"Arrête avec tes mensonges," kağıt üzerinde "ilk aşkın yarım kalan hikayesi" gibi derin ve yakıcı bir temaya sahip olsa da, perdeye yansıyan o fazla entelektüel ve mesafeli ton beni adeta filmin dışında tuttu.
Film, ünlü yazar Stéphane Belcourt’un geçmişiyle yüzleşmesini anlatırken, o hüzünlü ve melankolik atmosferi yaratıyor, eyvallah. Ancak o nostaljik sahneler, "harika bir manzara ama duygusu yok" dedirten türden. O gençlik aşkının yakıcı tutkusunu göstermek yerine, utangaç bakışlar ve sisli manzaralar arasında boğuyor.
Bana göre en büyük problem, yönetmenin duygusal patlamalardan ısrarla kaçınması. Her şey o kadar düzgün, sessiz ve sanatsal ki, Thomas ve Stéphane'ın o karmaşık, tutkulu ilişkisi bile bir lise edebiyat dersinin sıkıcı bir özeti gibi kalmış. Ben bir dram izlerken ağlamak, sinirlenmek ya da karakterlerle nefes almak isterim. Bu film ise, bana sadece zarif bir melankoliyi uzaktan izleme görevi verdi.
Sonuç mu? Güzel çekilmiş ama kalbe dokunmaktan uzak, soğuk ve... Devamı
"Arrête avec tes mensonges," kağıt üzerinde "ilk aşkın yarım kalan hikayesi" gibi derin ve yakıcı bir temaya sahip olsa da, perdeye yansıyan o fazla entelektüel ve mesafeli ton beni adeta filmin dışında tuttu.
Film, ünlü yazar Stéphane Belcourt’un geçmişiyle yüzleşmesini anlatırken, o hüzünlü ve melankolik atmosferi yaratıyor, eyvallah. Ancak o nostaljik sahneler, "harika bir manzara ama duygusu yok" dedirten türden. O gençlik aşkının yakıcı tutkusunu göstermek yerine, utangaç bakışlar ve sisli manzaralar arasında boğuyor.
Bana göre en büyük problem, yönetmenin duygusal patlamalardan ısrarla kaçınması. Her şey o kadar düzgün, sessiz ve sanatsal ki, Thomas ve Stéphane'ın o karmaşık, tutkulu ilişkisi bile bir lise edebiyat dersinin sıkıcı bir özeti gibi kalmış. Ben bir dram izlerken ağlamak, sinirlenmek ya da karakterlerle nefes almak isterim. Bu film ise, bana sadece zarif bir melankoliyi uzaktan izleme görevi verdi.
Sonuç mu? Güzel çekilmiş ama kalbe dokunmaktan uzak, soğuk ve mesafeli bir anma töreni. Filmin o "yalan söylemeyi bırak" çağrısı bizzat kendi anlatımına yapılmalıydı: Duyguları gizlemeyi bırak! İşte bu yüzden, film beni içine çekemedi ve izlerken hep o büyük bir şeyin eksik olduğu hissiyle kaldım.
@alkanistan
8 ay önce
5.5 / 10
Film, ünlü yazar Stéphane Belcourt’un geçmişiyle yüzleşmesini anlatırken, o hüzünlü ve melankolik atmosferi yaratıyor, eyvallah. Ancak o nostaljik sahneler, "harika bir manzara ama duygusu yok" dedirten türden. O gençlik aşkının yakıcı tutkusunu göstermek yerine, utangaç bakışlar ve sisli manzaralar arasında boğuyor.
Bana göre en büyük problem, yönetmenin duygusal patlamalardan ısrarla kaçınması. Her şey o kadar düzgün, sessiz ve sanatsal ki, Thomas ve Stéphane'ın o karmaşık, tutkulu ilişkisi bile bir lise edebiyat dersinin sıkıcı bir özeti gibi kalmış. Ben bir dram izlerken ağlamak, sinirlenmek ya da karakterlerle nefes almak isterim. Bu film ise, bana sadece zarif bir melankoliyi uzaktan izleme görevi verdi.
Sonuç mu? Güzel çekilmiş ama kalbe dokunmaktan uzak, soğuk ve ... Devamı
Film, ünlü yazar Stéphane Belcourt’un geçmişiyle yüzleşmesini anlatırken, o hüzünlü ve melankolik atmosferi yaratıyor, eyvallah. Ancak o nostaljik sahneler, "harika bir manzara ama duygusu yok" dedirten türden. O gençlik aşkının yakıcı tutkusunu göstermek yerine, utangaç bakışlar ve sisli manzaralar arasında boğuyor.
Bana göre en büyük problem, yönetmenin duygusal patlamalardan ısrarla kaçınması. Her şey o kadar düzgün, sessiz ve sanatsal ki, Thomas ve Stéphane'ın o karmaşık, tutkulu ilişkisi bile bir lise edebiyat dersinin sıkıcı bir özeti gibi kalmış. Ben bir dram izlerken ağlamak, sinirlenmek ya da karakterlerle nefes almak isterim. Bu film ise, bana sadece zarif bir melankoliyi uzaktan izleme görevi verdi.
Sonuç mu? Güzel çekilmiş ama kalbe dokunmaktan uzak, soğuk ve mesafeli bir anma töreni. Filmin o "yalan söylemeyi bırak" çağrısı bizzat kendi anlatımına yapılmalıydı: Duyguları gizlemeyi bırak! İşte bu yüzden, film beni içine çekemedi ve izlerken hep o büyük bir şeyin eksik olduğu hissiyle kaldım.