küçük bir kız, bir okadar da büyümüş ya da büyümek zorunda kalmış o yaşında..izlerken kendimi sorgulayıp durdum.yediğim şeye bakıp düşündüm..başka zaman yesem tadını aklımdan geçirirdim belki de ulan başka bişey olsa yesek derdim.ama o an kendimden utandım..utanmalıydık da.sistematik olarak bu hale getirildik , yoksullaştırıldık vicdansızlaştırıldık diyoruz.evet bu doğru ama bir yere kadar.bir günümüzü bile göz önünde bulundurursak nekadar da baştan savma şekilde tükettiğimizi görebiliriz..
yoksullaşmak ve yoksunlaşmak ayrı şeyler olsa gerek.bizler yoksunluğu yaşıyoruz.yaşadığımız hayatın ağzımızda bıraktığı o metalik tat herşeyden yoksunlaştırıyor bizi..çünkü herşeyi es geçip uykumuza dalıyoruz.uyumak için can atıyoruz günler hızlı geçsin diye uğraşlarda bulunuyoruz.ancak sonrasında nasıl geçti bunca zaman diye hayıflanıyoruz.filmde yoksulluk vardı ama o yoksulluk çeken insanlar yoksunluk içerisinde değillerdi.hep bir çıkış noktası içerisindey... Devamı
küçük bir kız, bir okadar da büyümüş ya da büyümek zorunda kalmış o yaşında..izlerken kendimi sorgulayıp durdum.yediğim şeye bakıp düşündüm..başka zaman yesem tadını aklımdan geçirirdim belki de ulan başka bişey olsa yesek derdim.ama o an kendimden utandım..utanmalıydık da.sistematik olarak bu hale getirildik , yoksullaştırıldık vicdansızlaştırıldık diyoruz.evet bu doğru ama bir yere kadar.bir günümüzü bile göz önünde bulundurursak nekadar da baştan savma şekilde tükettiğimizi görebiliriz..
yoksullaşmak ve yoksunlaşmak ayrı şeyler olsa gerek.bizler yoksunluğu yaşıyoruz.yaşadığımız hayatın ağzımızda bıraktığı o metalik tat herşeyden yoksunlaştırıyor bizi..çünkü herşeyi es geçip uykumuza dalıyoruz.uyumak için can atıyoruz günler hızlı geçsin diye uğraşlarda bulunuyoruz.ancak sonrasında nasıl geçti bunca zaman diye hayıflanıyoruz.filmde yoksulluk vardı ama o yoksulluk çeken insanlar yoksunluk içerisinde değillerdi.hep bir çıkış noktası içerisindeydiler.özellikle esas kızımız wei..inanmak böyle birşey olsa gerek..o renkli tebeşirler onlar için gökkuşağı kadar güzeldi.tahtaya yazdıkları yazı bizim bir kitabı okuyup bitirmemizden daha anlamlıydı.yemek için dilenmeleri bizim yediklerimizden daha değerliydi.bizler nelere inanıyoruz..neyin telaşesi içerisindeyiz.bu hayatımızı nasıl idame ettiririz.artık sıçacağımız tuvaletin bile dekorasyonu önem kazanır olmuş..yazık bize çok yazık.kendime ve yoksun bütün insanlara acıyorum.
tamam demiyorumki insanlar sefalet içinde yaşasınlar..ama dedim ya yoksunluk...herneyse yine çorba oldu dediklerim..kusura bakmayın.
dünyadan bir öykü. insanı kendi eylemlerinden utandırabilir, bir müddet bir şeye sahip olmak istemezsiniz. wei minzhi! biz hiçbir zaman usta olamadık senin gibi. hiçbir zaman da olamayız. bizim çabamız çırak çabası. kabullenme çağındayız. her gün biri bir şeyleri terk ederken biz de terk edilenin kabullenme çabalarını ezberliyoruz. yapabileceğimizin en fazlası kabullenmek diyoruz. bambaşka bir dünya.
@ucurumdakisoz
13 yıl önce
8.5 / 10
yoksullaşmak ve yoksunlaşmak ayrı şeyler olsa gerek.bizler yoksunluğu yaşıyoruz.yaşadığımız hayatın ağzımızda bıraktığı o metalik tat herşeyden yoksunlaştırıyor bizi..çünkü herşeyi es geçip uykumuza dalıyoruz.uyumak için can atıyoruz günler hızlı geçsin diye uğraşlarda bulunuyoruz.ancak sonrasında nasıl geçti bunca zaman diye hayıflanıyoruz.filmde yoksulluk vardı ama o yoksulluk çeken insanlar yoksunluk içerisinde değillerdi.hep bir çıkış noktası içerisindey ... Devamı
yoksullaşmak ve yoksunlaşmak ayrı şeyler olsa gerek.bizler yoksunluğu yaşıyoruz.yaşadığımız hayatın ağzımızda bıraktığı o metalik tat herşeyden yoksunlaştırıyor bizi..çünkü herşeyi es geçip uykumuza dalıyoruz.uyumak için can atıyoruz günler hızlı geçsin diye uğraşlarda bulunuyoruz.ancak sonrasında nasıl geçti bunca zaman diye hayıflanıyoruz.filmde yoksulluk vardı ama o yoksulluk çeken insanlar yoksunluk içerisinde değillerdi.hep bir çıkış noktası içerisindeydiler.özellikle esas kızımız wei..inanmak böyle birşey olsa gerek..o renkli tebeşirler onlar için gökkuşağı kadar güzeldi.tahtaya yazdıkları yazı bizim bir kitabı okuyup bitirmemizden daha anlamlıydı.yemek için dilenmeleri bizim yediklerimizden daha değerliydi.bizler nelere inanıyoruz..neyin telaşesi içerisindeyiz.bu hayatımızı nasıl idame ettiririz.artık sıçacağımız tuvaletin bile dekorasyonu önem kazanır olmuş..yazık bize çok yazık.kendime ve yoksun bütün insanlara acıyorum.
tamam demiyorumki insanlar sefalet içinde yaşasınlar..ama dedim ya yoksunluk...herneyse yine çorba oldu dediklerim..kusura bakmayın.
@zbzvadie_glalon
15 yıl önce
8 / 10