Siyah Kuğu Yorumları

Nasıl başlasam bilemiyorum gerçekten etkisindeyim hala,oscar'dan önce tüm adayları izlemiştim önce 127 saat dedim sonra king's speech hak etti gerçekten dönemi çok iyi yansıtan oyunculuk filmiydi ödülleri almalı dedim sonra social network moda olan sanal alemden dolayı alır demiştim ama bu filmin bu kadar güzel olucağını tahmin edememiştim.En iyi filmi alamasaydı bile bence kesinlikle en iyi yönetmeni king's speeche vermek şu an tamamıyle büyük bir hata olmuş.darren kendi tarzını requiem for a dreamden sonra üstüne çok daha fazlasını katarak ortaya koymuş.filmin başlangıcından itibaren koltuğunuzdan gözlerinizi ayırmadan izliyorsunuz gerçekten durgunlaştığı bir an bile yok ki sizi arada germek konusundada oldukça başarılı bu da sürekli filmin içinde olmanızı filmi hissetmenizi sağlıyor gerçekten.Oyunculuğa gelince portman kesinlikle heykelciğin her santimini hak etmiş inanılmaz bir oyunculuk sergilemiş. bir insanın içindeki savaş ancak bu kdar iyi aktarılabilirdi çekimlerle beraber bütünleşince ortaya gerçekten insanın boğazını düğümleyen hakkaten hissettirerek izleyen sahneler ortaya çıkmış.müzikler zaten ap ayrı bı güzeldi. darren tarzını sevenler bu filmide gerçekten çok beğenecekler.daha çok şey yazma düşüncelerim vardı ama gerçekten çekimler beni benden aldı :))))

Aronofsky ,Requiem for a Dream'de yaptığının bir benzerini yapmış aslında bu filmde. Requiem for a Dream'in farkı ,belki de artısı ise senaryosunun daha bir yoğun olması. Ancak her iki filmde de senaryodan çok kurguya yüklenmiş. İllizyonlu bir anlatımla izleyiciyi koltuğa çakmayı başarıyor. Fakat bu illizyon görsellikten çok, duygular ve arkada durmadan dönen müziklerle doğru orantılı. Gerilim, filmin başından itibaren, karakterlerin de tanınmasıyla birlikte sabitleniyor. Ki neredeyse her bir karakterin, histeri ve/veya ihtiraslarından kaynaklı bir gerilimleri var. Bu da izleyiciyi sürekli beklenti içinde bırakıyor. Üstelik bu gerilim filmin sonunda bir rahatlamaya dönüşmeyecek ve izleyici de bunun farkında. Çoğu izleyicinin, film bittikten sonra koltuğuna çakılı kalmasının nedeni de, bu durumdan kaynaklanan "tatminsizlik" . Velhasılkelam, Aronofsky için, "büyük dahi", " senaryo ustası" , " o bir uçak, o bir kuş, yo yo o süperman ! " diyemesek de büyük bir illizyonist olduğunu inkar edemeyiz. Ancak bu illizyonu nereye kadar izleyiciye "yutturabileceğini" bilemiyoruz.