Chicago

Vay canına! Film o kadar iyi ki izlerken ve dinlerken hayretler içerisinde kaldım. 2002 yılında bir sürü adaylıklar ve ödüller almasına şaşırmamalı. Yaşananlar gerçek film masal gibiydi. Filmdeki görsellik, danslar, şarkılar hepsi bir bir işlenmiş. Çekildiği dönemi düşünecek olursak baya zahmetli ve masraflı olsa gerek. Velma, Roxie, Amos, Billy, Matron hepsi çok iyi işlenmiş karakterlerdi. Her karakter kendi hikayesini anlatırken bunu masal gibi müziklerle o süslü sahne dansları ile yapınca muazzam bir uyum çıkmış ortaya. Bizim güzel Roxie’miz ve onun yıldız olma tutkusu... En başından son ana kadar bunu çok iyi geçiriyor size. Özellikle en tepede bir yıldızken birden ilginin alakanın kesilmesi, bununla yüzleşmesi. Bazen sandığımız gibi değil işler işte. Billy o sahne de, burası Chicago diyor. Evet, evet, evet! Yalanlar üzerine işleyen bir dünya orası. Cingöz, hınzır avukatımız Billy çok iyiydi. Olduğu her sahne ki özellikle kuklalar ile olan sahne dehşet eğlendiriyor insanı. Çok sevdim. Benim gibi müzikal seven biri için ilaç gibi gelecek harika bir yapım.