Her Kieslowski filminde diyalogların azlığından dolayısıyla filmin sıkıcılaştığından şikayet eden bir kitle ile karşılaşıyoruz.Sizinle film boyunca yüz yüze konuşabilen, aktarmak istediklerini ustaca bir şekilde seyirciye ulaştırabilen bir yönetmenin filmini izliyor iseniz çok fazla diyaloğa ihtiyaç kalmıyor kanaatindeyim.
Çok doğal bir filmdi. Filmde kullanılan renklere bayıldım. Gerçekten görsel anlamda çok doyurucu. Filmdeki müziklere hayran kaldım. Konserde Weronika'nın söylediği eseri sürekli dinliyorum.
"...Kapamak üzereydim gözlerimi Birden birbirinden uzaklaşmış olan korunun iki eteği devrilip yıkıldığında." Andre Breton'un dizeleri gibi müziğiyle doyuran,yankısı olan bir film.
parelel hayatlar.birbirinden habersiz ancak bir okadar da birbirini hisseden ve etkileyen iki yaşam. eğer filmin içine nüfuz edersek o da aynı şekilde nüfuz etmeye başlıyor. difüzyon gerçekleşiyor.
+neden iki kukla ?
-çünkü gösterilerim yoğun ve hasar görebilirler
bu diyalogda sanırım kuklacı tanrı olarak imgelenmiştir.bu imgeleme de çoğu şeyi anlamamızı sağlıyor. fakat burda kuklacı hangisini önce kullanıp iyice yıpratacak yada adil bir şekilde yani eşit olarak mı kullanacak soruları aklımda canlandı.
birbirinin aynı iki hayat ve birinin başına bişey geldiğinde diğer kişinin bunlara önlem alması çok şey düşündürtebilir.ancak herşeyde neden sonuç ararsak çoğu şey havada kalabilir.mistisizmle harmanlarsak işin içinden kolayca sıyrılabiliriz.
çoğumuz düşünmüşüzdür benden birtane daha var mıdır bu dünyada diye. bu filmi izlerken bu düşünce iyice kendini su yüzüne çıkardı ve nedense beni rahatsız etti.film bittikten sonra kendimi bitkin hissettim.
yönetmenin renk üçlemesi öncesi deneme çalışmaları yaptığı film. özelliklekırmızırenge yüklediği değer , anlam bir kaç yıl sonrası için basbayağı büyüük bir işaret. cinselliği öyle yerli yerinde öyle usturuplu kullanıyor ki şaşırıp kalıyorum. sanat filmi tanımını fazlasıyla sırtlanmış olabildiğince az replik olabildiğince fazla müzik.. irene jacop zaten kırmızı da da yer alacak bu filmden sonra. o ne duru güzelliktir allahım.....
ahlak sorgulamaları öylesine karmakarışık ki işin içinden çıkmak için ancak kieslowski olmak gerekiyor zannederim ki.
Görüntü yönetimi bir harika. Işık kullanımı, renkler izlediğim en iyi çalışmalardan birisiydi. Irene Jacob acaba bu kadar güzel fotoğraflara bir daha sahip olabilmiş midir merak ediyorum. Müzikler de belirtildiği üzere güzel.
Filmin çok sevdiğim kısımları, Veronique’nin ikiziyle sadece bir defa o da bir fotoğraf sayesinde buluşabilmesi ve harika kukla gösterisi...
@fatmaa
11 yıl önce
@tambenlik
11 yıl önce
filmin, üç renk'in selefi olduğu açık. bana kırmızı'nın sonbahar renklerine boyanmış hali gibi geldi.
@sioux
12 yıl önce
@fight_club_ile
12 yıl önce
10 / 10
harika film.
@paranoyakvisne
12 yıl önce
@zeytinekmek
13 yıl önce
@thematrixhasyou
13 yıl önce
@ucurumdakisoz
14 yıl önce
+neden iki kukla ?
-çünkü gösterilerim yoğun ve hasar görebilirler
bu diyalogda sanırım kuklacı tanrı olarak imgelenmiştir.bu imgeleme de çoğu şeyi anlamamızı sağlıyor. fakat burda kuklacı hangisini önce kullanıp iyice yıpratacak yada adil bir şekilde yani eşit olarak mı kullanacak soruları aklımda canlandı.
birbirinin aynı iki hayat ve birinin başına bişey geldiğinde diğer kişinin bunlara önlem alması çok şey düşündürtebilir.ancak herşeyde neden sonuç ararsak çoğu şey havada kalabilir.mistisizmle harmanlarsak işin içinden kolayca sıyrılabiliriz.
çoğumuz düşünmüşüzdür benden birtane daha var mıdır bu dünyada diye. bu filmi izlerken bu düşünce iyice kendini su yüzüne çıkardı ve nedense beni rahatsız etti.film bittikten sonra kendimi bitkin hissettim.
@benkendimveben
14 yıl önce
ahlak sorgulamaları öylesine karmakarışık ki işin içinden çıkmak için ancak kieslowski olmak gerekiyor zannederim ki.
@cemal_erdem
14 yıl önce
8.5 / 10
Görüntü yönetimi bir harika. Işık kullanımı, renkler izlediğim en iyi çalışmalardan birisiydi. Irene Jacob acaba bu kadar güzel fotoğraflara bir daha sahip olabilmiş midir merak ediyorum. Müzikler de belirtildiği üzere güzel.
Filmin çok sevdiğim kısımları, Veronique’nin ikiziyle sadece bir defa o da bir fotoğraf sayesinde buluşabilmesi ve harika kukla gösterisi...
Sinematografisi için bile izlenebilir...