonra forushande filmini de çok beğenmiştim. Onca zamandır bu teknikle çekilen izlediğim en iyi film Kurak Topraklar oldu.
Filmin başlarında bir önemli olay oluyor. Bu olayın öncesini ve sonrasını görüyoruz. Fakat hem olayın sonuçları hem de aslında ne olduğu zamanla çözümleniyor. Bir Ayrılık filmini ilk izlediğimde bu tekniğe dibim düşmüştü. Daha sonra forushande filmini de çok beğenmiştim. Onca zamandır bu teknikle çekilen izlediğim en iyi film Kurak Topraklar oldu.
bu filmi bu kadar iyi anladığım, malesef ki bu kadar iyi anladığım başka bir gün daha olmamıştı.
Filmi dün netflix ten izledim. Zaten malum netflix filmiyse, bir eşcinsel teması mutlaka vardır. Şaşırmadım bu konuda. Bu tür filmleri beğenirim, sadece bazen türk toplumunun sadece eksiklerini daha çok gösterir filmlerinde diye düşünürüm. Ama bu filmdeki toplum tam olarakta biziz. Bazen bu kadar tehlikeli ola biliyoruz bizimle aynı düşünmeyenlere.
Nasil unutturdu ama asil olayi,su sorununu, sefalet icindeki halki...ahlaksizlik(?), din , secim taraflari bla bla derken son sahneye kadar ben de unutmustum.
"ya dışındasındır çemberin ya da içinde yer alacaksın"
Oluşturulan konfor alanları; kol kırılıp yen içinde kalan, her türlü pisliğin (tecavüzlerin, linçlerin, kayırmacılığın vs.) içinde eritildiği güvenli alan hissiyatının üstüne kuruluyor. Karşıdan/dışardan bakıp; yıllar içerisinde kalıtsal hale gelen bu "kültür" b.k çukurunun çarkına ışık tutan birilerinin çıkması bir nevi yaşama dair umut niteliğinde.
Oluşturulan konfor alanları; kol kırılıp yen içinde kalan, her türlü pisliğin (tecavüzlerin, linçlerin, kayırmacılığın vs.) içinde eritildiği güvenli alan hissiyatının üstüne kuruluyor. Karşıdan/dışardan bakıp; yıllar içerisinde kalıtsal hale gelen bu "kültür" b.k çukurunun çarkına ışık tutan birilerinin çıkması bir nevi yaşama dair umut niteliğinde.
Filmde taşra ve Anadolu insanı çok iyi yansıtılmış jandarma olarak askerlik yaptığım dönemde filmde bize anlatılmak istenen olayların çok daha fazlasına, akla gelemeyecek ahlaki çarpıklıklara şahit oldum. Değindiği toplumsal meseleler, halkın ahlaki 'değerleri' ile verdiği mesaj çok önemli bunlar ekranlara daha fazla yansıtılmalı. Bunun dışında kasaba sakinlerinin olduğu sahneler zorlama geldi biraz amatörceydi bence.
Kurak Günler filmine Benzer Film ekliyorsun.
Kurak Günler filmini Kategorize ediyorsun.
Bu filmi aşağıdaki seçenekleri işaretleyerek kategorize edebilirsin.
Kurak Günler filmine Konu ekliyorsun.
FİLM İLE İLGİLİ İSTATİSTİKLER
Arama sonuçları
Bu filmi izleyen 20 kişi
Kullanıcı Bulunamadı...
ÜYE OL