Ara

Ara izlediğim en sıradışı Türk filmlerinden birisi. Bu filmin her ne gerekçe ile olusa olsun Antalya Altın Portakal Film festivali’ne alınmamış olması da hakikaten ayıp. Ara tek mekan, sınırlı sayıda karakter, belki Türk sineması dışında çok fazla işenmiş ama Türk sinemasının bu güne kadar pek de başarıyla işleyemediği cinsellik ve aldatma, ve belki de hiç işelemediği eşcinsellik üzerine hakikaten üzerinde tartışmaya değer bir yapıt. Bu film gibi, son yıllarda belli Türk filmlerinin neden dvd’sinin çıkmadığı da sorgulanması gereken birşey. Bugünlerde sinemaya gitmek istediğimde kendime ilk soruğum soru ’acaba gösterimde olan filmlerden hangisinin dvd’si çıkmaz?’ oluyor. Eğer bolca reklamı yapılmış ve gişe başarısı da yakalamışsa (Av Mevsimi gibi) es geçtiğim de oluyor doğrusu. Ara film,reklam,dizi seti olarak kiralanan bir apartman dairesinde geçiyor. Filmde kullanılan tek mekan da burası ve filmin büyük kısmı da 2 çift yani 4 kişi arasında geçen konuşmalardan oluşuyor. Kamera kullanımı ve kişiler arasında geçen konuşmalar sizi gerçekten etkiliyor. Hele eski günlerden bahsedilen bir kısım var ki dönüp dönüp orayı bir daha izledim. İlk kez Karanlıktakiler’de izleyip çok beğendiğim daha sonra yine Prenses’in Uykusu’nda takdir ettiğim Erdem Akakçe bu filmde de performansıyla göz dolduruyor. Serhat Tutumluer’in canlandırdığı gay karakteri çok inandırı olmasa da oyunculuk yönünden insanı tatmin eden bir film. Bütün bunların yanında filmde birçok karede hem diyalogların hem görüntünün cinselliğe kaçması ve bunun da bazen dozunun normalden fazla oması nedeniyle ortalama Türk sineması ileyicisi için bu film çok fazla birşey ifade etmeyecktir. Tam da bu nedenler filmi beğenmeme karşın burada ve başka sinema sayfalarından bu filmi ’vakit kaybı’ olarak görenlerin gerekçesini anlayabiliyorum.