Filmin hiç bi numarası yok tamam mı blog. Kolay izlenen, hatta sıkan, imdb notu yerlerde (4.6) olan bi film.
Ama işte hayatımla çok özdeşleştirdiğim için, ben sevdim.
Evlenmek üzere olduğu sevgilisi tarafından terk edilen Lola, bi sürü şeyle karşılaşır. Bir kere artık yalnızdır. Sevgilisi çok geçmeden başka bir kız bulmuştur.Eski evine dönmek ve tek başına annesinin dükkanında part-time çalışarak geçinmek zorundadır. Doktorasını bitirmek zorundadır.Beslenmesine dikkat etmek zorundadır. Kırışıklıkları çıkacaktır. Yanındaki termosta taşıdığı o iğrenç sıvıdan içmek zorundadır. Bütün bunlar olurken arkadaşlarıyla arasını bozmak ve tabiiki yanlış insanlarla birlikte olmak zorundadır. Oh, what a mess...
Bir de filmin en sevdiğim sahnesine gelelim; son sahne. Ne oluyor son sahnede, gerçekten boktan bir 29 yaşını geçirdikten sonra Lola 30 oluyor. Hiç adeti olmamasına rağmen bir doğumgünü partisi düzenliyor. Re-birth olayı gibi bişi yapıyor kendince. Ve son sahnede, doğum gününden sonra eve ... Devamı
Filmin hiç bi numarası yok tamam mı blog. Kolay izlenen, hatta sıkan, imdb notu yerlerde (4.6) olan bi film.
Ama işte hayatımla çok özdeşleştirdiğim için, ben sevdim.
Evlenmek üzere olduğu sevgilisi tarafından terk edilen Lola, bi sürü şeyle karşılaşır. Bir kere artık yalnızdır. Sevgilisi çok geçmeden başka bir kız bulmuştur.Eski evine dönmek ve tek başına annesinin dükkanında part-time çalışarak geçinmek zorundadır. Doktorasını bitirmek zorundadır.Beslenmesine dikkat etmek zorundadır. Kırışıklıkları çıkacaktır. Yanındaki termosta taşıdığı o iğrenç sıvıdan içmek zorundadır. Bütün bunlar olurken arkadaşlarıyla arasını bozmak ve tabiiki yanlış insanlarla birlikte olmak zorundadır. Oh, what a mess...
Bir de filmin en sevdiğim sahnesine gelelim; son sahne. Ne oluyor son sahnede, gerçekten boktan bir 29 yaşını geçirdikten sonra Lola 30 oluyor. Hiç adeti olmamasına rağmen bir doğumgünü partisi düzenliyor. Re-birth olayı gibi bişi yapıyor kendince. Ve son sahnede, doğum gününden sonra eve geliyor.
Oturuyor.
Bu kadar.
Film bitiyor..
Oturup şöyle bir etrafına bakınıyor, memnun bir şekilde.Bu sahneye bayıldım.
Her dağıtmış insanın bir gün toparlanacağı yönünde bana verdiği olumlu mesajlar ve 30 yaşına girdiğimde (zaten birkaç güne 29 oluyorum) çizmek istediğim insan profilini (ruh hali açısından) az çok yansıttığı için benim hoşuma giden bir film oldu.
Oldukça iyi bir giriş yapan fakat ilk yarının ortalarına doğru sarkmaya başlayan ve maalesef finale kadar da toparlanamayan bir filmin kurtuluşu ancak klişe olmayan yaratıcı bir finale bağlıdır. Ki Lola Versus bunu başarıyor. Bill Pullman'ı bu kadar zaman sonra yeniden izlemek hoştu, genç oyuncular özellikle ilk kez izlediğim Greta Gerwig ve sevgili Joel Kinnaman oldukça sevimli ve doğallar. Fakat bazı gerçekten çok sıkı esprilere rağmen genel olarak fragmanı kadar eğlenceli değil. Mutlaka izlenmeli diyemeyeceğim ama romantik komedi türüne farklı bir bakış getirmesi açısından görülmeye değer olduğunu düşünüyorum. Son olarak yaş sınırı sanırım +15 olmalı ama rahatça +18 olduğunu söyleyebilirim. İzlemeyi düşünenler bunu dikkate alsınlar. İyi seyirler.
@senaaaaa
14 yıl önce
Ama işte hayatımla çok özdeşleştirdiğim için, ben sevdim.
Evlenmek üzere olduğu sevgilisi tarafından terk edilen Lola, bi sürü şeyle karşılaşır. Bir kere artık yalnızdır. Sevgilisi çok geçmeden başka bir kız bulmuştur.Eski evine dönmek ve tek başına annesinin dükkanında part-time çalışarak geçinmek zorundadır. Doktorasını bitirmek zorundadır.Beslenmesine dikkat etmek zorundadır. Kırışıklıkları çıkacaktır. Yanındaki termosta taşıdığı o iğrenç sıvıdan içmek zorundadır. Bütün bunlar olurken arkadaşlarıyla arasını bozmak ve tabiiki yanlış insanlarla birlikte olmak zorundadır. Oh, what a mess...
Bir de filmin en sevdiğim sahnesine gelelim; son sahne. Ne oluyor son sahnede, gerçekten boktan bir 29 yaşını geçirdikten sonra Lola 30 oluyor. Hiç adeti olmamasına rağmen bir doğumgünü partisi düzenliyor. Re-birth olayı gibi bişi yapıyor kendince. Ve son sahnede, doğum gününden sonra eve ... Devamı
Ama işte hayatımla çok özdeşleştirdiğim için, ben sevdim.
Evlenmek üzere olduğu sevgilisi tarafından terk edilen Lola, bi sürü şeyle karşılaşır. Bir kere artık yalnızdır. Sevgilisi çok geçmeden başka bir kız bulmuştur.Eski evine dönmek ve tek başına annesinin dükkanında part-time çalışarak geçinmek zorundadır. Doktorasını bitirmek zorundadır.Beslenmesine dikkat etmek zorundadır. Kırışıklıkları çıkacaktır. Yanındaki termosta taşıdığı o iğrenç sıvıdan içmek zorundadır. Bütün bunlar olurken arkadaşlarıyla arasını bozmak ve tabiiki yanlış insanlarla birlikte olmak zorundadır. Oh, what a mess...
Bir de filmin en sevdiğim sahnesine gelelim; son sahne. Ne oluyor son sahnede, gerçekten boktan bir 29 yaşını geçirdikten sonra Lola 30 oluyor. Hiç adeti olmamasına rağmen bir doğumgünü partisi düzenliyor. Re-birth olayı gibi bişi yapıyor kendince. Ve son sahnede, doğum gününden sonra eve geliyor.
Oturuyor.
Bu kadar.
Film bitiyor..
Oturup şöyle bir etrafına bakınıyor, memnun bir şekilde.Bu sahneye bayıldım.
Her dağıtmış insanın bir gün toparlanacağı yönünde bana verdiği olumlu mesajlar ve 30 yaşına girdiğimde (zaten birkaç güne 29 oluyorum) çizmek istediğim insan profilini (ruh hali açısından) az çok yansıttığı için benim hoşuma giden bir film oldu.
@volk
14 yıl önce
5.3 / 10