Tron

Yaptık bir hata; Tron serisini tekrar izlemek istedik. Bu 1982 yapımı filmin kısa süresine rağmen bizi yoracağını biliyorduk ama ilk bir saat aktı gitti, kalan dakikalar ise işkence gibi geçti. Film, o dönem için alışık olunmayan, hatta ilk kez yapılacak olan 2 boyutlu bilgisayar oyunu kalitesindeki görsel efektleri kullanmıştı. Sırf bu yüzden birçok stüdyodan ret yemiş ve çıkış yaptıktan sonra, döneminin bilgisayar oyunlarını fazlaca anımsattığı gerekçesiyle adaylıklardan men edilmiş.

Bu detayları bir kenara atarsak, filmin konusu özellikle günümüz için sıradan olsa da ilgi çekmeyi başarıyor; ancak bunu çok basit anlatıyor, hatta bazı yerlerde boşluklar bile kalıyor. Bu boşlukların birçoğu 2010 yapımı Legacy filminde açıklansa da, 1982 yapımı filmi izledikten sonra kafada fazlaca soru işareti kalıyor. O dönemi düşünürsek Steven Lisberger iyi bir fikirle gelmiş ancak yanlış zamanın kurbanı olmuş diyebiliriz.

Her halükarda Lisberger’in bu denemesi şu an için “kült” denilen filmler arasında yer alıyor. Orada yer almayı da hak ediyor; çünkü günümüzde izlemesi oldukça güç olan, kötü yaşlanmış bu filmi izleyip “CGI’nin öncüsü” diyebiliyorsak, iyidir.

Kısacası Tron, devrimsel bir işti. Dönemi için yüksek bütçesine kıyasla yeterince kazandırmayınca devam filmini ancak 2010 yılında görebildik. İyi sayılabilecek oyunculuklar, garip görsel efektler ve günümüz için bile farklı bir deneyim sunan Tron, nostaljik hisleri bir tarafa bırakıp sıradan hikayesini göz önünde bulundurarak değerlendirince ortalamanın üzerinde bir film; ancak mükemmel ve öncü bir deneme diyebiliriz.

Son olarak, TRON: Legacy izlemeden önce bu filmin izlenmesine gerek yok; çünkü Legacy filminde tüm olaylar ve karakterler yeterince iyi anlatılıyor. Eğer nostalji istemiyorsan Legacy + Ares yeterli.