Bir Amerikan Suçu Yorumları

Filmde çoğu karakterin genç ve aptal ya da Gertrude gibi gençliğinde kalmış ve yaşlanmayı üstünden atamamış kişilikli olarak görmek, aslında daha çok ülke eleştirisi gibi. Ki Amerikalılar hala daha benzer bir halk; ki bu yönleriyle bize de benzerler. Cahil, yobaz, yargılayıcı, haset kişilikliler. O evin içi, çevresi, mahalle Amerika minyatürüdür. Aralarına giren 2 kardeşin biri kurban olurken diğeri dilsiz şeytan misâli bir karaktere bürünüyor. Zorbalığa maruz kalırken iyilik anlamsızdır. İş işten geçtikten sonra Time dergisinde kapak olursunuz. Ki suçlu suçunu çektikten sonra her şeyi kabullenmesi de ayrı bir karaktersizlik.

Tabi bir de şöyle büyük bir LAKİN var!

Film, karakterlerin arka planı itibarıyla eksik. Bu yüzden kafamda birçok şeyi oturtamadım. Böylesine bir psikopat için gerekli backstory yoktu. Karakterler yersiz ve eksik. Eğer yaşanmış bir hikâyeyi bu şekilde eksik anlatmak başarı ise verirsin tersen 7'yi; biyografi bir film üstelik! Seveni çok olan bu filmin yönetmenine bu film nazarında bacağımı ağzından sokup g**ünden çıkarmak isterdim lakin pek de mümkün değil tabi. Sylvia'nın, kendisini ölmüş olduğunu gördüğü o sahne olmasaydı çok b**a saracaktı, iyi ki orayı akıl edebilmiş. Overrated bir film.

Bir Amerikan Suçu, sanırım tarihe sadece Amerika?nın değil tüm dünyanın suçu olarak geçmiştir. Müthiş bir film ama insan izlerken gerçekten çok zorlanıyor. Özellikle ortalardan itibaren başlayıp sonlara doğru gittikçe müthiş bir acı çekiyorsunuz. En azından ben izlerken çektim. Müthiş bir öfke var içimde. Bir annenin küçücük bir çocuğa böyle işkenceler yapması akıl alır gibi değil. Annelik duygusunu geçtim içinde biraz olsun insanlık taşıyan birinin yapabileceği şeyler değil bunlar? Her şeyi geçtim bir insan başka bir insana bu kadar işkence yapıyor ama çevredeki herkes görmemezliğe geliyor. Şeytan, birden fazla insanın içine aynı anda girebilir mi, bu mümkün mü? Demek ki mümkünmüş? Tabii bu sadece bir film. İnsanın içini asıl acıtan bütün bunların gerçekten yaşanmış olması? Gerçekten çok üzücü? Yani şu an hayatta olsalar sanırım hepsini öldürürdüm? En azından dünya birkaç pislikten arınmış olurdu? Neyse film dışında fazlaca yorum yaptım sanırım. İzleyin ve insanlık tarihinin utancı olan o sahnelere gözlerinizle şahit olun. Ellen Page, insanüstü bir performans göstermiş gerçekten harikaydı. Catherine Keener?in oynadığı karakterden ölesiye nefret etsem de o da çok iyi bir oyunculuk sergilemiş. Ruhsal durumu belki yerinde değildi ama bu yaptığı şeylerin hiçbir dayanağı olamaz, kesinlikle. Ağır işleyen ama akıp giden, kesinlikle sıkmayan bir film olmuş. Yönetmenin de yüreğine sağlık böyle bir konuyu işleyip bizim önümüze sunduğu için. Final sahnesi de açıkçası benim için ters köşe oldu. Beklediğimden farklıydı ve sonlara doğru resmen dağıldım. Biyografi, dram türünü sevmeyenlerin bile kaçırmaması gereken bir yapım, puanım 10/9.