Bu temada onlarca iyi film varken bu vakit kaybı olmaktan öteye geçemedi benim için. Mantık hatalarını falan geçtim de sonlara doğru fantastik türe evrilip onu da sıkıcı olmadan tamamlayamamış. Efektler ve senaryo çok başarısız.
Ayrıca ben böyle tepkisiz bir aile görmedim. Anne kız yarısında uyuyarak yarısında da hiçbir şeye tepki bile vermeyerek filmi tamamladı.
Domuzun içine girmeyi tercih eden iblis bu salaklıkla o yaşa kadar iyi yaşamış.
Ne kadar kötü olacağını merak ettiğim bir filmdi. Geneli de tahmin ettiğim gibi kötü çıktı. Fakat parça parça çok iyi sahneler olması nedeniyle beni büyük eğlendirdi bu film. Hatta o parçalar filmin geneline oranla o kadar iyiydi ki iki farklı kişi çekmiş gibiydi.
Film İtalyan bir rahip olan Gabriele Amorth'un mirasına dayanıyor. Kendisi 2016 yılında ölmüş ve baş şeytan çıkarıcı olarak görevli olduğu 30 yılda 70 binden fazla şeytan çıkarma ayinine katılmış. Fotoğraflarına baksanız hiç de "bu adam şeytanla, iblisle uğraşıyor" demezsiniz, çok şeker bir dede. Filmdeki aktarımı da gerçek kişiliğine benziyor. İblisleri bile ciddiye almıyor. Hatta yardımcısına, "şaka öğren, iblisler şakalardan nefret ederler" diyor.
Dediğim gibi filmin iki yüzü var. Hatta üç diyelim. İlk yüzü özgün sahneleri. Açılıştaki domuz sahnesine hiçbir şeytan çıkartma filminde tanık olmamıştım mesela. Rahip, iblise "domuza giremeyecek kadar salaksın" diyor onuruna yenik düşen iblis, domuzu ele geçirince pompal... Devamı
Ne kadar kötü olacağını merak ettiğim bir filmdi. Geneli de tahmin ettiğim gibi kötü çıktı. Fakat parça parça çok iyi sahneler olması nedeniyle beni büyük eğlendirdi bu film. Hatta o parçalar filmin geneline oranla o kadar iyiydi ki iki farklı kişi çekmiş gibiydi.
Film İtalyan bir rahip olan Gabriele Amorth'un mirasına dayanıyor. Kendisi 2016 yılında ölmüş ve baş şeytan çıkarıcı olarak görevli olduğu 30 yılda 70 binden fazla şeytan çıkarma ayinine katılmış. Fotoğraflarına baksanız hiç de "bu adam şeytanla, iblisle uğraşıyor" demezsiniz, çok şeker bir dede. Filmdeki aktarımı da gerçek kişiliğine benziyor. İblisleri bile ciddiye almıyor. Hatta yardımcısına, "şaka öğren, iblisler şakalardan nefret ederler" diyor.
Dediğim gibi filmin iki yüzü var. Hatta üç diyelim. İlk yüzü özgün sahneleri. Açılıştaki domuz sahnesine hiçbir şeytan çıkartma filminde tanık olmamıştım mesela. Rahip, iblise "domuza giremeyecek kadar salaksın" diyor onuruna yenik düşen iblis, domuzu ele geçirince pompalıyla domuzu vuruyor. :D İkinci yüzü ise tam biberi yiyecekken dilini değdirip çekiyor. Örneğin din adamlarının tecavüz ettiği bir genç kızın hikayesi kısa da olsa işleniyor. Ama sonrasında "engizisyon aslında din adamı kılığına girmiş iblislerin işiydi" diyerek bir eşitleme çabasına giriyor. Üçüncü kısım ise filmin kötü olmasının temel sebebi. Cehennemin yedi prensinden biri olan Asmodeus neden jimnastik yapıyor? Haliyle film bir dolu Hollywood çişine, kakasına maruz kalıp tükeniyor.
Sinema tarihinin en ağzı bozuk şeytanına sahip olan filmimizin, klişe bir senaryosu ve bolca mantık hatası var. Russel Crowe'dan başka bir numarası da yok. Beğenmedim. (Ha bir de ufaklık çok tatlı)
Bilindik senaryonun üzerini görsel efektler ile soslayıp önümüze koymuşlar. Ancak hikayeye pek bir şey katmayışları sebebiyle bu film zaman geçirmenin ötesine geçemiyor.
Russell Crowe, karakterini mükemmel canlandırmış. Aksanıyla onu dinlemekten büyük keyif aldım.
Film ne kadar korku türünün bir örneği olsa da Crowe’un da harika oyunculuğuyla mizaha yer verebilmişler. Crowe’un tonton amca tipi oldukça başarılıydı.
Senaryodaki bazı açıklar filmin ciddiyetini bozsa da günün sonunda izlenebilir bir film diyebiliriz.
@ksantippe
5 ay önce
5 / 10
@consuela
1 yıl önce
3.6 / 10
Ayrıca ben böyle tepkisiz bir aile görmedim. Anne kız yarısında uyuyarak yarısında da hiçbir şeye tepki bile vermeyerek filmi tamamladı.
Domuzun içine girmeyi tercih eden iblis bu salaklıkla o yaşa kadar iyi yaşamış.
@zenobiaa
2 yıl önce
4.5 / 10
@furkandgn9
3 yıl önce
5.5 / 10
Film İtalyan bir rahip olan Gabriele Amorth'un mirasına dayanıyor. Kendisi 2016 yılında ölmüş ve baş şeytan çıkarıcı olarak görevli olduğu 30 yılda 70 binden fazla şeytan çıkarma ayinine katılmış. Fotoğraflarına baksanız hiç de "bu adam şeytanla, iblisle uğraşıyor" demezsiniz, çok şeker bir dede. Filmdeki aktarımı da gerçek kişiliğine benziyor. İblisleri bile ciddiye almıyor. Hatta yardımcısına, "şaka öğren, iblisler şakalardan nefret ederler" diyor.
Dediğim gibi filmin iki yüzü var. Hatta üç diyelim. İlk yüzü özgün sahneleri. Açılıştaki domuz sahnesine hiçbir şeytan çıkartma filminde tanık olmamıştım mesela. Rahip, iblise "domuza giremeyecek kadar salaksın" diyor onuruna yenik düşen iblis, domuzu ele geçirince pompal ... Devamı
Film İtalyan bir rahip olan Gabriele Amorth'un mirasına dayanıyor. Kendisi 2016 yılında ölmüş ve baş şeytan çıkarıcı olarak görevli olduğu 30 yılda 70 binden fazla şeytan çıkarma ayinine katılmış. Fotoğraflarına baksanız hiç de "bu adam şeytanla, iblisle uğraşıyor" demezsiniz, çok şeker bir dede. Filmdeki aktarımı da gerçek kişiliğine benziyor. İblisleri bile ciddiye almıyor. Hatta yardımcısına, "şaka öğren, iblisler şakalardan nefret ederler" diyor.
Dediğim gibi filmin iki yüzü var. Hatta üç diyelim. İlk yüzü özgün sahneleri. Açılıştaki domuz sahnesine hiçbir şeytan çıkartma filminde tanık olmamıştım mesela. Rahip, iblise "domuza giremeyecek kadar salaksın" diyor onuruna yenik düşen iblis, domuzu ele geçirince pompalıyla domuzu vuruyor. :D İkinci yüzü ise tam biberi yiyecekken dilini değdirip çekiyor. Örneğin din adamlarının tecavüz ettiği bir genç kızın hikayesi kısa da olsa işleniyor. Ama sonrasında "engizisyon aslında din adamı kılığına girmiş iblislerin işiydi" diyerek bir eşitleme çabasına giriyor. Üçüncü kısım ise filmin kötü olmasının temel sebebi. Cehennemin yedi prensinden biri olan Asmodeus neden jimnastik yapıyor? Haliyle film bir dolu Hollywood çişine, kakasına maruz kalıp tükeniyor.
@volkk
3 yıl önce
7 / 10
@linquter
3 yıl önce
6 / 10
@neuromancer
3 yıl önce
Russell Crowe, karakterini mükemmel canlandırmış. Aksanıyla onu dinlemekten büyük keyif aldım.
Film ne kadar korku türünün bir örneği olsa da Crowe’un da harika oyunculuğuyla mizaha yer verebilmişler. Crowe’un tonton amca tipi oldukça başarılıydı.
Senaryodaki bazı açıklar filmin ciddiyetini bozsa da günün sonunda izlenebilir bir film diyebiliriz.