The White Lotus

Fragmanları çok ilgimi çektiği için başladım. Üç sezon üç farklı hikaye olduğu için sezon sezon değerlendireceğim.

İlk sezon “yeni evlendiği karısı ölen adam” ile başlıyor. Bir haftalık flashback giriyor. 6 bölüm boyunca bir şeyler anlatıyor ama sanki tam olarak isteneni veremiyor. Tam olarak bir başrol oyuncusu olmasa da otel müdürü başrol demek doğru olur. Başta kendisi olmak üzere her karakterde aşırı bir rahatsız edicilik var. Sadece karakterler değil, dizinin başlangıç jeneriği de iç gıdıklayıcı. Zenginler kendilerini insanların, hatta her şeyin sahibi zannediyor. Sınıf çatışmasını sadece bu pencereden anlatıyor. Kızların arasındaki gerilim, ergenin ve Stifler’ın annesinin kimlik bunalımları, güçlü kadın-sünepe adam ilişkisi, ana kuzusu şımarık zengin piçi, zenginlerle uğraşmayı hobi gibi uygulayan otel müdürü etrafında geçiyor. Tek normal karakter Rachel. Diziye son bölümlerde giren, kötü giyimli, kel ve zayıf eleman “Ne alaka?” dedirtiyor. Olumsuz şeyler yazdım gibi gözükse de dizinin uyuşturucu bir etkisi var. Hiçbir yere bağlamayacak gibi gözüküp kendini izletmeyi başarıyor.

İkinci sezonun Sicilya'da geçmesi güzel. Farklı bir hava katıyor. Bu sezonla birlikte anlıyorsunuz ki; dizinin genel olarak bir başrolü yok. Aynı zamanda tanınmış oyuncular içeriyor. Jenerik sezonun temasına göre değişiyor ve hem büyüleyici, hem tedirgin edici havası devam ediyor. Karakterler ve hikayeleri etrafında dönüyor. Bu da finalde "kim veya kimler öldü?" şüphesini uyandırmak için iyi bir yöntem gibi gözüküyor. Bu sezonda karı-koca arasındaki cinsel gerilim garip geldi. Kadın karakterlerin durumları idare ediş şekillerini de sevmedim. Bu sezon bir cinayet hikayesinden, sınıf çatısmasından çok bir dolandırıcılık hikayesini anlatıyor gibi hissettirdi.

Üçüncü sezon Tayland'dayız. Son dönemde beğendiğim bir oyuncu olan Walton Goggins diziye dahil oluyor. Bu sezonda yaşlı erkekler ve parası için onlarla birlikte olan genç kadınlar teması da var. Zira otel çalışanı sevimli Mook'un bile ne kadar güç bağımlısı bir kadın olduğunu görüyoruz. Kate, Laurie ve Jaclyn'in iç hesaplaşmalarını izliyoruz. Ratliff ailesini izlemek sinir bozucu olsa da bu ailedeki anne-kız castingi çok başarılı. Dizinin genel teması rahatsız edicilik ve merak uyandırma üzerine. Son bölümde ölme ve öldürme ihtimali olan karakter sayısı çok fazlaydı. Bölümleri birer saatlik olsa da uyandırdığı merak sayesinde bölümler peşpeşe gidiyor.

Dizi mesajlar veriyor, sembolik göndermeler içeriyor. Tamamen gri karakterlerden oluşuyor. Dördüncü sezonunu şimdiden bekliyorum.