Vakit kaybı olduğunu düşündüğüm bir film. Eski geleneklerin içinde barındırdığı cahilliğin işlenmeye çalışıldığı bir film. Kumaş atölyesine sahip her türlü kötü karakteri üzerinde barındıran bir adamın yanında çalıştırdığı yeğeni ve bazı işçileri vardır. Aynı zamanda da parayla kadın satın almaktadır. Kadınlardan çocuk sahibi olamayınca onları öldürmektedir. Film üçüncü kadında başlıyor ve kadının canına tak ettiği bir anda yeğenin kendisine ilgisi olduğunu fark ediyor ve ona sığınmaya çalışıyor. Derken yeğenden hamile kalıp hayatta kalmayı başarıyor. Bir gün amca kötürüm olunca bunlar yasak aşklarını daha aleni yaşamaya başlıyorlar. Bunun üzerine amca elinden geldiğince bu çifte zarar vermeye çalışıyor. Film böyle bir hikaye ile devam ediyor ama o kadar çok açık kapı ve yanıtsız soru kalıyor ki filmden pek bir tat alamıyorsunuz. Çocuğun konuşmama sebebi bu kadar kindar oluşu, amcayı öldürmemeleri ve yeğenin insan sabrını zorlayan merhameti gibi unsurlar izleyiciyi bile delirtiyor.
Hemen hemen tümü tek mekanda geçmesine karşın görselliği ile göz dolduran filmde Çin geleneklerinden esinlenerek oluşturulmuş senaryo, kumaş boyama atölyesi(atölyenin üretim teknolojisi görülmeye değer)sahibi kötü karakterli bir adam ve ona amca diyen bir evlatlığın yanına gelen amcanın yeni karısı Ju Dou üçlüsü üzerine kurulu. İktidarsız ve kısır kocasının işkencelerine daha fazla dayanamayan kadın çözümü evlatlığa sığınmakta bulur.Bu ilişkiden, gerçek anne babaya ne hikmetse doğuştan olumsuz önyargılı bir çocuk doğar. Çocuğun böyle bir karakterle doğmuş olmasına kaynaklık edecek mantıklı bir açıklama yoktur, keza neden konuşmadığı ve gülmediğinin de. Sanki yasak ilişkinin gazabı olarak dünyaya gelmiştir ama neden sorusuna yanıt veremeyerek. Anlamsız bir senaryoya karşın ışık renk ve anlatımıyla ilginç bir film... 55/100
İsimleri nasıl yazılıyor bilgim yok. Sanırım tersi olacak, Zhang Yimou yani IMDB'deki Yimou Zhang yerine. İsmini bilemememden de haksızcası, yönetmenin filmlerine önyargılı yaklaşımımdı. Tahmin edilebilir ki bu, ilk izlediğim filmi olan Hero ile bitti. Jet Li'nin öylesine aksiyonlarından sandığım ve hatta Çin milliyetçiliğiyle dolu olacak diye de korktuğum Hero bana iyi bir tokat atmıştı. Aslında en baştan Tony Leung Chiu Wai ve Maggie Cheung'un olduğu bir kadrodan anlamalıydım filmin boş olmadığını ya! Neyse, o filmi izlerken anlatımdaki şiirsellik ve buna yardım ve yataklık eden görsellik öylesine müthişti ki, bahsettiğim gibi Çin milliyetçiliği de olmasına rağmen keşke her "propaganda" (ki Hero propaganda filmi de değildi) filmi böyle olsa demiştim. Öylesine güzel bir seyirdi.
Yönetmene karşı olan vicdan borcuyla hemen Altın Çiçeğin Laneti'ni izlemeye koyuldum ve yukarıdakindeki filmden biraz eksik olmasına rağmen onu da beğendim. Go... Devamı
Ju Dou
İsimleri nasıl yazılıyor bilgim yok. Sanırım tersi olacak, Zhang Yimou yani IMDB'deki Yimou Zhang yerine. İsmini bilemememden de haksızcası, yönetmenin filmlerine önyargılı yaklaşımımdı. Tahmin edilebilir ki bu, ilk izlediğim filmi olan Hero ile bitti. Jet Li'nin öylesine aksiyonlarından sandığım ve hatta Çin milliyetçiliğiyle dolu olacak diye de korktuğum Hero bana iyi bir tokat atmıştı. Aslında en baştan Tony Leung Chiu Wai ve Maggie Cheung'un olduğu bir kadrodan anlamalıydım filmin boş olmadığını ya! Neyse, o filmi izlerken anlatımdaki şiirsellik ve buna yardım ve yataklık eden görsellik öylesine müthişti ki, bahsettiğim gibi Çin milliyetçiliği de olmasına rağmen keşke her "propaganda" (ki Hero propaganda filmi de değildi) filmi böyle olsa demiştim. Öylesine güzel bir seyirdi.
Yönetmene karşı olan vicdan borcuyla hemen Altın Çiçeğin Laneti'ni izlemeye koyuldum ve yukarıdakindeki filmden biraz eksik olmasına rağmen onu da beğendim. Gong Li'nin yüzüne hüzün nasıl da yakışıyordu.
Böylece geldik Ju Dou'ya. 1990 yılına baktığımızda genç sayılabilecek bir yönetmen (iki film çekmiş yani amatör diyemeyiz) ve daha 25 yaşında bir Gong Li var. Büyük kahramanlı hikayelerin vazgeçilmezi eziyetler, baskılar, saklı duygular, intikamlar vs. gibi unsurları küçük bir ailede görüyoruz. Viki sayfasında olduğu gibi filmi özetleme niyetim yok, çünkü filmi tanıtmak derdimiz. Yukarıda bahsettiğimiz unsurları yönetmenin o zamandan hissettirdiği vurucu dille izlerken o küçük aile ve aslında her şeyin sebebi olan "toplum baskısı" arasında bir rabıta olma isteği oluyor insanın içinde.
Bir değişik çaresizlik içeren, çaktırmadan toplumsal gerçekliğe de değinen bu dram özellikle de yönetmenin meşhur filmlerini izlemiş olanlara tavsiyemdir.
@tiamath
7 yıl önce
4.2 / 10
@poormf
13 yıl önce
5.5 / 10
@paradigma
17 yıl önce
8 / 10
İsimleri nasıl yazılıyor bilgim yok. Sanırım tersi olacak, Zhang Yimou yani IMDB'deki Yimou Zhang yerine. İsmini bilemememden de haksızcası, yönetmenin filmlerine önyargılı yaklaşımımdı. Tahmin edilebilir ki bu, ilk izlediğim filmi olan Hero ile bitti. Jet Li'nin öylesine aksiyonlarından sandığım ve hatta Çin milliyetçiliğiyle dolu olacak diye de korktuğum Hero bana iyi bir tokat atmıştı. Aslında en baştan Tony Leung Chiu Wai ve Maggie Cheung'un olduğu bir kadrodan anlamalıydım filmin boş olmadığını ya! Neyse, o filmi izlerken anlatımdaki şiirsellik ve buna yardım ve yataklık eden görsellik öylesine müthişti ki, bahsettiğim gibi Çin milliyetçiliği de olmasına rağmen keşke her "propaganda" (ki Hero propaganda filmi de değildi) filmi böyle olsa demiştim. Öylesine güzel bir seyirdi.
Yönetmene karşı olan vicdan borcuyla hemen Altın Çiçeğin Laneti'ni izlemeye koyuldum ve yukarıdakindeki filmden biraz eksik olmasına rağmen onu da beğendim. Go ... Devamı
İsimleri nasıl yazılıyor bilgim yok. Sanırım tersi olacak, Zhang Yimou yani IMDB'deki Yimou Zhang yerine. İsmini bilemememden de haksızcası, yönetmenin filmlerine önyargılı yaklaşımımdı. Tahmin edilebilir ki bu, ilk izlediğim filmi olan Hero ile bitti. Jet Li'nin öylesine aksiyonlarından sandığım ve hatta Çin milliyetçiliğiyle dolu olacak diye de korktuğum Hero bana iyi bir tokat atmıştı. Aslında en baştan Tony Leung Chiu Wai ve Maggie Cheung'un olduğu bir kadrodan anlamalıydım filmin boş olmadığını ya! Neyse, o filmi izlerken anlatımdaki şiirsellik ve buna yardım ve yataklık eden görsellik öylesine müthişti ki, bahsettiğim gibi Çin milliyetçiliği de olmasına rağmen keşke her "propaganda" (ki Hero propaganda filmi de değildi) filmi böyle olsa demiştim. Öylesine güzel bir seyirdi.
Yönetmene karşı olan vicdan borcuyla hemen Altın Çiçeğin Laneti'ni izlemeye koyuldum ve yukarıdakindeki filmden biraz eksik olmasına rağmen onu da beğendim. Gong Li'nin yüzüne hüzün nasıl da yakışıyordu.
Böylece geldik Ju Dou'ya. 1990 yılına baktığımızda genç sayılabilecek bir yönetmen (iki film çekmiş yani amatör diyemeyiz) ve daha 25 yaşında bir Gong Li var. Büyük kahramanlı hikayelerin vazgeçilmezi eziyetler, baskılar, saklı duygular, intikamlar vs. gibi unsurları küçük bir ailede görüyoruz. Viki sayfasında olduğu gibi filmi özetleme niyetim yok, çünkü filmi tanıtmak derdimiz. Yukarıda bahsettiğimiz unsurları yönetmenin o zamandan hissettirdiği vurucu dille izlerken o küçük aile ve aslında her şeyin sebebi olan "toplum baskısı" arasında bir rabıta olma isteği oluyor insanın içinde.
Bir değişik çaresizlik içeren, çaktırmadan toplumsal gerçekliğe de değinen bu dram özellikle de yönetmenin meşhur filmlerini izlemiş olanlara tavsiyemdir.