Ananı Da!

Luisa... bir çoklarının koca bir ömre sığdıramadığı kadar içinde olanları yaşama hissini ne güzel son bir ayına sığdırdın .

Tam bir yol filmi denir mi emin değilim açıkçası. Bir nevi keşfetme, gençlikten olgunluğa geçiş, hapisten özgürlüğe çıkış gibi bir film/tema. Tenoch ve Julio, asi, neredeyse hiçbirşeyi umursamayan, hayatlarının merkezine uyuşturucu ve seksi yerleştirmiş olan iki gençtir. Bir resmi kutlama/toplanma gibi ortamda Luisa ile tanışırlar. Luisa, Tenoch'un kuzeninin eşidir ve yaşça bu gençlerde büyüktür. Öyledir ki Luisa, Tenoch'un küçükken kaybettiği oyuncağını bulamadığı için ağladığı bir anıyı bile hatırlar.

Filmin kritik noktası buradan sonra başlar. Gençler, Luisa'yı öyle arzularlar ki onun gezmek isteme fikrinden yola çıkarak gece uzak bir sahile yola çıkacağız diyerek bir davette bulunurlar fakat Luisa evli olduğundan bunu kabul etmez. Ta ki, o günün akşamında eşinin kendisini aldattığını itiraf etmesiyle herşey değişir. Böyle değişimlerin tetiklenmesi son derece nadirdir. Kimi için ölümle yüzleşme kimi için büyük bir kayıp kimi için bambaşka birşey bunu tetikler ama bu noktadan sonra hayata anlam arama, yapamadıklarını yapma arzusu gibi unsurlar tetiklenir. Filmi bu kafayla izlemeyi başarınca film gerçek manasını yakalayabilir. Bu sebeple Luisa'nın iki gençle de yatması, herşeyi bırakıp yolculuğa çıkması ve son günlerini o sahillerde geçirmesi gerçek manada anlam kazanır.

Tabi bu yolculuk iki genç için bir nevi masumiyetlerinin kırılması, gerçeklerle yüzleşmesi ve olgunlaşmanın bedeli gibi unsurlarla sonuçlanır. Film aynı zamanda arka planda Meksika'nın yoksulluğuna da çeşitli kadrajlar açarak görseller verir. Tek eleştirim Tenoch ve Julio'nın birbiriyle seviştiği sahne diyebilirim. Gerçekten ne alakaydı bu şimdi? :)

Filmin içeriği filmin ismi kadar yerindedir.
Film aksi iki genç charrolastranun hayatı tiye almalarına odaklanır. Julio ve Tenoch yani ikili charrolastranun tesadüfü tanıştıkları Luisa ile hayatları birazcık farklı bir ivme alır.
Julio, Tenoch ve Luisa bir tatil yolculuğu başlar. Böylece filme bir yol filmi diyebiliriz çünkü belirli birkaç mekanda geçmiyor. Bu yoluculuğun varışı uydurmasyon bir koy olan Cennet Ağzıdır olacaktır. Lakin film yol ve gidilecek yerden ziyade karakterlerin yoldaki değişimleri dönüşümleri, hayat ve birbirleri karşısındaki tutumlarına odaklanır. Bu yolculuk sırasında üçlünün seksüel ilişkisi de şahit oluruz. Ayrıca yol charrolastralar için içsel sürprizlerle doludur, charrolastralar birbirlerinden sakladıkları gerçekleri itiraf eder. ama bu itiraflar kıskançlığın vesilesiyle ortaya çıkar yani saf duyguların meyvesi değildir.
Hayatın gerçekliğinden kaçış için yola çıkan gezgin charrolastralar ve Luisa hayatın asıl gerçeklikleriyle kendileriyle tanışırlar. Filmi izlerken biz de hayatın sıcaklığını hissederiz. Bedenlerin, sözcüklerin, kişiliklerin yolda özgürleşmesine şahit oluruz.
Filmde tipik erkeklik krizleri; kıskançlık(ayrılık, aldatma, aşk) dostluk(birliktelik) seksüel dürtüler vs görürüz.
Bunun yanında ise Luisa'nın sakladığı gerçekilkten kaçma çabasına şahit oluruz.
*Son olarak filme tepeden baktığımızda üçe ayrılır. Charrolastraların ikili aşırı hayatı, Luisanın sıradan hayatı ve iki hayatın birleşmesiyle yolculuğu izleriz. Film birleşime odaklanır. Yönetmen görüntü gücüyle de birleşimi anlatmış. Üçlü sevişir ve tek yatakta birleşir. Böylece filmdeki seksüel aksiyonlara bizi hazırlar.
Filmin sonlarına doğru Lusianın kanser olduğunu öğrendiğimizde ise dönüp filmin arkasına bakarız bize kazık atmış hissi uyandırır. Lusianın onca gülüp ağlamaların altında koca bir hastalığın - boşluğun-yerine koyamayışın olduğunu öğrendiğimizde dünyamız yıkılır ve Luisanın en son sarf ettiği Hayat denizköpüğü gibidir. Bırakın kendinizi hayatın akışın sözü gelir.
Yönetmen filmin hikayesini mesafeli bir anlatım(estetik mesafe) tercih ederek anlatmış: Filmin herhangi bir yerinde film içi(diegetik) ses kesilir ve dış ses ister olay örgüsü ile bağlantılı ister bağlantısız olsun bir açıklama yapar. Bu açıklama bazen sosyojik ekonomik ya da politik bir durum üzerine, bazen karakter tanıtımı üzerine, bazen karakterlerin içsesi, bazen sahneyi açıklama, geleceği ya da geçmişi anlatma üzerine olabilir.
Böylece yönetmen filmde dönüşlülük tekniğini kullanmış böylece izleyici filme yabancılaşır ve özdeşleşme kırılmıştır. (dipnot: filmdeki dış sesin anlatım tarzını Amelieye filmindeki anlatıma benzettim)
Yönetmen kamerasını birkaç sahnede kesintisiz olarak vermiş böylece sahnenin gerçekliğini yükseltmeye çalışmış.
Filmin iskeletini ortaya çıkardığımızda Tolga Karaçelik'in son filmi Kelebeklerin bu filmden etkilendiğini söyleyebilirim.