"Paradise Now"... Türkçeye çevrilen ismiyle "Vaadedilen Cennet". Diken üstü konusuna sakin yaklaşımıyla, çok fazla taraf tutmadan işaret ettikleriyle cezbedici bir yapım. Kısa süresine pek çok ayrıntı sığdırmış. Bir iki ufak problemi mevcut. Süresi hakikaten böyle bir konu için kısa geldi gerçekten. Ayrıntılar gözden kaçabiliyor. Bir de bazı gereksiz kamera hareketleri. Fakat izlenmesi gereken bir yapım. Tarafsıza yakın durmaya çalışan az film vardır böyle.
Masaya yatırdığı; kurban-katil ikilem sorunsalı da tartışmaya değer.
Final kısmında ben de bombanın patlamadığını düşünen taraftanım. Özellikle, bombanın patladığı etkisi yaratılmak istense bir yakın planla adamın fünyeyi çektiği an gösterilebilirdi. Bir de filmin en iyi tarafı benim için; aslında intihar eylemine daha fazla inanan Halid'in değil Said'in yola devam etmesi hususu var. Said her ne kadar Halid gibi düşünüyor gözükse de onun eylemi kişisel. O bu yüzden bir türlü ikna olamıyor h... Devamı
"Paradise Now"... Türkçeye çevrilen ismiyle "Vaadedilen Cennet". Diken üstü konusuna sakin yaklaşımıyla, çok fazla taraf tutmadan işaret ettikleriyle cezbedici bir yapım. Kısa süresine pek çok ayrıntı sığdırmış. Bir iki ufak problemi mevcut. Süresi hakikaten böyle bir konu için kısa geldi gerçekten. Ayrıntılar gözden kaçabiliyor. Bir de bazı gereksiz kamera hareketleri. Fakat izlenmesi gereken bir yapım. Tarafsıza yakın durmaya çalışan az film vardır böyle.
Masaya yatırdığı; kurban-katil ikilem sorunsalı da tartışmaya değer.
Final kısmında ben de bombanın patlamadığını düşünen taraftanım. Özellikle, bombanın patladığı etkisi yaratılmak istense bir yakın planla adamın fünyeyi çektiği an gösterilebilirdi. Bir de filmin en iyi tarafı benim için; aslında intihar eylemine daha fazla inanan Halid'in değil Said'in yola devam etmesi hususu var. Said her ne kadar Halid gibi düşünüyor gözükse de onun eylemi kişisel. O bu yüzden bir türlü ikna olamıyor her şeyin aynı kalacağına ve gereksiz eylemler olduğuna...
Sona gelindiğinde Said otobüstedir, patlatmak için görevlendirildiği insanların arasındadır, görüntü sadece gözlerine odaklanır, çünkü bir intihar bombacısı olmadan önce saçlı sakallı halindeyken değişmeyen tekşey gözleriydi, film ekranın bembeyaz olmasıyla biter, ya bize her dramatik filmin sonunun bomba etkisi yaratmasına gerek olmadığını gösterir, ya da insanın önyargılarla baktığı konuların hakkında anlatılan hikayelerin sonunda insanı kendisiyle yalnız bırakmak gerektiği vurgulanır. Sonuçta senelerce İsrail masum olarak, her intihar bombacısı yobaz olarak, orda bir cennet olduğu inandırılarak, insanlara kolaya kaçmak vaadedilmiştir. Evet sayın seyirciler, bu filmin sonunda duygularınızı harcamanıza hiç gerek yok. Sadece beyaz ekran, kalkıp, ''e ne bu?'' diyebilirsiniz.
!--SPOILER--!
Güle güle mantık, hoş geldin yirmibirinci yüzyıl melankolisi.
@thematrixhasyou
12 yıl önce
-Yaşıyor olmasını, gurur duymaya tercih ederdim.
@yasar
13 yıl önce
7 / 10
@cemal_erdem
14 yıl önce
7 / 10
Masaya yatırdığı; kurban-katil ikilem sorunsalı da tartışmaya değer.
Final kısmında ben de bombanın patlamadığını düşünen taraftanım. Özellikle, bombanın patladığı etkisi yaratılmak istense bir yakın planla adamın fünyeyi çektiği an gösterilebilirdi. Bir de filmin en iyi tarafı benim için; aslında intihar eylemine daha fazla inanan Halid'in değil Said'in yola devam etmesi hususu var. Said her ne kadar Halid gibi düşünüyor gözükse de onun eylemi kişisel. O bu yüzden bir türlü ikna olamıyor h ... Devamı
Masaya yatırdığı; kurban-katil ikilem sorunsalı da tartışmaya değer.
Final kısmında ben de bombanın patlamadığını düşünen taraftanım. Özellikle, bombanın patladığı etkisi yaratılmak istense bir yakın planla adamın fünyeyi çektiği an gösterilebilirdi. Bir de filmin en iyi tarafı benim için; aslında intihar eylemine daha fazla inanan Halid'in değil Said'in yola devam etmesi hususu var. Said her ne kadar Halid gibi düşünüyor gözükse de onun eylemi kişisel. O bu yüzden bir türlü ikna olamıyor her şeyin aynı kalacağına ve gereksiz eylemler olduğuna...
İzlenmeli...
@reenkarnemerkur
18 yıl önce
10 / 10
Sona gelindiğinde Said otobüstedir, patlatmak için görevlendirildiği insanların arasındadır, görüntü sadece gözlerine odaklanır, çünkü bir intihar bombacısı olmadan önce saçlı sakallı halindeyken değişmeyen tekşey gözleriydi, film ekranın bembeyaz olmasıyla biter, ya bize her dramatik filmin sonunun bomba etkisi yaratmasına gerek olmadığını gösterir, ya da insanın önyargılarla baktığı konuların hakkında anlatılan hikayelerin sonunda insanı kendisiyle yalnız bırakmak gerektiği vurgulanır. Sonuçta senelerce İsrail masum olarak, her intihar bombacısı yobaz olarak, orda bir cennet olduğu inandırılarak, insanlara kolaya kaçmak vaadedilmiştir.
Evet sayın seyirciler, bu filmin sonunda duygularınızı harcamanıza hiç gerek yok.
Sadece beyaz ekran, kalkıp, ''e ne bu?'' diyebilirsiniz.
!--SPOILER--!
Güle güle mantık, hoş geldin yirmibirinci yüzyıl melankolisi.