Scenes from a Marriage

Vay canına...

İlişkiler üzerine bu kadar detaylı diyaloglar, bu kadar başarılı oyunculuklar nadir bir araya gelir. Woody Allen, karılar ve kocaları filminden aldığım keyif kadar keyif aldığım bir yapıma ilk defa denk geldim diyebilirim. Fakat bu filmdeki hicivsel yapıya kıyasla ciddi bir şekilde konuyu ekrana taşıyor.

Diziyi izlerken bir çok aşırı uç noktalara tanıklık edeceksiniz. Hagai Levi'nin ana düşüncesinin şöyle olduğu kanısındayım; bir çok farklı ilişkide denk gelinebilecek unsuru bir çatı altında/bir çift altında toplayıp bize sunmak istemiş. Yoksa bir ilişkinin bu kadar complex olması pek mümkün değildir. Bu ne demek? İlk bölüm, açık ilişkisi olan arkadaşlara destek/dertleşme, hanenin ana parasını kadının kazandığı yuvalardaki sosyo psikolojik durumu araştıran ve tez hazırlayan akademisyen ile zaten ilerleyen bölümlerde bizi nelerin beklediğine dair anekdotları alıyoruz. Buradan sonra sahne tamamen Mira ve Jonathan'ın oluyor.

Sırasıyla devam eden bölümlerde; Mira, başka birine aşık olduğunu açıklar, Jonathan bu durumun hevesten ibaret olduğunu düşünerek Mira'yı eve terk etmeme konusunda ikna etmeye çalışır. Bu duruma alışma süreci başlar. Mira'nın evden ayrılışından sonraki hayatı umduğu gibi gitmeyince geri dönüş çabaları başlar. Ve finalde de tamamen ayrılmalarına rağmen aslında ayrılamadıklarını hatta evli hallerinden bile daha bağımlı hale geldikleriyle kapanış yapılır.

Burada işlenen unsurların bir en fazla iki tanesi bazı ilişkilerde görülebilir. Ama hepsinin görülmesi başta dediğim gibi yönetmen dokunuşu. Her bölümdeki konu ayrı çiftler üzerinden işlenseydi bu bile harika bir yapımı oluşturabilir. Hatta izlerken bana, özellikle açık ilişki konusuna değinmesinden ötürü Sex/Life ve Easy isimli dizileri bana hatırlattı. Dizideki görece eksik bulduğum kısım bu ilişki parçalanırken Jonathan'ın payına düşen kısma çok çok nadir değinmesi. Neredeyse sadece dördüncü bölümün sonlarına doğru Mira, sana seks ile ilgili herşeyi ben öğrettim diye birkaç dakikalık bir konu açıyor ve kapanıyor. Bu parçalanıştaki Jonathan kısmını pek göremediğimiz için neredeyse yalın suçlu olarak Mira'yı görüyoruz. Burada aklıma gelen tek açıklayıcı unsur Hagai'nin, genelde parçalanışa sebep olan taraf erkek olmasından ötürü hikayesi bir de bu açıdan görün demek istemiştir düşüncesi.

Ayrıca, dizinin erotik sahneleri de gayet başarılı. Öyle yüzeysel, kaba bir seks sunalım seyirciye şeklinde değil, her dokunuşlarında bile içlerinde duygusal yükün yansımasını vermeye çalışmış. Dizinin tek mekanda geçiyor olması bazen sıkıcılaşabiliyor. Özellikle Son bölümde, sözüm ona sürpriz olarak Jonathan'ın evliliklerini geçirdikleri evi tutmuş olması bana fazlasıyla gereksiz ve saçma geldi. Evet, dönüp dolaşılan yer gene kürkçü dükkanı imajı verilmek istenmiş olabilir fakat bana geçmedi diyebilirim. Ve finalin en güzel anekdotlarından biri olan Jonathan'ın "kafamdaki en imkansız şey senden ayrılmaktı. Bunu yapabildiğime göre artık hiçbirşey beni fazla korkutmuyor.

Newton'un dediği gibi, bazen ilerleyebilmek için ağırlıklarımızı bırakmamız gerekir. Hayatta neyin bize pranga oluşturduğunu, neyin bizi geride bıraktığını tespit edip bırakabilmek gerçekten zordur. Çoğu zaman beyin alışkanlıklarından vazgeçmeme yolunu tercih eder. Bu kimi zaman iş, kimi zaman yaşadığımız ev, kimi zamanda dizideki gibi eşimiz olabilir.

Harika bir diziydi. Son bölüm olmasa da olurdu...