Karabasan filmine yorum yazdı:

Babadook enteresan bir film. Jennifer Kent imgelerle, sembolizmin diliyle psikolojik bir travmanın etkisini ve sonuçlarını anlatıyor, ki filmin üzerinde biraz düşününce hikayenin derinliğini gördüm. O açıdan film psikolojik bir yapboz gibi. Düşük bütçeli bir yapım olduğu halde yaratıcı görsellik ve imgesel oyunculuk filmi bir üst seviyeye taşıyor. Jennifer Kent’in Shining gibi filmlerden etkilendiğini düşünüyorum. Filmdeki kasvet 10 numaraydı.

The Garden of Words filmine yorum yazdı:

Saniyede 5 santimetre izlediyseniz yönetmenin stilini az çok biliyorsunuz. Çizimler olağanüstü detaylı, anlatılan romansta güzel ama burada da hikaye eksikliği var. Animenin dışavurumculuğu iyi ve izleyiciye reel duygular yaşatması açısından fena sayılmaz. Hikayesi sade, çizimleri detay içeren kısa bir anime. Sonu itibariyle animenin tadı damağımda kaldı, resmen dumura uğradım.

Daha Yaklaş filmine yorum yazdı:

İlişkiler, bağlılık, cinsel fanteziler ve yalanlar...Doğrusu ilişkilerin böyle birbirine pamuk ipliğinle bağlı olması insanı korkutuyor. Erkeğin sadakat ve cinsellik anlayışı bir kadını nasıl çökertebildiğine tanık oluyoruz. Güzel duyguların katili olan erkekler arkalarında kalbi taş bağlamış kadınlar bırakıyorlar. Herkesin gözü güzelliği arıyor ama kadın sevgisini ve hislerini gömmüyor. Bir insanın iç yüzünü yakından tanımanız o insandan uzaklaşmanıza vesile olabilir, çünkü o insan hayal ettiğiniz kişi olmayabilir. Çok eşlilik cinsel bir fantezi ama beraberinde psikolojisi bozuk kişilikler bırakıyor.

Natalie Portman'ın ilişkiye başlarken kendi adını değilde ölmüş birinin ismini vermesi manidar. Sevdiği adam ölüm ilanları yazan birisi. Buradaki hüzünü anlayabilmek gerek.

En İyi Teklif filmine yorum yazdı:

Hiç zaman kaybetmeden izleyin derim. Hoş bir filmdi. Bazı şeyleri tahmin edebiliyorsunuz ama ona rağmen izlemeye değer. Tornatore bu sefer usta oyuncuları görevlendirmiş. İtalya o açıdan imtiyazlı bir ülke, büyük oyuncuların uğrak bir yeride diyebiliriz.

Muhteşem Gatsby filmine yorum yazdı:

Roman gibi film. Zaten kitaptan uyarlanmış. Yönetmenin ismine hiç dikkat etmemiştim ama filmlerinin çoğunu izlemişim. Gördüğüm kadarıyla çümbüşü, revü şovlarını, şaşalı şeyleri, doğayı ve dramatik aşk hikayelerini seven bir yönetmen. Filmdeki görsellik ve oyunculuklar da iyidi. Yönetmenın yarattığı farklı ortamlarla hikayeye renk katılmış. Klasik Hollywood filmlerin geldiği son nokta bu film olsa gerek. Görsel hikaye izlemek isteyenler için ideal.

Trans filmine yorum yazdı:

Filmin ambiyansı, gizemi, müzikleri herşeyi şaşırtıcı derecede güzeldi. Filmi, hakkında hiçbir şey bilmeden izledim. İyi ki de öyle yapmışız. Bazı yerlerde biraz çıplaklık fazlaydı ama rahatsız edici değildi. Danny Boyle 'Mezarımı Derin Kaz' filminin konseptine benzer bir yol çizmiş.

Kış Işığı filmine yorum yazdı:

"Tanrı yoksa bu bir fark yaratır mı?" sorusuna gelince bence insanlar Tanrı'dan çok fazla şeyler istiyorlar. İnsanın kendi çaresizlikleri, hayat yolundaki korkuları ve endişeleri, içten içe güvensizlği, bir sevginin karşılık görmeyebilmesi, ölümün bize yakın olan insanları bizden koparması ve aklımızı kurcalayan daha bir sürü şey içine doğduğumuz inanç sistemini yıkarsa ne olur? Umutsuzlığa kapılıp, yaşamımıza son vermek çözüm mü yoksa hayatın anlamı boşa çıktığı için hayatta oynadığımız rolle devam etmek mi? İnsanoğlu hangi dine mensup olursa olsun, filmdeki peder gibi inancını sorgulamaya başladığında kendini büyük bir boşluk içinde bulabilir. Aslında dünyamızda gerçekten hayatı yaşayan insanlar var, bir de hayatı yaşıyormuş gibi rol yapanlar var, bir de hayattan sıkılıp kafalarına kurşun sıkanları da unutmayalım. İnanç ahlaki ve etik davranış sınırlarımızı berlirlemekle beraber insanın vicdanını tetikleyen bir unsurdur, aynı zaman insanları birleştirmek için vardır ama tüm bunları v

... Devamı

"Tanrı yoksa bu bir fark yaratır mı?" sorusuna gelince bence insanlar Tanrı'dan çok fazla şeyler istiyorlar. İnsanın kendi çaresizlikleri, hayat yolundaki korkuları ve endişeleri, içten içe güvensizlği, bir sevginin karşılık görmeyebilmesi, ölümün bize yakın olan insanları bizden koparması ve aklımızı kurcalayan daha bir sürü şey içine doğduğumuz inanç sistemini yıkarsa ne olur? Umutsuzlığa kapılıp, yaşamımıza son vermek çözüm mü yoksa hayatın anlamı boşa çıktığı için hayatta oynadığımız rolle devam etmek mi? İnsanoğlu hangi dine mensup olursa olsun, filmdeki peder gibi inancını sorgulamaya başladığında kendini büyük bir boşluk içinde bulabilir. Aslında dünyamızda gerçekten hayatı yaşayan insanlar var, bir de hayatı yaşıyormuş gibi rol yapanlar var, bir de hayattan sıkılıp kafalarına kurşun sıkanları da unutmayalım. İnanç ahlaki ve etik davranış sınırlarımızı berlirlemekle beraber insanın vicdanını tetikleyen bir unsurdur, aynı zaman insanları birleştirmek için vardır ama tüm bunları ve varlığımızı sorguladığımızda metafiziğin kuramından bilimseliğe geçmeye başlıyoruz. Örneğin felsefe bilimi doğuyor. Bana kalırsa insanoğlu ortaçağı çoktan aşmış olup herşeyi olağanüstü güçlere bağlamamalı, kaderci girdabın içinde çırpınmanın yerine bir insan kendi kaderini kendi yaratabilmeli. Tabii bu söylendiğinden daha zor bir iştir, çünkü karşımızda bizi engelleyen bir güç vardır ve o gücü yıkmak ya da medeniyete dönüştürmek herkesin harcı değildir.

Sınıf filmine yorum yazdı:

Gus Van Sant'ın Fil filmine benzer bir kurgu bekliyordum. Nitekim kendi içinde daha değişik, sağlam temellere ve oyunculuğa dayanan harika bir film izledim. Bir zamanlar Bang Bang You're Dead'i izlemeyi düşünüyordum,ama iyi ki orjinali tercih etmişim. Okuldaki küçük sorunlar büyük problemlere yol açabildiği gibi hayatınız cehenneme dönüşebiliyor. Daha sonra öğrencilerin yolları ayrılıyor, birileri akademik kariyer yaparken, diğerleri fiziki işlerde çalışıyor. Gelecek ne olursa olsun önemli olan daha baştan insan olabilmek, bu farklılıklara saygı duyup insanlara hoşgörüyle yaklaşabilmeyi beraberinde getiriyor. Çoğu zaman insanlardan bu yaklaşmı göremeyeceksiniz, insanların önyargıları ve biribirine karşı zor tahammül etmeleri beni her zaman rahatsız etmiştir.

Yedinci Mühür filmine yorum yazdı:

Felsefeyi severiz ve Ingmar Bergman'ın anlatmak istediklerine hep pür dikkat kesilirim ama filmlerin çoğu sürekli din temasını işlediği için beni bu metafizik suallerilne daima daraltmıştır. Bu filmde de bol bol ajitasyon var. Dostlarımız ölümle satranç oynuyor, sohbet ediyor ve raks ediyor. Varoluşculuk, hiçlik ve din felsefesi nedense Bergman bu konulara hep tek yönlü yaklaşıyor ve bilinmeyeni hep sorgular cihetinde. Hiç bilimsel bir teori ya da yaklaşım görmüyoruz. İnsan doğasının bu cehaletinden nefret etmeye başladım. Haçlı seferlerinden bile pişmanlık duymuyorlar oysa din uğruna savaşmak ne kadar saçma birşey idi.

Ergo Proxy dizisine yorum yazdı:

Biz kimiz, nerden geldik, misyonumuz ne gibi temel soruları sordurtan ilginç ve kesinlikle sıradışı bir anime. Aslında bu animede aşk konusu yine biraz eksik kalıyor. Kafa yorduğu gibi, izlenmesi hiçte kolay değil. Üstelik suallere yeterince cevap vermiyor bence. Animenin sanat yönetmenliği yalnız mükemmel düzeyde, müzikleriyle de Nirvana'yı anımsatıyor.