Sonu ne duygu yüklüydü öyle ya.. Gözlerime yaş geldi desem yalan olmaz yani. Çok etklilendim çok. Hakikaten Robert De Niro'dan mükemmel bi oyunculuk, bütün bi' filmi üstüne yıkmalarına rağmen üstesinden gelmiş yani. Kendi değişiyle Robert De Niro The Pro :D
Hele özellikle hastane sahnesinde koptuğumu söyleyebilirim. Hakikaten finali için bi pislik bekliyordum da bu kadarını beklemiyordum. O sahneninin üstüne Noel sahnesi çok gereksiz olmuş yani. Tatlının üstüne çay içmek gibi bişey =)
Kapağına ve ismine bakarak aldandığım,gülmeyi beklerken,boğazıma bişeyler düğümleyen bir film..Robert De Niro yine yapmış yapacağını,yaşadığı duyguları,hissettiklerini o kadar iyi anlıyorsunuz ki,kendini onun yerine koymadan yapamıyorsunuz..Çocuklarıyla iletişimi kopmuş bir baba ve eşini kaybettikten sonra onlara anneleri gibi yaklaşmaya çalışan,onun kadar yakın olmaya çalışan ve geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalan bir baba..Orjinal versiyonunu izlemediysem de,bu filmin oyunculuk bakımından ondan aşağıda kalamayacağı çok açık..Film başından itibaren oluşturduğu duygu yüklü ortamı,finale doğru zirveye çıkarıyor..Özellikle bazı sahneler var ki,Frank'ı hem gururlandırıp hem de acının,hüznün,pişmanlığın en derinine sokuyor..Özellikle ailece izlenebilecek ve ders alınacak bir film..
Bir babanın yalnızlığı herhalde bundan daha iyi anlatılamazdı. Aslında filin başlarında günümüz evlatları ve ebeveynleri üzerine kurulu bir film zannetmiş çocuklara bayağı bir küfür saydırmıştım lakin yaklaşsa da öyle değilmiş. Aslında oldukça hızlı ilerleyen ve sıkmayan bir film, De Niro bir kez daha her yaşın ve her rolün oyuncusu olduğunu göstermiş.
Bir yerden iyi diye duydum, konusuna bakmadan indirdim. Gün geçti, moralim bozuk, hadi az biraz eğleneyim dedim, filmi koydum. Robert de Niro amcam artık nasıl oynamışsa o emekli babayı, arkadaş içime oturdu film, bir acayip etki bıraktı..
Çocukları büyürken onlarla vakit geçiremeyen bir baba, karısı öldükten sonra onlarla ilgilenmek ister. Çocuklarını bir araya toplayamayınca kendisi yolculuğa koyulur ama ummadığı bir yolculuk olur. sonunda kalp krizi geçirir. Hastanede ''nihayet bütün aileyi bir araya toplayabildim'' der. Robert De Niro'nun oyunculuğu tek kelimeyle harika..aglayasınız geliyo bu filmi izlerken..ya benim duygusal dönemime geldi ya da bu film çok duygusal
robert de nironun alışılagelmiş rollerinden daha farklı bir karaktere büründüğü bir film..insanın duygularına hitap eden ancak filmin ana hikayesine gelene kadar izlerken biraz sabır gerektiriyor..
Boşa geçirilecek bir 90 dakikanız varsa ve sıkıcı, iki saat bol bol muhabbetin döndüğü, sonu başından belli filmleri seviyorsanız kaçırmayın. 3/10. Yalnız bu tarz filmler genelde seviliyor, o yüzden IMDB puanı bu kadar yüksek. Güzel yerlere dokunmuş mu dokunmuş, ona diyecek laf yok ama kesinlikle ben bitsede kurtulsam modunda izledim, hemende siliyorum. Arşivde -bana göre- koca bir byte israfından başka bir şey değil.
!!! DİKKAT YORUMUM FİLM HAKKINDA BİLGİ İÇERİYOR OLABİLİR!!! Buram buram duygu akan bir fiLmdi... Birçok karesi var ki duyguLanmamak hatta (duygusaL bir modunuzdaysanız) gözLerinizin doLmaması eLde değiL... FiLm nereLerde derine ineceğini nereLerde yüzeyseL kaLması gerektiğini çok iyi saptamış bence.. Keza 4 çocuğun hayatına babanın gözünden bir bakış atmak hiç koLay değiLdir diye düşünüyorum, ama fiLm bunu 1 saat 40 dakkanın içine çok güzeL sığdırmış...
TatiLde çocukLarının eve geLemeyeceğini öğrenen Frank hepsine birer süpriz yapar ve tek tek ziyaret eder... BiLdiği hayatLar iLe gördüğü hayaLarı karşıLaştırır.. NoktaLarı birLeştirir ve bazı gerçekLeri farkeder, eskiyi yeniyi kıyasLar muhakeme yapar... İşte burada da dramımız başLar.. FiLm aiLe kavramından tutun da bekLentiLeri karşıLamaya, anne baba oLmaya hatta evLat oLmaya kadar birçok konuya gönderme yapıyor.. Tam anLamıyLa bir aiLe fiLmi.. HeLeki okuLu bitirmiş kendi hayatLarını kurmuş çocukLar ve abeveynLeri için mükemmeL bir ya... Devamı
!!! DİKKAT YORUMUM FİLM HAKKINDA BİLGİ İÇERİYOR OLABİLİR!!! Buram buram duygu akan bir fiLmdi... Birçok karesi var ki duyguLanmamak hatta (duygusaL bir modunuzdaysanız) gözLerinizin doLmaması eLde değiL... FiLm nereLerde derine ineceğini nereLerde yüzeyseL kaLması gerektiğini çok iyi saptamış bence.. Keza 4 çocuğun hayatına babanın gözünden bir bakış atmak hiç koLay değiLdir diye düşünüyorum, ama fiLm bunu 1 saat 40 dakkanın içine çok güzeL sığdırmış...
TatiLde çocukLarının eve geLemeyeceğini öğrenen Frank hepsine birer süpriz yapar ve tek tek ziyaret eder... BiLdiği hayatLar iLe gördüğü hayaLarı karşıLaştırır.. NoktaLarı birLeştirir ve bazı gerçekLeri farkeder, eskiyi yeniyi kıyasLar muhakeme yapar... İşte burada da dramımız başLar.. FiLm aiLe kavramından tutun da bekLentiLeri karşıLamaya, anne baba oLmaya hatta evLat oLmaya kadar birçok konuya gönderme yapıyor.. Tam anLamıyLa bir aiLe fiLmi.. HeLeki okuLu bitirmiş kendi hayatLarını kurmuş çocukLar ve abeveynLeri için mükemmeL bir yapım bence... Keza fiLmde izLeyiciLer Frank iLe nasıL baba oLunması gerektiğini en geneL muhtemeL hataLarı görürken, Amy, Rosie ve Robert iLe birLikte de nasıL evLat oLunur-oLunması gerekir hatta aiLeni geride bırakmadan nasıL kendi ayakLarının üzerinde duruLması gerekir gibi insan hayatını kökten etkiLeyecek gerçekLeri görebiLiyor... Kısacası çok doLu bir fiLm...
FiLmin konusu böyLeyken sinematografisi de çok iyiydi bence.. yer yer kuLLanıLan müzikLer ve özeLLikLe boş bırakıLmış müziksiz sahneLer sayet iyiydi.. Bunun dışında anLatımını da çok beğendim.. Çok güzeL ironiLer var.. Frank'in çocukLarını gerçekten çocuk gibi görmesinden tutun da teLefon kabLosu kapLama işine kadar güzeL noktaLarı duygusaL vurguLar yapıLmış.. Ve bu seyirciye çok güzeL geçiyor.. En azından ben Frankin her çocuğunu iLk kez gördüğündeki bakışından çok etkiLendim... ÖzeLLikLe onun gözünden bize çocukLarı göstermeLeri bu dramatik etkiyi bir kat daha arttırıyor... GizLice yapıLan teLefon konuşmaLarı, bazı gerçekLerin fakediLme anLarı, hepsi duyguLandırıyor insanı...
PerformansLar da ise Robert De Niro dışında kayda değer pek birşey oLmamakLa birLikte, buna gerek de yoktu.. İzLediğimiz bir babanın hikayesi temeLLiydi ve "baba" Robert De Niro tecrübesini konuştrarak yine damakta tad bırakan bir performans sergiLiyordu... Bunun dışında Kate BeckinsaLe, Drew Barrymore ve Sam RackweLL'da üzerine düşeni yapmışdı tabiiki...
Diyceksiniz ki fiLmde hiç mi kötü birşey yoktu? Kötü değiL ama eksi birkaç nokta vardı ki o noktaLarda birçok hayatı 1 saat 40 dakikaya sığdırmaya çaLışmaktan kaynakLanan birkaç nokta.. Bu noktaLar fiLmi izLerken göze çarpmakLa birLikte fiLmin duygu yoğunLunda es geçiLebiLecek noktaLar bende.. Sonuç oLara bu duygu fiLmini izLemenizi öneririm.. Yürünün iyi örnekLerinden...
@comeche
16 yıl önce
Hele özellikle hastane sahnesinde koptuğumu söyleyebilirim. Hakikaten finali için bi pislik bekliyordum da bu kadarını beklemiyordum. O sahneninin üstüne Noel sahnesi çok gereksiz olmuş yani. Tatlının üstüne çay içmek gibi bişey =)
@lowen
16 yıl önce
7.4 / 10
@viking
16 yıl önce
9 / 10
@dansedenayi
17 yıl önce
Ha süper değil, ama izlenmesi gerekenlerden.
@basak
17 yıl önce
6.6 / 10
@selpak
17 yıl önce
7.2 / 10
@alps
17 yıl önce
@yapay
17 yıl önce
3 / 10
@tamara
17 yıl önce
7.8 / 10
Buram buram duygu akan bir fiLmdi... Birçok karesi var ki duyguLanmamak hatta (duygusaL bir modunuzdaysanız) gözLerinizin doLmaması eLde değiL... FiLm nereLerde derine ineceğini nereLerde yüzeyseL kaLması gerektiğini çok iyi saptamış bence.. Keza 4 çocuğun hayatına babanın gözünden bir bakış atmak hiç koLay değiLdir diye düşünüyorum, ama fiLm bunu 1 saat 40 dakkanın içine çok güzeL sığdırmış...
TatiLde çocukLarının eve geLemeyeceğini öğrenen Frank hepsine birer süpriz yapar ve tek tek ziyaret eder... BiLdiği hayatLar iLe gördüğü hayaLarı karşıLaştırır.. NoktaLarı birLeştirir ve bazı gerçekLeri farkeder, eskiyi yeniyi kıyasLar muhakeme yapar... İşte burada da dramımız başLar.. FiLm aiLe kavramından tutun da bekLentiLeri karşıLamaya, anne baba oLmaya hatta evLat oLmaya kadar birçok konuya gönderme yapıyor.. Tam anLamıyLa bir aiLe fiLmi.. HeLeki okuLu bitirmiş kendi hayatLarını kurmuş çocukLar ve abeveynLeri için mükemmeL bir ya ... Devamı
Buram buram duygu akan bir fiLmdi... Birçok karesi var ki duyguLanmamak hatta (duygusaL bir modunuzdaysanız) gözLerinizin doLmaması eLde değiL... FiLm nereLerde derine ineceğini nereLerde yüzeyseL kaLması gerektiğini çok iyi saptamış bence.. Keza 4 çocuğun hayatına babanın gözünden bir bakış atmak hiç koLay değiLdir diye düşünüyorum, ama fiLm bunu 1 saat 40 dakkanın içine çok güzeL sığdırmış...
TatiLde çocukLarının eve geLemeyeceğini öğrenen Frank hepsine birer süpriz yapar ve tek tek ziyaret eder... BiLdiği hayatLar iLe gördüğü hayaLarı karşıLaştırır.. NoktaLarı birLeştirir ve bazı gerçekLeri farkeder, eskiyi yeniyi kıyasLar muhakeme yapar... İşte burada da dramımız başLar.. FiLm aiLe kavramından tutun da bekLentiLeri karşıLamaya, anne baba oLmaya hatta evLat oLmaya kadar birçok konuya gönderme yapıyor.. Tam anLamıyLa bir aiLe fiLmi.. HeLeki okuLu bitirmiş kendi hayatLarını kurmuş çocukLar ve abeveynLeri için mükemmeL bir yapım bence... Keza fiLmde izLeyiciLer Frank iLe nasıL baba oLunması gerektiğini en geneL muhtemeL hataLarı görürken, Amy, Rosie ve Robert iLe birLikte de nasıL evLat oLunur-oLunması gerekir hatta aiLeni geride bırakmadan nasıL kendi ayakLarının üzerinde duruLması gerekir gibi insan hayatını kökten etkiLeyecek gerçekLeri görebiLiyor... Kısacası çok doLu bir fiLm...
FiLmin konusu böyLeyken sinematografisi de çok iyiydi bence.. yer yer kuLLanıLan müzikLer ve özeLLikLe boş bırakıLmış müziksiz sahneLer sayet iyiydi.. Bunun dışında anLatımını da çok beğendim.. Çok güzeL ironiLer var.. Frank'in çocukLarını gerçekten çocuk gibi görmesinden tutun da teLefon kabLosu kapLama işine kadar güzeL noktaLarı duygusaL vurguLar yapıLmış.. Ve bu seyirciye çok güzeL geçiyor.. En azından ben Frankin her çocuğunu iLk kez gördüğündeki bakışından çok etkiLendim... ÖzeLLikLe onun gözünden bize çocukLarı göstermeLeri bu dramatik etkiyi bir kat daha arttırıyor... GizLice yapıLan teLefon konuşmaLarı, bazı gerçekLerin fakediLme anLarı, hepsi duyguLandırıyor insanı...
PerformansLar da ise Robert De Niro dışında kayda değer pek birşey oLmamakLa birLikte, buna gerek de yoktu.. İzLediğimiz bir babanın hikayesi temeLLiydi ve "baba" Robert De Niro tecrübesini konuştrarak yine damakta tad bırakan bir performans sergiLiyordu... Bunun dışında Kate BeckinsaLe, Drew Barrymore ve Sam RackweLL'da üzerine düşeni yapmışdı tabiiki...
Diyceksiniz ki fiLmde hiç mi kötü birşey yoktu? Kötü değiL ama eksi birkaç nokta vardı ki o noktaLarda birçok hayatı 1 saat 40 dakikaya sığdırmaya çaLışmaktan kaynakLanan birkaç nokta.. Bu noktaLar fiLmi izLerken göze çarpmakLa birLikte fiLmin duygu yoğunLunda es geçiLebiLecek noktaLar bende.. Sonuç oLara bu duygu fiLmini izLemenizi öneririm.. Yürünün iyi örnekLerinden...
@silencio
17 yıl önce