İnanılmaz bir film. Yönetmen ve aynı zamanda başrol oyuncusu Juraj Lerotic kendi yaşadıklarını anlatmış filmde yani kardeşinin intiharını. Filmde bir sahne var ki müthiş sarsıcı. İntihar girişimi sonrası hastanede kardeşiyle konuştuğu bu uzun sahnede, yönetmen aslında ölen kardeşiyle konuşuyor ve ona neler hissettiğini, filmi neden yaptığını anlatıyor. Dördüncü duvarın böylesine trajik bir şekilde yıkılışını ilk defa izledim. Yönetmen sadece kardeşini kaybetmesinin acısını ve bu süreçte verdiği mücadeleyi anlatmamış bunlara ek olarak sempatiden yoksun katı ve soğuk bürokrasiyi de işlemiş filmde. Ayrıca ek olarak intiharın sınırında gezen ve gerçeklikle bağını kaybeden kardeş Damir'i oynayan oyuncu da rolünün hakkını fazlasıyla vermiş helal olsun.
ilk andan itibaren seyirciyi filmine sokuyor. fakat oyunculuklar ve hikaye işleyişi hiç vurucu olmadığından gerilim artırımı yahut duygu parçalanması yaşanmıyor.
tek güzel yan intihar girişimi sonrasındaki karakterin harika gerçekçilikte işlenmesi.
süreç de aslında vurucu olmamasına rağmen sade ve gerçekçi ama herhangi bir şey eklemediği veya katılmadığı için genel olarak sıkıcılığı aşamıyor. ha bir de ilginç bir şekilde geniş açıların kullanımı da harika.
@cokdusundum
1 yıl önce
@kassandraa
2 yıl önce
9 / 10
@gadasiz
3 yıl önce
6 / 10
tek güzel yan intihar girişimi sonrasındaki karakterin harika gerçekçilikte işlenmesi.
süreç de aslında vurucu olmamasına rağmen sade ve gerçekçi ama herhangi bir şey eklemediği veya katılmadığı için genel olarak sıkıcılığı aşamıyor. ha bir de ilginç bir şekilde geniş açıların kullanımı da harika.