Veronique'nin İkili Yaşamı filmine yorum yazdı:

aynı iki bedenin farklı hayatlarda seyrini gösteren imgelerin dans ettiği kieslowski filmi.

filmin birçok bölümü hayran bırakıyor. polonyalı veronique ne kadar hayat dolu ve mücadeleci ise fransız veronique de bir o kadar telkine muhtaç. babası ile ilişkisi buna örnek. polonyalı veronique motor kullanan sevgilisinin arkasından geç kalmışlık hissini yaşamamak için tabanları yağlayıp koşarken, fransız veronique daha imgesel daha hayal dünyasına dönük bir şekilde sevdiği adamı buluyor. birçoğumuzun hayatı fransız veronique gibi uzun, ertelenmiş, yapabileceğinin en iyisi yerine yalnızca yapabileceği şeklinde kurgulanması bu yüzden.

kuklalara can veren abimizin ’’gerçek bir kitap yazmak’’ adını verdiği ve bunun için veronique i kullandığını söylediği sahnede aklımamurat gülsoy’un alemlerin sürekliliği adlı kitabı geldi. onun da başlangıcında buna benzer bir hikayeden -aşkı anlatmak için bir kadını kullanma fikrinden- söz edilir. bizzat yaşanmıştır. peki kitap yayımlandıktan her şeyin kurm

... Devamı

aynı iki bedenin farklı hayatlarda seyrini gösteren imgelerin dans ettiği kieslowski filmi.

filmin birçok bölümü hayran bırakıyor. polonyalı veronique ne kadar hayat dolu ve mücadeleci ise fransız veronique de bir o kadar telkine muhtaç. babası ile ilişkisi buna örnek. polonyalı veronique motor kullanan sevgilisinin arkasından geç kalmışlık hissini yaşamamak için tabanları yağlayıp koşarken, fransız veronique daha imgesel daha hayal dünyasına dönük bir şekilde sevdiği adamı buluyor. birçoğumuzun hayatı fransız veronique gibi uzun, ertelenmiş, yapabileceğinin en iyisi yerine yalnızca yapabileceği şeklinde kurgulanması bu yüzden.

kuklalara can veren abimizin ’’gerçek bir kitap yazmak’’ adını verdiği ve bunun için veronique i kullandığını söylediği sahnede aklımamurat gülsoy’un alemlerin sürekliliği adlı kitabı geldi. onun da başlangıcında buna benzer bir hikayeden -aşkı anlatmak için bir kadını kullanma fikrinden- söz edilir. bizzat yaşanmıştır. peki kitap yayımlandıktan her şeyin kurmaca olduğunu, aşık olan kadının sevdiği erkek için tuttuğu günlüğün kirli bir amaç için kullanıldığını öğrendikten sonra ne olacağına yazar şu şekilde cevap verir:

’’bilmiyorum, diğer aşklar nasıl bitiyorsa bu da bitmiş olacak.’’

kukla oynatan abi de bunu beyan etti aslında bir noktada. birçok şey yapabilecek olmasına rağmen kendine yenik düşen bir veronique vardı ama karşımızda. yalnızca kaçtı. sevdiği adamı apartman kapısının aralığından izlerken sadece kovalamaca oynuyordu. polonyalı veronique olsa valla taş üstünde taş koymazdı herhalde.

son olarak filmin iki sahnesinde kalbim yerinden çıkacak gibiydi; ilki konser sırasında onun gözlerinden yığılışını gördüğümüz veronique, diğeri de filmin son sahnesinde;

’’ölüm geliyor aklıma birden ölüm

bir ağacın gövdesine sarılıyorum’’u hatırlatan veronique.

İklimler filmine yorum yazdı:

isa gibiler için sevgi, ’’bir kağıt parçasına yazılan adresi’’ buruşturup kül tablasına atacak kadar basit ve anlamı yitirilmiştir, belki de hiç kazanılmamış olandır.

Whiplash filmine yorum yazdı:

Filme bir de öğretim yöntemi açısıyla bakmak gerekiyor sanırım. Dead Poet Societyfilmini izleyenler şu sahneyi hatırlayacaklar; https://www.youtube.com/watch?v=gQU3EphIpMYfilmin iyi sahnelerinden yalnızca biri gibi görünebilir. Mr. Keating ileFletcher karakterleri öğrenci yaklaşımının iki farklı ifadesi aslında.

İlkinde öğrenciler derslerine sıradışı bir heyecan bir istek ile bakarken, diğerinde korku ve hırs duygularıyla oturuyorlar sandalyelerine. Tam bir otorite hakim, hepsi elinden geleni yapmaya çalışırken kendilerinden hayatlarından bir şeyler kaybediyor aslında. Hatta filmin bir bölümde;

Fletcher, bir öğrencisi hakkında bu durumdan gizlilik ile bahseder ve onu bir şarkısı ile anar. Biz onun hikayesini daha sonra öğreniriz.

Kuvvetle muhtemel filmi izleyen birçok insan Fletcher karakteri ile gerildi. Öğrenciye yaklaşım biçiminden rahatsızlık duydu. Yetenekleri afişe eden bu yöntem bana göre, kısa vadede değil belki ama uzun vadede

... Devamı

Filme bir de öğretim yöntemi açısıyla bakmak gerekiyor sanırım. Dead Poet Societyfilmini izleyenler şu sahneyi hatırlayacaklar; https://www.youtube.com/watch?v=gQU3EphIpMYfilmin iyi sahnelerinden yalnızca biri gibi görünebilir. Mr. Keating ileFletcher karakterleri öğrenci yaklaşımının iki farklı ifadesi aslında.

İlkinde öğrenciler derslerine sıradışı bir heyecan bir istek ile bakarken, diğerinde korku ve hırs duygularıyla oturuyorlar sandalyelerine. Tam bir otorite hakim, hepsi elinden geleni yapmaya çalışırken kendilerinden hayatlarından bir şeyler kaybediyor aslında. Hatta filmin bir bölümde;

Fletcher, bir öğrencisi hakkında bu durumdan gizlilik ile bahseder ve onu bir şarkısı ile anar. Biz onun hikayesini daha sonra öğreniriz.

Kuvvetle muhtemel filmi izleyen birçok insan Fletcher karakteri ile gerildi. Öğrenciye yaklaşım biçiminden rahatsızlık duydu. Yetenekleri afişe eden bu yöntem bana göre, kısa vadede değil belki ama uzun vadede sonuçları insan psikolojisini alt üst edecek nitelikte. Son olarak filmde eksik kalan veya kendisiyle alakalı birkaç sahne daha görsek hoş olurdu diyebileceğim karakter Neimann'dı. Genel olarak son zamanlarda izlediğim farklı açılardan yorumlanabilecek güzel bir film çıkmış ortaya.