Carne

40 dakikalık bir kısa film ama izledikten sonra kendini toparlayamıyorsun resmen. Adam kasap, kızı zihinsel engelli ve Noé bunu öyle bir şekilde anlatıyor ki, izlerken hem rahatsız oluyorsun hem de ekrana kitleniyorsun. Dudaktan öpme sahnesi, et kesme sahneleri, doğum sahnesi… hepsi bir arada zihninizi bulandırıyor.

Kasap karakteri… hem yalnız, hem saplantılı, hem toplumdan izole. Kızına olan ilgisi kesinlikle normal babalık değil, sınırlar tamamen silinmiş. İzlerken “ulan bu ne” diyorsun, ama gözünü de alamıyorsun.

Gerçek görüntüler, film için kurguya oturtulmuş. İzlerken mideni kaldırıyor ama bir yandan da hayatın çirkinliğini hissettiriyor. Doğum sahnesiyle birleşince, yaşam ve ölüm sürekli çarpışıyor ekranda.

Film tarz olarak Gaspar Noé’den beklendiği gibi: yazılar ekranda ansızın çıkıyor, sessizlik var ama iç monologlar beynini altüst ediyor, müzik yer yer tokat gibi giriyor. 40 dakikalık kısa film olmasına rağmen etkisi uzun sürüyor.

Rahatsız edici, evet; kafa karıştırıcı, evet; ama deneyim olarak çok değerli. İzledikten sonra unutamayacağın, sert ama etkileyici bir kısa filmdi Carne.

Gaspar Noé’yi sevmeyenleri çok iyi anlıyorum; sevenleri de anlıyorum, ki ben de onlardan biriyim. Ancak aşırı sevenleri anlamıyorum ve asla anlamayacağım. Psikopat mısınız amk? Daha iyi yönetmen mi yok?

Yönetmenin tarzından ötürü izlemesi zor bir film. At etinin henüz yasaklanmadığı dönemde çalışan bir kasabın hayatındaki herşeyi kademe kademe kaybedişini anlatan film, önce evlat ayrımcılığına sonra sapık topluma ardından düşüncesizce hareket etmenin bedeline ve en nihayetinde tüm mesajlar toplanıldığında günün sonunda başımıza ne geleceği yada kendimizi nerede bulacağımızı bilemeyeceğimize değiniyor. Kısa film olarak değerlendirsekte bir çok noktada eksiklikler göze çarpıyor. Örneğin adamın kızı neden zihinsel özürlü gibi hareket ediyor? filmin başında bir problemi olduğu belirtilmemesine rağmen neredeyse ergen yaşına gelmiş kızı hala babası yıkıyor, neredeyse hiç konuşmuyor vb..

Son bölümde ele aldığı 9 saniyelik orgazm için 60 sene eziyet çekecek bir çocuk yapmak teması filmin en önemli kısmıydı diyebilirim. Ömrünü istediğin gibi yaşayıp günün sonunda büyüyünce bana baksın mantığıyla çocuk yapmanın ne derece bencilce olduğunu kendi tarzıyla anlatmaya çalışmış.