Filme hiç araştırma yapmadan başladım, afişteki tasarım "azınlık raporu" tadı veriyordu, ancak izleyince yıllar önce Master of Science dizisindeki Big Brother bölümünü anımsattı, beklentiye göre değişen bir tonu var, filmi keyif almak için izlerseniz, görselliği gerçekten etkili, özellikle dijital tasarım ve sahne işlemeleri, konuya dair hiç fikri olmayan birine bile süreci sezdirerek anlatacak kadar güçlü, bunun yanı sıra hikaye standart Amerikalı'ya hitap edercesine; ihanet, apple, uyuşturucu, sosyal medya, mutsuz evlilik, bağımlılık temalarıyla izleyici, karakterle kendini özdeşleştirsin diye çok beklendik, tüm bunlara bakınca 12 kızgın adam mı acaba derken, koca kamyon, bomba yüklü kovalamaca, kocca amerika'da tek bir drone motosiklet, siyahi ablanın ibreti alem mantığı her izleyiciye istediğini veren bir yapım, güzeldi seyri, geekler için zaman unutturan bir film. İzlenebilir.
Günümüz mahkemelerinin olmadığı, yapay zeka ve teknolojik aletlerin hepsine kesintisiz erişimin olduğu bir duruşmada, kendini haklı çıkartmaya çalışan bir adamın hikayesi .
Klişe , hararetli ve gergin bir film, detaylara çok takılmadan pazar günü rastgele açıp izlenilir .
Film, günümüzün en tartışmalı başlıklarından biri olan yapay zekânın, hukuk ve ceza sistemine entegrasyonunu merkeze alan, akıcı ama sınırlı bir etki bırakıyor. Artık hayatın her alanına nüfuz eden yapay zekânın, hukuk sistemi gibi kritik bir yapıya entegre edilmesi fikri başlı başına güçlü bir çıkış noktası. Film de bu fikri kullanarak izleyiciyi yormayan, kolay takip edilen bir anlatı kurmayı başarıyor.
Ancak mesele tam da burada başlıyor. Film, çok katmanlı tartışmalara açık bir konuya temas etmesine rağmen, bu potansiyeli derinleştirmek yerine daha güvenli bir anlatı çizgisinde kalmayı tercih ediyor. Adaletin algoritmalara teslim edilmesi, insan faktörünün sistemden silinmesi gibi etik sorular yüzeyde dolaşıyor; fakat hiçbir zaman gerçekten rahatsız edici, düşündürücü bir noktaya evrilmiyor.
Karakterler işlevsel ama sınırlı. Hikâyeyi taşımak için yeterliler; ancak izleyiciyle güçlü bir bağ kuracak ya da uzun süre akılda kalacak bir derinlik sunmuyorlar. Oyunculuklar dengeli, ... Devamı
Film, günümüzün en tartışmalı başlıklarından biri olan yapay zekânın, hukuk ve ceza sistemine entegrasyonunu merkeze alan, akıcı ama sınırlı bir etki bırakıyor. Artık hayatın her alanına nüfuz eden yapay zekânın, hukuk sistemi gibi kritik bir yapıya entegre edilmesi fikri başlı başına güçlü bir çıkış noktası. Film de bu fikri kullanarak izleyiciyi yormayan, kolay takip edilen bir anlatı kurmayı başarıyor.
Ancak mesele tam da burada başlıyor. Film, çok katmanlı tartışmalara açık bir konuya temas etmesine rağmen, bu potansiyeli derinleştirmek yerine daha güvenli bir anlatı çizgisinde kalmayı tercih ediyor. Adaletin algoritmalara teslim edilmesi, insan faktörünün sistemden silinmesi gibi etik sorular yüzeyde dolaşıyor; fakat hiçbir zaman gerçekten rahatsız edici, düşündürücü bir noktaya evrilmiyor.
Karakterler işlevsel ama sınırlı. Hikâyeyi taşımak için yeterliler; ancak izleyiciyle güçlü bir bağ kuracak ya da uzun süre akılda kalacak bir derinlik sunmuyorlar. Oyunculuklar dengeli, hatta yer yer etkili; fakat senaryonun temkinli yapısı, performansların parlamasına çok fazla alan tanımıyor.
Tempo açısından film akıcı. Dikkat dağıtmıyor ve izleyiciyi sonuna kadar tutmayı başarıyor. Ancak bu akıcılık, beraberinde bir “izledim ve bitti” hissini de getiriyor. Ne büyük bir kırılma anı var ne de zihinde uzun süre yankılanacak bir final.
Sonuç olarak Mercy, güncel bir fikri alıp izlenebilir bir forma sokan ama o fikrin altını yeterince dolduramayan bir film. Ne kötü ne de çarpıcı; daha çok ortalamada, risksiz bir deneyim.
Sürükleyici bir film çok fazla kafa yormadan izleyin derim çok fazla kafa yorunca işin içinde eksik kısımlar bulabiliyorsunuz ortalamanın üstünde bir film
Yapay zeka karşısında duruşmanız yapılıyor, masumiyetinizi ispatlamak için her türlü kaynağa hızlıca erişebiliyorsunuz ve onu ikna etmeniz lazım, yoksa oturduğunuz sandalye infaz edileceğiniz yer olacak süre sonunda.... Uzun zamandır izlediğim en iyi bilim kurgu filmi.
@hamhumsaralop
2 ay önce
@mberke_8
2 ay önce
6 / 10
Klişe , hararetli ve gergin bir film, detaylara çok takılmadan pazar günü rastgele açıp izlenilir .
@alkanistan
3 ay önce
6.5 / 10
Ancak mesele tam da burada başlıyor. Film, çok katmanlı tartışmalara açık bir konuya temas etmesine rağmen, bu potansiyeli derinleştirmek yerine daha güvenli bir anlatı çizgisinde kalmayı tercih ediyor. Adaletin algoritmalara teslim edilmesi, insan faktörünün sistemden silinmesi gibi etik sorular yüzeyde dolaşıyor; fakat hiçbir zaman gerçekten rahatsız edici, düşündürücü bir noktaya evrilmiyor.
Karakterler işlevsel ama sınırlı. Hikâyeyi taşımak için yeterliler; ancak izleyiciyle güçlü bir bağ kuracak ya da uzun süre akılda kalacak bir derinlik sunmuyorlar. Oyunculuklar dengeli, ... Devamı
Ancak mesele tam da burada başlıyor. Film, çok katmanlı tartışmalara açık bir konuya temas etmesine rağmen, bu potansiyeli derinleştirmek yerine daha güvenli bir anlatı çizgisinde kalmayı tercih ediyor. Adaletin algoritmalara teslim edilmesi, insan faktörünün sistemden silinmesi gibi etik sorular yüzeyde dolaşıyor; fakat hiçbir zaman gerçekten rahatsız edici, düşündürücü bir noktaya evrilmiyor.
Karakterler işlevsel ama sınırlı. Hikâyeyi taşımak için yeterliler; ancak izleyiciyle güçlü bir bağ kuracak ya da uzun süre akılda kalacak bir derinlik sunmuyorlar. Oyunculuklar dengeli, hatta yer yer etkili; fakat senaryonun temkinli yapısı, performansların parlamasına çok fazla alan tanımıyor.
Tempo açısından film akıcı. Dikkat dağıtmıyor ve izleyiciyi sonuna kadar tutmayı başarıyor. Ancak bu akıcılık, beraberinde bir “izledim ve bitti” hissini de getiriyor. Ne büyük bir kırılma anı var ne de zihinde uzun süre yankılanacak bir final.
Sonuç olarak Mercy, güncel bir fikri alıp izlenebilir bir forma sokan ama o fikrin altını yeterince dolduramayan bir film. Ne kötü ne de çarpıcı; daha çok ortalamada, risksiz bir deneyim.
Puanım: 6.5 / 10
@mecnun_cgs
4 ay önce
8.3 / 10
@dovijenya
4 ay önce
7 / 10