Saray ve müştemilatı arasında geçen legal ve illegal diyebileceğimiz ilişkilerin dile getirilmeye çalışıldığı bir film. Filmin arka planında kadınların sömürülüşü unsuru başarılı bir şekilde anlatılmış. Filmin müzikleri son derece başarılı ve kadınların iş yaparken sekronize oldukları şarkı söyleme anları da bir o kadar keyifliydi.
Kız çocuğu olarak gerçekleşemeyecek hayallerle büyümek ve gerçekle karşılaşmanın verdiği acıyı görüyoruz. Saray sahiplerinin, hizmetçilerini her konuda değerlendirebilecekleri ürünleri olarak gördüklerini görüyoruz. Ve bu döngünün yüzyıllardır sadece bu filmin çekildiği topraklarda değil tüm dünya’da hüküm sürdüğünü de biliyoruz. Peki bugün değişen nedir? sadece yöntemler... Neyse, biraz sessiz sakin ama kendini izlettiren ve oradaki duyguyu yansıtan bir filmdi.
Tunus-Fransa ortak yapımı ’sarayın sessizliği’ 14. Uluslararası İstanbul Film Festivali’nde Altın Lale’yi kazanmış bir ilk filmdir.
Ülkeler ülkeleri, zenginler fakirleri, çoğunluklar azınlıkları, erkekler kadınları sömürür, ırzına geçer bunun adı sessizlik=kader olur. Bir ülke işgal altında iken de, değilken de; özgür, kendi olamayan, görevleri her şeyleriyle hizmet etmeye dayalı kadınlar için sokağa çıkma yasakları anlamsızdır. Onlar zaten çıkmazlar sokağa çünkü gidecek bir yerleri yoktur.
Bir ülkenin bağımsızlığı ile kadınların "kaderi" arasındaki benzerliğe dikkat çeken Anouar Brahem’in güzel müzikleriyle duygusal, politik, hüzünlü bir film... 85/100
Moufida Tlatlinin Cannes ödüllü filmi, Fransız işgalindeki Tunustan, kadınların hikayesidir. Güzel şarkıcı Alia, hamisi Sid Alinin ölümüyle bir zamanlar yaşadığı saraya geri döner. Sarayın her odası Alianın geçmişine yol alan birer geçittir. Cinsiyet ve sınıf farklılığı yüzünden sessiz odalara hapsolmuş kadınların her biri, farklı bir hayalle avutur kendini. Kimi bir nişanlıyı düşler, kimi Beyin yatağını... Alia ise, annesi gibi bir odalık hayatı yaşamanın korkusuyla günden güne içine kapanır. Sarayın Sessizliği şarkılarla, çalgılarla susturulmaya çalışılır. Odalarda sessiz hizmet eden ya da hizmetçilerine sert emirler veren, hatta parmaklıktan uzaklara hüzünle bakan o kadınlar, hep aynı formun birer yansımasıdır. Tunusta hayat; zengini fakiri ayırt etmeksizin, bütün kadınlar için zordur.
@tiamath
6 yıl önce
7 / 10
Kız çocuğu olarak gerçekleşemeyecek hayallerle büyümek ve gerçekle karşılaşmanın verdiği acıyı görüyoruz. Saray sahiplerinin, hizmetçilerini her konuda değerlendirebilecekleri ürünleri olarak gördüklerini görüyoruz. Ve bu döngünün yüzyıllardır sadece bu filmin çekildiği topraklarda değil tüm dünya’da hüküm sürdüğünü de biliyoruz. Peki bugün değişen nedir? sadece yöntemler... Neyse, biraz sessiz sakin ama kendini izlettiren ve oradaki duyguyu yansıtan bir filmdi.
@gunerakdemir
8 yıl önce
7.9 / 10
@naksidil
10 yıl önce
8.8 / 10
@poormf
11 yıl önce
8.6 / 10
Ülkeler ülkeleri, zenginler fakirleri, çoğunluklar azınlıkları, erkekler kadınları sömürür, ırzına geçer bunun adı sessizlik=kader olur. Bir ülke işgal altında iken de, değilken de; özgür, kendi olamayan, görevleri her şeyleriyle hizmet etmeye dayalı kadınlar için sokağa çıkma yasakları anlamsızdır. Onlar zaten çıkmazlar sokağa çünkü gidecek bir yerleri yoktur.
Bir ülkenin bağımsızlığı ile kadınların "kaderi" arasındaki benzerliğe dikkat çeken Anouar Brahem’in güzel müzikleriyle duygusal, politik, hüzünlü bir film... 85/100
@poormf
15 yıl önce
8.6 / 10
Moufida Tlatlinin Cannes ödüllü filmi, Fransız işgalindeki Tunustan, kadınların hikayesidir. Güzel şarkıcı Alia, hamisi Sid Alinin ölümüyle bir zamanlar yaşadığı saraya geri döner. Sarayın her odası Alianın geçmişine yol alan birer geçittir. Cinsiyet ve sınıf farklılığı yüzünden sessiz odalara hapsolmuş kadınların her biri, farklı bir hayalle avutur kendini. Kimi bir nişanlıyı düşler, kimi Beyin yatağını... Alia ise, annesi gibi bir odalık hayatı yaşamanın korkusuyla günden güne içine kapanır. Sarayın Sessizliği şarkılarla, çalgılarla susturulmaya çalışılır. Odalarda sessiz hizmet eden ya da hizmetçilerine sert emirler veren, hatta parmaklıktan uzaklara hüzünle bakan o kadınlar, hep aynı formun birer yansımasıdır. Tunusta hayat; zengini fakiri ayırt etmeksizin, bütün kadınlar için zordur.
alıntıdır....