Film, genellikle Yuichi ve Hoshino isimli iki ergenlik öncesi dönemdeki gencin, ergenliğe geçişten sonraki aralıkta yaşadıklarından dolayı bambaşka dünyalara evrilme süreçlerini anlatıyor. 2001 yılına göre en çok göze çarpan unsur ise daha chat odalarının yeni yeni yaygınlaştığı dönemde insanların toplum içindeki yalnızlıklarını giderdiği fakat kendilerinden bambaşka kimliklerle birnevi olmak istedikleri kimlikleri yaratmış oldukları ortamda gidermelerini de ele almış olması.
Filmde sürekli sahneler arası geçişler mevcut. Film pek lineer akışa sahip değil bu yüzden takip etmesi epeyi zor olabiliyor. Zaten bilinçli olarak yönetmenin sahneleri uzatması ve sessizliğin hakim olması da filmi yer yer sıkıcılaştırabiliyor. Ergenlik döneminin oluşturduğu yalnızlık hissini vermek için bunun oluşturulmasını anlarım fakat asıl eleştirdiğim noktaya gelirsek;
Filmde bir kadına tecavüz ediliyor ve bunu bütün okul biliyor, biri öldürülüp cesedi boş ara... Devamı
Film, genellikle Yuichi ve Hoshino isimli iki ergenlik öncesi dönemdeki gencin, ergenliğe geçişten sonraki aralıkta yaşadıklarından dolayı bambaşka dünyalara evrilme süreçlerini anlatıyor. 2001 yılına göre en çok göze çarpan unsur ise daha chat odalarının yeni yeni yaygınlaştığı dönemde insanların toplum içindeki yalnızlıklarını giderdiği fakat kendilerinden bambaşka kimliklerle birnevi olmak istedikleri kimlikleri yaratmış oldukları ortamda gidermelerini de ele almış olması.
Filmde sürekli sahneler arası geçişler mevcut. Film pek lineer akışa sahip değil bu yüzden takip etmesi epeyi zor olabiliyor. Zaten bilinçli olarak yönetmenin sahneleri uzatması ve sessizliğin hakim olması da filmi yer yer sıkıcılaştırabiliyor. Ergenlik döneminin oluşturduğu yalnızlık hissini vermek için bunun oluşturulmasını anlarım fakat asıl eleştirdiğim noktaya gelirsek;
Filmde bir kadına tecavüz ediliyor ve bunu bütün okul biliyor, biri öldürülüp cesedi boş arazide bırakılıyor, okulda sistematik bir zorbalık var ama ne polis ne öğretmen ne de herhangibir öğrencinin ailesinin duruma ses çıkardığı yok. Sadece piyanist kızın bile bir anda dışlanıp koca gösteride piyanosunu çalmadan bırakılması bile bir skandal olması gerekirken hiçbirşey olduğu yok. Bununla ilgili sebep-sonuç bulmaya çalıştım ama sadece bazı yorumlardaki, "bu yöntem bilinçli tasvir edilmiştir. çünkü ergenlerin gözünde yapılan zorbalıklara veya suçlara karşı yetişkinler hiçbir zaman yeterince gerekli müdahaleyi yapmıyorlardır. tamam bu ergenlerin gözünde/zihninde böyle hissediliyor olabilir de, film bunu bu kadar abartılı ve şiirsel görünce, önceki söylediğim iki unsuru da ekleyince (yavaşlık ve çok fazla sahne atlayışı) filmin sonunu zor getirdim.
Çok beğendiğimi söyleyemem. Film, internet çağının başındaki yalnızlık ve kimlik arayışı üzerine ilginç gözlemler sunuyor. Ancak parçalı anlatımı, bilinçli olarak yavaş tutulmuş temposu ve gerçekçilikten giderek uzaklaşan şiirsel yaklaşımı nedeniyle benim için duygusal etkisinden çok sabır testi gibi bir deneyime dönüştü. Yine de bu tarz atmosferik ve deneysel anlatıları seven izleyicilerin ilgisini çekebilecek bir yapım.
Öncelikle belirtmek gerek ki durağanlığı,sahne geçişleri,sinematografi açısından zayıflığı ve süresi yönünden izlenmesi zor bir film .Fakat ele aldığı konu ve felsefesi bakımından kült sayılabilecek bir eser ,öyle ki çocukluktan ergenliğe geçisi,geçiş sırasında toplum beklentileri,kimlik ,disiplin kazandırma ve kendi bedeninizde kendi zihninizin azınlık durumuna geçişini ;sürecin baş aktörlerinin kendi otonom bölgesini doğal olarak nasıl oluşturduğunu göreceksiniz.Zaten hep böyle değil midir ? Gücü elinde bulunduranlar araya hiçbir kanal koymadan mesajı direk iletirken ,azınlık öfkesini,acısını saza söze dökmez mi ? Firavunun gazabından kendi hakikatlerini ,anlamlarını,arayışlarını ,özgürlüklerini ,kendi yaşam alanlarını,din adı altında korumaz mı köleler ?
@tiamath
3 hafta önce
6 / 10
Filmde sürekli sahneler arası geçişler mevcut. Film pek lineer akışa sahip değil bu yüzden takip etmesi epeyi zor olabiliyor. Zaten bilinçli olarak yönetmenin sahneleri uzatması ve sessizliğin hakim olması da filmi yer yer sıkıcılaştırabiliyor. Ergenlik döneminin oluşturduğu yalnızlık hissini vermek için bunun oluşturulmasını anlarım fakat asıl eleştirdiğim noktaya gelirsek;
Filmde bir kadına tecavüz ediliyor ve bunu bütün okul biliyor, biri öldürülüp cesedi boş ara ... Devamı
Filmde sürekli sahneler arası geçişler mevcut. Film pek lineer akışa sahip değil bu yüzden takip etmesi epeyi zor olabiliyor. Zaten bilinçli olarak yönetmenin sahneleri uzatması ve sessizliğin hakim olması da filmi yer yer sıkıcılaştırabiliyor. Ergenlik döneminin oluşturduğu yalnızlık hissini vermek için bunun oluşturulmasını anlarım fakat asıl eleştirdiğim noktaya gelirsek;
Filmde bir kadına tecavüz ediliyor ve bunu bütün okul biliyor, biri öldürülüp cesedi boş arazide bırakılıyor, okulda sistematik bir zorbalık var ama ne polis ne öğretmen ne de herhangibir öğrencinin ailesinin duruma ses çıkardığı yok. Sadece piyanist kızın bile bir anda dışlanıp koca gösteride piyanosunu çalmadan bırakılması bile bir skandal olması gerekirken hiçbirşey olduğu yok. Bununla ilgili sebep-sonuç bulmaya çalıştım ama sadece bazı yorumlardaki, "bu yöntem bilinçli tasvir edilmiştir. çünkü ergenlerin gözünde yapılan zorbalıklara veya suçlara karşı yetişkinler hiçbir zaman yeterince gerekli müdahaleyi yapmıyorlardır. tamam bu ergenlerin gözünde/zihninde böyle hissediliyor olabilir de, film bunu bu kadar abartılı ve şiirsel görünce, önceki söylediğim iki unsuru da ekleyince (yavaşlık ve çok fazla sahne atlayışı) filmin sonunu zor getirdim.
Çok beğendiğimi söyleyemem. Film, internet çağının başındaki yalnızlık ve kimlik arayışı üzerine ilginç gözlemler sunuyor. Ancak parçalı anlatımı, bilinçli olarak yavaş tutulmuş temposu ve gerçekçilikten giderek uzaklaşan şiirsel yaklaşımı nedeniyle benim için duygusal etkisinden çok sabır testi gibi bir deneyime dönüştü. Yine de bu tarz atmosferik ve deneysel anlatıları seven izleyicilerin ilgisini çekebilecek bir yapım.
@no_one
10 yıl önce
8 / 10