Dualar Bobby İçin

Filmin merkezinde, dindar ve muhafazakar bir anne olan Mary Griffith ile eşcinsel oğlu Bobby'nin trajik hikayesi yatıyor. Film, Bobby'nin intiharının ardından annenin yaşadığı acı, suçluluk ve en sonunda büyük bir farkındalıkla girdiği dönüşüm yolculuğunu anlatıyor.

Filmin en can alıcı noktası, Mary Griffith'in karakter gelişimi. Başlangıçta inançlarının ve dogmalarının esiri olan bu kadın, oğlunu kaybetmenin acısıyla yüzleşirken, inandığı her şeyi sorgulamaya başlar. Sigourney Weaver, bu karmaşık duygusal yolculuğu o kadar inandırıcı bir şekilde canlandırıyor ki, sadece bir anneyi değil, aynı zamanda toplumun önyargılarını ve cehaletini temsil eden bir arketipi de izleyiciye sunuyor. Weaver'ın her sahnedeki yoğunluğu, çaresizliği, pişmanlığı ve nihayetinde kabullenişi, filmi unutulmaz kılıyor. Bu performans, bir oyunculuk dersi niteliğinde.

Prayers for Bobby, sadece LGBTİ+ bireylerin yaşadığı zorlukları göstermekle kalmıyor; aynı zamanda aile içi iletişim eksikliğinin ve kabul edilmemenin ne kadar yıkıcı olabileceğini de gözler önüne seriyor. Film, din ve hoşgörü, inanç ve sevgi arasındaki ince çizgiyi ustaca işliyor. Aile bağlarının ne kadar kutsal olduğunu hatırlatırken, bu bağların koşulsuz sevgiyle beslenmediği zaman nasıl bir zehire dönüşebileceğini de kanıtlıyor.

Film, izleyiciyi duygusal olarak sarsarken, aynı zamanda umut veriyor ve kabullenişin iyileştirici gücünü gösteriyor. Mary'nin, oğlunun hatırası için çıktığı aktivist yolculuk, bireysel bir trajedinin nasıl toplumsal bir harekete dönüşebileceğinin en güzel örneği. Bu nedenle Prayers for Bobby, sadece izlenmesi gereken bir film değil, aynı zamanda empati ve anlayış üzerine bir ders niteliğinde.

Film, kendi cinsel yönelimini yeni keşfetmeye başlamış, kafası karışık eşcinsel Bobby adında bir genç ve onun ailesi,çevresi ve dini inancıyla mücadele etmesini anlatıyor. Bobby,eşcinsel olduğunun farkında ama inancı bunun yanlış olduğunu söylüyor.Eşcinselliğin hastalık olduğunu düşünen ailesi onu "iyileştirmek" için boşuna kürek çekiyor.Herkesin izlemesi gereken bir film

Şunu belirmek isterim ki, bu filmi Azerbeycan'da intihar eden LGBT aktivisti,homoseksüel İsa Şahmarlı hakkında araştırmalarım sonucu bulup izledim.İsa'nın çok sevdiği ve sürekli izlediği bir filmmiş. Hatta annesine bile izletmiş bu filmi "İzledim, tepki vermiyor, anlamıyor" yazmış.Açıkçası bu filmi izleyen eşcinsellerin intihar etme olasılığının olduğunu düşünüyorum,çünkü ;

filmde annesinden beklediği anlayışı bir türlü bulamıyor Bobby. Öldükten sonra herkes onu anlamaya,yaşadıklarını özümsemeye başlıyor.Bu filmi izleyen herkes kendini Bobby'nin yerine koyacak ,kendini kapalı bir kutuda gibi hissedecek. Ne yapsa fayda etmiyor çünkü Bobby'nin. Film ders niteliğinde ama dediğim gibi,ailesi tarafından utanç olarak görülen eşcinseller, sadece intihar etmeleriyle belki biraz anlaşılabileceğini düşünebilirler.

Ayrıca filmin başında çalan güzel şarkı Marty Haugen - I need you to listen

Şimdiye kadar izLediğim eşcinseLLik oLgunu en iyi işLeyen fiLmLerden biriydi... Daha önce izLediğim birkaç eşcinseL temaLı fiLmde ya hakLarı için savaşıyorLardı ya da işin komedi yönü anLatıLıyordu.. Kimse oLayı bir de dini açıdan inceLememişti. Evet inceLenen dini boyut isLamiyet değiL, ama yine de insana farkLı bir perspektif sunuyor fiLm...

FiLmde kafası karışık bir Bobby karakterimiz var, aiLesinin baskıLarı ve hissetikLeri arasından sıkışıp kaLmış.. Ne yapıcağını biLemiyor.. Bir yandan oLayın Bobby için zorLuğunu düşünürken diğer yandan da aiLe açısından durumun "sıra dışı"Lığını izLiyoruz... GeLişen oLayLar, vurguLanan bakış açıLarı çok iyi.. FiLmde Bobby'nin yaşadıkLarı ve düşündükLeri kadar annesinin de yaşadıkLarı ve bir süre sonra geLişen farkındaLıkLarı da çok önemLi... ÖzeLLikLe fiLmin kiLit noktasından sonra değişen hayatLar bence çok güzen anLatıLmış fiLmde.. Senaryoyu cidden beğendim.. HazırLanan repLikLer cidden kaLiteLi.. Tabii sahneLer de öyLe, özeLLikLe fiLmin yarısından sonraki dramatik sahneLer fazLasıyLa etkiLeyici..

!--SPOILER--!!--SPOILER--!!--SPOILER--!
FinaLde ise Marry'nin yoLda gördüğü bir çocuğa sarıLma sahnesi var ki insanın boğazına yumruk gibi otuyor resmen...
!--SPOILER--!!--SPOILER--!!--SPOILER--!

Performans oLarak inceLersek fiLmi, bir tv fiLmi oLmasına rağmen sinemada izLeseydim kesinLikLe yadırgamayacağım performansLar vardı diyebiLirim.. ÖzeLLikLe Sigourney Weaver canLandırdığı anne karakteri için biçiLmiş kaftan oLduğunu düşünüyorum.. Savunduğu fikirLerdeki kararLıLığının yanı sıra fiLmin kopma noktaLarında (özeLLikLe dramatik sahneLerde) "oyuncuLuk budur" dedirten bir performans sergiLemiş.. Ondan etkiLenmemeniz imkansız... Keza Bobby'i canLandıran Ryan KeLLy'de çok iyiydi bence.. Karakterin yaşadığı karmaşayı seyirciye çok iyi yansıtıyor...

FiLmi bir de "gerçek hikaye" kısmı var ki, gösteriLen birçok sahnenin %90 yaşandığını düşünürsek durumun etkiLeyiciLiği ve önemi bir kat daha artıyor bence.. Çünkü izLediğimiz fiLmi sadece oturup birisi kafasında kurguLamamış, bu oLayın büyük bir kısmı gerçekten yaşanmış... Bu da insanı fazLasıyLa düşünmeye itiyor: "bu durum benim başıma geLse ne yaparım" diye düşünmeye sevkettiği gibi ister istemez etrafımızdaki gay insanLara bakışımızı da sorguLatıyor... Bu arada "benim başıma geLse ne yaparım" derken sadece gay oLmaktan bahsetmiyorum çocuğumuzun ya da bir yakınımızın gay oLduğunu öğrendikten sonraki tutum ve davranışımızdan bahsediyorum...

Sonuç oLarak fazLasıyLa izLenesi bir fiLm.. ÖzeLLikLe sessiz ve sakin bir zamanda izLemenizi tavsie ederim.. Yanınızda peçete buLundurmayı da unutmayın zira ağLama oLasığınız yüksek...