Nadir bulunan, ilginç filmlerden biri. Hükümetinin kirli geçmişini eleştiren filmler genel olarak nazarımda bir tık daha değerlidir. Lee Chang-dong, karamsar atmosferin getireceği sıkıcılıktan doğan durumu olabildiğince aza indirmek adına filmi tersten işlemeyi düşünmüş diye tahmin ediyorum.
Filme gelirsek, Kim Yeong-ho'nun, eski kulüp üyelerinin buluşarak piknik yapma çağrısını bir radyo yayınında duyunca katılmaya karar verir. Pikniğe katıldıktan sonra son derece kaba ve itici davranışlarda bulunmaya başlar. Ve sonunda kendini trenin önüne atarak intihar eder . Bu noktadan sonra da olayların nasıl buraya geldiğini geriye doğru akan bir sinematografla izlemeye başlarız.
İlk kare 1994 yılındaki ekonomik kriz nedeniyle kim yeong-ho'nun işsiz kalması, değersiz ve duygusuz birine dönüşmesini işler. Burada aslında tarihle ilgili bir tutarsızlık dikkatimi çekti. aslında 1997 asya finansal ... Devamı
Nadir bulunan, ilginç filmlerden biri. Hükümetinin kirli geçmişini eleştiren filmler genel olarak nazarımda bir tık daha değerlidir. Lee Chang-dong, karamsar atmosferin getireceği sıkıcılıktan doğan durumu olabildiğince aza indirmek adına filmi tersten işlemeyi düşünmüş diye tahmin ediyorum.
Filme gelirsek, Kim Yeong-ho'nun, eski kulüp üyelerinin buluşarak piknik yapma çağrısını bir radyo yayınında duyunca katılmaya karar verir. Pikniğe katıldıktan sonra son derece kaba ve itici davranışlarda bulunmaya başlar. Ve sonunda kendini trenin önüne atarak intihar eder . Bu noktadan sonra da olayların nasıl buraya geldiğini geriye doğru akan bir sinematografla izlemeye başlarız.
İlk kare 1994 yılındaki ekonomik kriz nedeniyle kim yeong-ho'nun işsiz kalması, değersiz ve duygusuz birine dönüşmesini işler. Burada aslında tarihle ilgili bir tutarsızlık dikkatimi çekti. aslında 1997 asya finansal krizine gönderme yapılmaktadır ve birçok kore aile gruplarının iflas çekmesi ciddi anlamda borçlanmasıyla Kore'nin çıkmaza girdiği bir dönemi konu alır. Belki filmde, krizin daha erken dönemlerinde bile halkı nasıl etkilediğine değinmek istedi diye düşünüyorum.
ikinci karede ise Kim yeong-ho'nun 1987 yılındaki polislik yaptığı döneme geçiliyor. Bu kısımlar da ise bir sonraki karede izleyeceğimiz hükümet politikalarından ötürü halka karşı acımasız güvenlik güçleri oluşmasıyla birlikte karakterimizin vicdanını kaybetme sürecini işliyor.
Üçüncü karede ise 1984 yılına geçilerek, bahsi geçen Sun-im ve askerlik dönemi işlenmekte. Burada Kore'deki Gwangju Katliamı olayına değinilmektedir. Askeri darbe sonra devletin ayaklanmaları karşı sert bir cevap vermesi sonucu oluşan katliam. Filmde de karakterimize ne şekilde yansıdığını barındırmaktadır. Bu katliamı ayrıca araştırmanızı öneririm.
Son karede ise karakterimizin en masum dönemi ele alınmaktadır. Bu kadar derin bir filmin daha çok bilinmesini isterdim. Evet ağır tempo yer yer sıkıcı olabiliyor. Fakat gerek Kyung-gu'nun oyunculuğu gerek derin konulara değinmesi ve hükümet eleştirisi filmi olması, bu durumu kotarıyor.
cidden çok ağır ilerleyen bir filmdi. sürükleyici değil her şeyden önce, o yüzden izleyiciyi bağlamak epey zor filme. "bi şekilde izletiyor" kafasıyla ya da yönetmen filmi olduğu için saygıyla falan devam etmedim, sadece filmleri yarıda bırakamamak gibi pis bi huyum olduğundan on dakika ara vererek falan izleyebildim. yalnız şunu da söylemem gerek, film intihar anından itibaren geriye akan ve " bu niye şimdi çıldırdı ki, kendini neden öldürdü " sorusuna itinayla cevap veren bi film. sabırla izlendiğinde sonunda "işte şimdi oldu" dedirtiyor. sevdim mi sevmedim mi bilmiyorum.
@tiamath
1 yıl önce
7.5 / 10
Filme gelirsek, Kim Yeong-ho'nun, eski kulüp üyelerinin buluşarak piknik yapma çağrısını bir radyo yayınında duyunca katılmaya karar verir. Pikniğe katıldıktan sonra son derece kaba ve itici davranışlarda bulunmaya başlar. Ve sonunda kendini trenin önüne atarak intihar eder . Bu noktadan sonra da olayların nasıl buraya geldiğini geriye doğru akan bir sinematografla izlemeye başlarız.
İlk kare 1994 yılındaki ekonomik kriz nedeniyle kim yeong-ho'nun işsiz kalması, değersiz ve duygusuz birine dönüşmesini işler. Burada aslında tarihle ilgili bir tutarsızlık dikkatimi çekti. aslında 1997 asya finansal ... Devamı
Filme gelirsek, Kim Yeong-ho'nun, eski kulüp üyelerinin buluşarak piknik yapma çağrısını bir radyo yayınında duyunca katılmaya karar verir. Pikniğe katıldıktan sonra son derece kaba ve itici davranışlarda bulunmaya başlar. Ve sonunda kendini trenin önüne atarak intihar eder . Bu noktadan sonra da olayların nasıl buraya geldiğini geriye doğru akan bir sinematografla izlemeye başlarız.
İlk kare 1994 yılındaki ekonomik kriz nedeniyle kim yeong-ho'nun işsiz kalması, değersiz ve duygusuz birine dönüşmesini işler. Burada aslında tarihle ilgili bir tutarsızlık dikkatimi çekti. aslında 1997 asya finansal krizine gönderme yapılmaktadır ve birçok kore aile gruplarının iflas çekmesi ciddi anlamda borçlanmasıyla Kore'nin çıkmaza girdiği bir dönemi konu alır. Belki filmde, krizin daha erken dönemlerinde bile halkı nasıl etkilediğine değinmek istedi diye düşünüyorum.
ikinci karede ise Kim yeong-ho'nun 1987 yılındaki polislik yaptığı döneme geçiliyor. Bu kısımlar da ise bir sonraki karede izleyeceğimiz hükümet politikalarından ötürü halka karşı acımasız güvenlik güçleri oluşmasıyla birlikte karakterimizin vicdanını kaybetme sürecini işliyor.
Üçüncü karede ise 1984 yılına geçilerek, bahsi geçen Sun-im ve askerlik dönemi işlenmekte. Burada Kore'deki Gwangju Katliamı olayına değinilmektedir. Askeri darbe sonra devletin ayaklanmaları karşı sert bir cevap vermesi sonucu oluşan katliam. Filmde de karakterimize ne şekilde yansıdığını barındırmaktadır. Bu katliamı ayrıca araştırmanızı öneririm.
Son karede ise karakterimizin en masum dönemi ele alınmaktadır. Bu kadar derin bir filmin daha çok bilinmesini isterdim. Evet ağır tempo yer yer sıkıcı olabiliyor. Fakat gerek Kyung-gu'nun oyunculuğu gerek derin konulara değinmesi ve hükümet eleştirisi filmi olması, bu durumu kotarıyor.
@siyahtuval
12 yıl önce
5.5 / 10
@pnarpnar
13 yıl önce