Ferzan Özpetek’i ve geçmişteki işlerinde çalıştığı oyuncuları masanın etrafında görmek aşırı “güvenli alan” hissi verdi. Uzun zamandır görmediğim dostlarla yeniden buluşmuş gibi hissettim. O tanıdık renk paleti, ışığın yumuşaklığı, karakterlerin arasındaki görünmez bağlar… Ferzan Özpetek yıllardır aynı tonda, aynı kalpten konuşuyor ama hiç tekrara düşmüyor. Onun bu yönünü çok seviyorum.
@merodesidero
9 ay önce