Alper sinemada sıkça rastladığımız yalnız, içe dönük erkek karakterlerden bir tık farklı geldi bana. Etrafındakilere karşı sert davranışlarının aslında derin bir yalnızlık ve kırgınlık duygusunu maskelemek için seçilmiş bir savunma mekanizması olduğunu hissettiren nüanslar var. Belki de bu yüzden normalde tahammül edemeyeceğim türde bir karaktere karşı sempati hissettim. Selim Evci filmde sadece yönetmen olarak değil başrolde de karşımıza çıkıyor. Bu açıdan da Zeki Demirkubuz ve Nuri Bilge Ceylan'la benzer bir yol izliyor. Ama bana göre oyunculuk konusunda onlara kıyasla daha doğal ve dengeli bir performans vermiş. Sade dili ve ağırbaşlı anlatımıyla duygusunu izleyiciye geçirebilen bir iş olmuş. Keşke İstanbul ya da Filmekimi gibi festivallerde de gösterilseydi. Çalıştığım sinemada gösterime girmese böyle bir filmden haberim olmayacaktı. Bu tarz filmlerin daha fazla görünürlük kazanmasını isterdim.
@merodesidero
1 yıl önce