Ölümün Soluğu filmine yorum yazdı:

Eğer adamlar filmin adını "Ölümün Soluğu" koymak isteselerdi "Breath of Death" derlerdi. Ama "Tanrı Yargılanıyor" demek istemişler ve "God on Trial" koymuşlar. Ne yazık ki bizde yine, yayında ve yapımda çok emeğimiz geçiyor gibi kafamıza göre uygun film adı belirlemeye devam etmişiz ve sinir bozucu bir tane bulmayı başarmışız. Neyse ki gönüllü çevirmenler var da filmin çevirisi de sizin üstün zekanıza kalmıyor. O zaman toplama kampında, dünyadaki son geceleri olup olmadığı bile belli olmayan bir grup insanın, mahkeme salonu kurup "tanrıyı yargılamaları" yerine, "ölümün soluğunu" enselerinde hissetmeye başladıkları için, kime ne kötülük yapmışız da böyle bir sınavla yüzleşiyoruz acaba diye iç seslerini izlerdik belki de?

Mukaddes Vazife filmine yorum yazdı:

Yaklaşık 3,5 saat boyunca zamanın nasıl geçtiğini anlamadan izleyeceğiniz, savaşın insan üzerindeki etkisini ajitasyon yapmadan anlatabilmeyi başarmış, klişelerden fazlasıyla uzak şahane bir filmdir kendileri. Ne eksik ne fazla. Bir süre sonra siz de mürettebattan biri olursunuz, en ufak sesle tırsar, kaptan sessizlik emrini verdiğinde yanınızdakilerle birlikte çıt çıkarmadan beklersiniz korku ve umut içinde. Nefes alıp verişlerinizi düzeltip gerçek dünyaya dönmeyi başardığınızda ise canınızı sıkan nokta; ısrarla karşımıza çıkmaya devam eden, yaratıcı zeka ürünü isim çevirisi olur. Mukaddes Vazife’ymiş. Tabii ya.

Diren! filmine yorum yazdı:

Cüneyt Cebenoyan'ın şu eleştirilerine katılmamak elde değil:

"Diren 1912'de başlıyor. Kadınlara, erkeklerle eşit oy hakkı isteyen süfrajet (suffragette) hareketi küçük çaplı terör eylemleri yapmaktadır. Şimdi, burada bir durmak ve bir soru sormak lazım: Erkeklerle eşit oy hakkı istemek, ne anlama geliyordu o dönemin İngilteresi'nde? Bütün erkekler oy verebiliyorlar mıydı? Maalesef hayır! İşçiyseniz, yoksulsanız oy veremiyordunuz! Belirli bir statünüz olması gerekiyordu toplumda. Peki süfrajet hareketi ne istiyordu? Belirli statüdeki varlıklı kadınlara oy hakkı istiyordu, yani eğer oy verme hakkı olan erkeklerle aynı statüdeyseler, o statüdeki kadınlar da oy verebilmeliydi. Yoksa, yoksul, zengin ayırt etmeden herkese oy hakkı istemiyorlardı. Diren filminin zurnası burada zırt ediyor. Ve anlattığı hikaye tümüyle boşluğa düşüyor. Çünkü Diren bize ayrıcalıklı kadınların oy hakkı mücadelesine katılan yoksul bir işçi kadının hikayesini anlatıyor.

..

Süfrajetlerin başını Emmeline

... Devamı

Cüneyt Cebenoyan'ın şu eleştirilerine katılmamak elde değil:

"Diren 1912'de başlıyor. Kadınlara, erkeklerle eşit oy hakkı isteyen süfrajet (suffragette) hareketi küçük çaplı terör eylemleri yapmaktadır. Şimdi, burada bir durmak ve bir soru sormak lazım: Erkeklerle eşit oy hakkı istemek, ne anlama geliyordu o dönemin İngilteresi'nde? Bütün erkekler oy verebiliyorlar mıydı? Maalesef hayır! İşçiyseniz, yoksulsanız oy veremiyordunuz! Belirli bir statünüz olması gerekiyordu toplumda. Peki süfrajet hareketi ne istiyordu? Belirli statüdeki varlıklı kadınlara oy hakkı istiyordu, yani eğer oy verme hakkı olan erkeklerle aynı statüdeyseler, o statüdeki kadınlar da oy verebilmeliydi. Yoksa, yoksul, zengin ayırt etmeden herkese oy hakkı istemiyorlardı. Diren filminin zurnası burada zırt ediyor. Ve anlattığı hikaye tümüyle boşluğa düşüyor. Çünkü Diren bize ayrıcalıklı kadınların oy hakkı mücadelesine katılan yoksul bir işçi kadının hikayesini anlatıyor.

..

Süfrajetlerin başını Emmeline Pankhurst (Meryl Streep) adlı burjuva bir kadın çekiyor. Maud'la, Emmeline arasındaki eşitsizlik, Maud'un işyerindeki işçi erkeklerle arasındaki eşitsizliğe kıyasla çok daha devasa boyutta. Ve o dönemin kadın hakları hareketinin umurunda değil bu eşitsizlik. Ve Maud'un gerçekte bu hareket içinde olması akla yatkın değil, hatta imkansız. Tabii o dönemde sosyalistler de var ve bugünkünden çok daha etkinler. Ne de olsa Sovyet devriminin yaklaştığı yıllardayız. Ve Maud gibi duyarlı bir kadının herkese eşitlik isteyen bu harekette yani sosyalistlerin yanında yer alması asıl akla yatkın olan. Ama tabii ki bu ihtimal özenle filmin konusu dışında kalıyor. Emmeline Pankhurst, hayatının ilerleyen yıllarında Muhafazakar Parti'ye katılıyor, milliyetçi ve savaş yanlısı propagandalar yapıyor; bir başka kadın hakları savunucusu lideri ırkçılığa kadar taşıyor bu çizgiyi. Ama bunlar da filmi ilgilendirmiyor. Pankhurst'ü anaç, güler yüzlü ve kararlı bir lider olarak görüyoruz."

---spoiler--

Haklı eleştiri ve karakterlerin yüzeysel işlenmesine rağmen filmin mücadele, eşitlik arayışı, kararlılık, polis-devlet-basın tutumu, kötü çalışma şartları, taciz-tecavüz, mahalle baskısı gibi birden fazla konuya değinmeyi başarıyor olması filmi kaldır çöpe at mantığından uzaklaştırıyor.

Diaz: Don't Clean Up This Blood filmine yorum yazdı:

12.14 - 12.20 dakikaları aralığında bizden birşeyler duyacağınız "titre oligarşi parti cephe geliyor", Bandista'nın hiçbir şeyin şarkısında http://www.youtube.com/watch?v=jy9ConMwMQs bahsettiği polis kurşunuyla öldürülen ve sonrasında kurşunun çıktığı polis aracı tarafından ezilen Carlo Giuliani'nin hikayesi dahil filmde eksik kalmış hikayeler olmasına rağmen, polisin insanlıktan uzak, acımasız, sert tavrını oldukça gerçekçi bir şekilde anlatmayı başarmış bir film.

The Attorney filmine yorum yazdı:

Başarılı bir kurgusu, dolu bir içeriği, efsane mahkeme salonu replikleri olmasına rağmen ne yazık ki arada kaynamış bir film. Bunun nedenlerinden birinin de filmin tek cümlelik konusu olduğunu düşünmekteyim ki IMDB de bu şekilde özetlemiş filmi ve o cümleden de filmin politik bir film olduğu anlamını çıkarmamız imkansız. Politik film sevenler kaçırmasın.

Ve insanlık.. Hala umut var.

Fırınların Saati filmine yorum yazdı:

"Bize yanlış bir tarih öğretildi
Yanlış umutlar ve yanlış zenginlik
Yanlış bir uluslararası bakış açısı
Yanlış ekonomik düşünceler
Yanlış bir özgürlük
İlk adımımız
İlk kelimemiz
Özgürleşmek"

cümleleri ile başlayan, Üçüncü Sinema'nın başlangıcı, bütün filmleri iyi olan yönetmenler başlığına adı ilk sırada yazılacak olan Solanas'ın açık ara en iyi filmi, şaheseri.

İzleyin, izlettirin.

The Baader Meinhof Complex filmine yorum yazdı:

Ne yazık ki 'sol' gösterip 'sağ' vuran filmlerden biri daha. Öncesinde ya da izledikten sonra merak edip RAF hakkında araştırma yapmadan sadece bu film ile bilgi sahibi olanlar beğenmeye devam edebilir.

"Ne zaman birileri terör sistemlerine karşı mücadele yürütse daima hemen 'terörist' ve 'terörizm' terimleriyle damgalanmıştır: Nazizm'e karşı olan direnişçiler Gestapo tarafından terörist diye tarif ediliyordu, Cezayirli mücahitler terörist diye nitelenmişti; buna karşılık Massu, Bigeard ve diğer işkencecilerse barış havarileriydiler."

The Act of Killing filmine yorum yazdı:

"Öldürmek yasaktır, dolayısıyla tüm katiller cezalandırılır; tabii kitle halinde ve trampet sesleri eşliğinde öldürmedikleri sürece." sözüyle başlıyor belgesel ve siz yaşanılan bu insanlık suçuna katillerin gözünden tanık oluyorsunuz. Anwar ve arkadaşlarının aldığı canları anlatırken ya da canlandırırken bu kadar soğukkanlı tavrı ise şaşırtmıyor çünkü yaptığı darbeyi, acıları, aldığı canları yıllar sonra vicdanı sızlamadan sanki bir fıkraymış gibi anlatan biri vardı bir zamanlar bizim ülkemizde de netekim.

Belgeselde tek şaşırtan ve inandırıcılıktan uzak olan sahne ise, sonlara doğru Anwar'ın insanları vahşice öldürdüğü terasta (keyifli bir şekilde kendine özgü dansını yaptığını da gördük başlarda), akıtmaya başladığı timsah gözyaşları ve kusma tiyatrosuydu. Belgesel boyunca var olan tiksinme hissi bu sahnede acımaya dönüşmedi.

Press filmine yorum yazdı:

Dönemi, bölgeyi, mücadeleyi, korkuyu, baskıyı ve bir nefes arası olan ölümü oldukça abartısız, sakin, kimi zaman güldürmeyi başarsada acı bir şekilde anlatıyor.

Son sahne ise can yakar, yumru bırakır göğsünüzde.

Sacco Ve Vanzetti filmine yorum yazdı:

Selam size Nikola ve Bart, özgürlüğe inananlar..

http://www.youtube.com/watch?v=gcgYwTnBIIQ